35 jaar geleden: een nieuw Speelgoedmuseum in Brussel

35 jaar geleden: een nieuw Speelgoedmuseum in Brussel

Het was al twee jaar geleden dat we in de Sinterklaastijd in De Rode Vaan het Mechelse Speelgoedmuseum bij onze lezers introduceerden. Sedert maart 1985 is ons land een dergelijk museum rijker en wel in het bekende (beruchte?) Anspach-complex op de grote boulevard in Brussel, waarvan u de spannende avonturen wekenlang heeft kunnen volgen in dit eigenste blad. Is deze soap-opera voor het personeel tamelijk tragisch afgelopen, dan is het gebouw zelf ondertussen nieuw leven ingeblazen.

Lees verder “35 jaar geleden: een nieuw Speelgoedmuseum in Brussel”

Veertig jaar geleden: dodenwals op vier wielen

Veertig jaar geleden: dodenwals op vier wielen

Omdat jonge mensen 32 % vormen van alle in een ongeval om het leven gekomen en zwaar gewonde bestuurders van een auto, terwijl ze slechts 17 % uitmaken van de bevolking die de leeftijd heeft, vereist voor het besturen van een wagen, heeft de Hoge Raad voor de Verkeersveiligheid een speciaal dossier samengesteld over « De jeugdige automobilist en de verkeersongevallen ». In dit dossier kwamen tal van schokkende cijfers naar voren zodat ook De Rode Vaan niet aarzelde om er even enkele bedenkingen bij te maken. Daarbij volgden we de indeling van Via Secura vrij getrouw, afgewisseld met fragmenten uit gesprekken die we hadden met een paar jonge mensen : Linda (20 j., werkloos), Ronan (22 j., automecanicien), Marc (20 j., student), Kristina (25 j., bediende), Benny (25 j., schrijnwerker) en Sonia (25 j., huishoudster).

Lees verder “Veertig jaar geleden: dodenwals op vier wielen”

Zestig jaar geleden: première van “Het geheim van de zwarte map”

Zestig jaar geleden: première van “Het geheim van de zwarte map”

Van mijn zes tot mijn negen jaar was ik lid van de Chiro. Dat kwam vooral omdat een van de leiders (Freddy Poeck) recht tegenover onze deur woonde. Op die manier heb ik zelfs nog de opname van de film “Het geheim van de zwarte map” (zie bovenstaande foto, met dank aan Ruddy Sommereyns) meegemaakt. Toen deze film van regisseur Willy De Wilde en scenarist Marc De Nil (première in zaal Buffalo in de Gasthuisstraat op 19 december 1959) in 2007 werd gerestaureerd, leende Freddy Poeck zijn stem voor de begeleidende commentaar (want de oorspronkelijke film was zonder geluid opgenomen). Op de première in zaal Roxy op 23 februari 2008 werd de muziekkapel van de Chiro geleid door mijn jeugdvriend Marc Bulteel.

Lees verder “Zestig jaar geleden: première van “Het geheim van de zwarte map””

Praten met Tejo Cockx over de Pionierkes

Praten met Tejo Cockx over de Pionierkes

Het is vandaag veertig jaar geleden dat het Pioniersverbond van België werd omgevormd tot de Vlaamse Federatie van Pioniers. En dat was meer dan gewoon een naamsverandering, zoals blijkt uit dit interview met toenmalig voorzitter Tejo Cockx (derde van links op bovenstaande foto van Erik Westerlinck).

Lees verder “Praten met Tejo Cockx over de Pionierkes”

35 jaar geleden: “Een kind dat niet speelt is ziek” (Jan Peeters)

49Medio november 1984 maakte de regering, bij monde van ene Jan Peeters, perschef van staatssecretaris Aerts, bekend dat via een Koninklijk Besluit eindelijk zal worden opgetreden tegen gevaarlijk speelgoed zoals producten met loodverf, niespoeder en tovereieren die zwellen in water, dus ook in de maag. We lazen dit krantenbericht op weg voor een gesprek over speelgoed met… Jan Peeters. Even consternatie. « Ja, ik heb een naam die tamelijk frequent voorkomt, » zegt Jan verontschuldigend, een frustratie die mensen als Kamagurka of Panamarenko wel vreemd zal zijn, om maar die te noemen.
Lees verder “35 jaar geleden: “Een kind dat niet speelt is ziek” (Jan Peeters)”

Prof.Verhellen (4): “Leeftijd is geen criterium om te discrimineren”

Prof.Verhellen (4): “Leeftijd is geen criterium om te discrimineren”

Enkele dagen geleden (op 20 november met name) was het precies zestig jaar geleden dat de Rechten van het Kind werden geproclameerd door de Verenigde Naties. Ik grijp deze verjaardag aan om terug te grijpen naar de vierde aflevering van mijn lange interview met de ondertussen overleden professor Eugeen Verhellen, gespecialiseerd in kinderