Klein klein BRT-tje

Klein klein BRT-tje

In de meeste bladen worden er (terecht) nogal wat kolommen ingeruimd voor het boekje « Kindertelevisie » van Eric Hulsens dat zopas bij Infodok-Leuven van de persen is gekomen. Wij hebben echter niet op Hulsens gewacht om het over de kinderprogramma’s op de BRT te hebben (twee jaar geleden ongeveer verscheen reeds een overzichtsartikel) en in de wekelijkse televisierubriek komen de door de BRT zelf gemaakte jeugd- en kinderprogramma’s even vaak aan bod als andere producties (behalve dan het « Schildpadplein » omdat dit op een uur wordt uitgezonden waarop wij ons niet kunnen vrijmaken, volgens Hulsens zelf hebben we hiermee overigens niets gemist, integendeel !).

Lees verder “Klein klein BRT-tje”

Veertig jaar geleden: “Vinger in de pap”

Veertig jaar geleden: “Vinger in de pap”

In het jeugdprogramma « Een vinger in de pap » (10-9) werd er bij de aanvang van « het nieuwe seizoen » gehandeld over beginnende popgroepen. Zowel voor wie het enkel als een hobby beschouwt, als voor diegene die er later hun beroep van wensen te maken (in die hoedanigheid was tussen het jonge volkje trouwens Johan Verminnen aanwezig). Er werden interessante discussiepunten aangeraakt (de relatie vriendschap-muzikale bekwaamheid en/of interesse b.v.) en nuttige informatie verstrekt (over de rol van de platenfirma’s, de — zeer hoge — kosten van het materiaal enz.), dat alles in een ongedwongen, gezellige sfeer. Zo ongedwongen dat bepaalde onverlaten zich vrijuit in hun streektaaltje lieten gaan. Dit was het enige kleine smetje op deze uitzending, die zoals alle andere in deze reeks op een behoorlijk peil stond. (De Rode Vaan nr.38 van 1981)

Lees verder “Veertig jaar geleden: “Vinger in de pap””

Veertig jaar geleden: debat over het jeugdbeleid in Vlaanderen

Veertig jaar geleden: debat over het jeugdbeleid in Vlaanderen

« Spiegeltje, spiegeltje, aan de wand, is er wel een jeugdbeleid in dit land ? ». Zo vroegen wij ons op De Rode Vaan veertig jaar geleden af na herhaalde klachten van diverse jeugdorganisaties gericht aan Rika De Backer, staatssecretaris voor de Vlaamse Gemeenschap.

Lees verder “Veertig jaar geleden: debat over het jeugdbeleid in Vlaanderen”

Veertig jaar geleden: wie moet er ’n computer?

Veertig jaar geleden: wie moet er ’n computer?

Alcide is niet enkel gespecialiseerd in het Trojaanse paard, maar ook in computers (een Trojaans paard is in de computerwereld overigens een functie die verborgen zit in een programma dat door de gebruiker wordt geïnstalleerd en die toegang tot de geïnfecteerde computer kan verschaffen aan kwaadwillenden en zo schade toebrengen aan de computergegevens of de privacy van de gebruiker). En daarom meldde hij (en niet Wikipedia b.v.) dat het op 24 april precies 35 jaar geleden is dat IBM zijn eerste personal computer lanceerde: “Le constructeur américain IBM (International Business Machines) lance son ordinateur individuel PC (Personal Computer). C’est un ordinateur doté de 16 à 64 Ko de mémoire vive et fonctionnant avec un processeur 8088 Intel et le système PC/Dos Microsoft.” Maar dat blijkt nu een reden te hebben dat Wikipedia dat toen niet vermeldde. Het is immers vandaag dat de verjaardag wordt gevierd. Alhoewel, “gevierd”? In het begin werd deze ontwikkeling met het nodige scepticisme begroet en dat blijkt dan ook duidelijk uit het eerste artikel dat aan computers werd gewijd in De Rode Vaan…

Lees verder “Veertig jaar geleden: wie moet er ’n computer?”

Politie: oom agent of boze wolf?

Politie: oom agent of boze wolf?

“Luister, de politie kan zich ook niet met iederéén bezig houden, nie waar? Neem nu die gastarbeiders. Dat tuig neemt ons zo in beslag dat wij voor serieuze mensen geen tijd meer hebben. Allé, om nu ’t voorbeeld te vertellen van die Marokkaan, Mokhyar Lakhdar. Kijk, daar begint het al mee : Mokhyar Lakhdar, wie héét er nu zó ? Waarom heten die lui niet Janssens of Peeters ? Dat zou toch al een hele verbetering zijn, nietwaar ? Mokhyar Lakhdar… daar geraakt ne mens niet wijs uit, daar moeten fouten van komen, hé. En zo komt het dat die Mokhyar, die bestuurder is van een tram en aangifte kwam doen van het feit dat een passagier onwel was geworden en met een ambulance was afgevoerd, niet minder dan drie keer moest terugkeren vooraleer zijn papieren voor zijn werkgever in orde waren. Drie keer ! Zeg nu zelf, dan zoudt ge als simpelen agent van Sint-Gillis-Brussel toch uw geduld gaan verliezen, nietwaar? Dus ik zeg tegen de Gerard : « Geef danen ies ne stoemp ». En die doet dat. En de Louis ook en Jef deed ook mee. Zegt dienen bruinen toch wel dat hij dat tegen een dokter zal gaan zeggen, zeker ! Jongens, dan hebben w’em eens in een donker kot geduwd, hé, en met de matrak d’erop. Lap ! Patat ! « Pitié ! Pitié ! » riep hij. En wij : « Gade nu nog noar nen dokteur, manneke ? » Maar hij dierf niet meer natuurlijk. En dan hebben w’em maar laten gaan. En gelachen dat we hebben ! Allé, geeft d’er ons nog ene.” (De Rode Vaan nr.7 van 1982)

Lees verder “Politie: oom agent of boze wolf?”

Jeugd en Muziek: het verhaal van Mohammed en de berg

Jeugd en Muziek: het verhaal van Mohammed en de berg

Een internationale organisatie met vertakkingen in 36 landen, gegroeid vanuit België, meer bepaald vanuit Brussel, dat is het niet onaardige palmares dat « Jeugd en Muziek » kan voorleggen. Gestart in de moeilijke oorlogsomstandigheden van het jaar 1940 kent de vereniging nog steeds uitbreiding (van de Vlaamse federatie alleen al zijn 45 afdelingen lid), ondanks de dalende belangstelling voor het concertleven bij de jeugd ten voordele van popfestivals en andere punk-toestanden.

Lees verder “Jeugd en Muziek: het verhaal van Mohammed en de berg”

Liever Stella dan Compostella?

Liever Stella dan Compostella?

In één van onze laatste nummers van de vorige jaargang (het nummer 50 om precies te zijn) hebben we in het kader van Europalia ruime aandacht besteed aan de bedevaarten naar Santiago de Compostella. In het jongste nummer van het Nederlandse vaktijdschrift « Jeugd en Samenleving » heeft men ook een hoofdartikel hieraan gewijd, maar dan wel vanuit een heel andere gezichtshoek. In de zomer van vorig jaar maakten immers vier jongeren, afkomstig uit de Nijmeegse rijksinrichting, een voettocht naar dat oude pelgrimsoord, niet in het kader van het ethisch reveil, maar wel als alternatieve straf.

Lees verder “Liever Stella dan Compostella?”

Dertig jaar geleden: de pijp aan Sint-Maarten

Dertig jaar geleden: de pijp aan Sint-Maarten

Toen ik deze zomer in Reinaerts Klein Sinaai de opgravingen van de « verdwenen » abdij van Baudelo bezocht, werd me onder meer een marmeren dobbelsteen getoond. In het stedelijke museum van Sint-Niklaas werden ook nog stenen knikkers en schaliën werpschijven onder de spots geschoven. En vergeet de speelbol uit aardewerk niet. De noeste hard labeurincarnaties ondermijnden hiermee hun zwoegend imago. De paters hielden dus stiekem toch van spel. Uit teruggevonden documenten blijkt zelfs dat de Cisterciënzers geregeld berispt werden in verband met « misbruiken » in het spel. En dit geschiedde al in de 13de eeuw, nog lang voor de paters zich overijverig op het wulpse spel van de heksensabbat stortten. Kan niemand het dan laten ? Van de bikkels van de Beotiërs tot de electronica-gadgets van de videokids, de homo ludens speelt door de tijden heen, in alle uithoeken van de planeet.

Lees verder “Dertig jaar geleden: de pijp aan Sint-Maarten”

Een bont allegaartje

Een bont allegaartje

Op uitzondering van de aankondiging van onze scholierenenquête in het nummer 40 (en waarop de reacties reeds binnenstromen; het is echter nog niet te laat om mee te doen !), is het geruime tijd stil geweest wat de rubriek jeugd betreft. De redenen hiervoor zijn van redactionele aard, zodat we hierop niet ingaan. Het is echter zeker niet zo dat er de afgelopen weken van het jeugdige front geen nieuws was. Integendeel ! Daarom brengen we nu in een notedop een overzicht van de nieuwsjes die wij al die tijd hebben vergaard.

Lees verder “Een bont allegaartje”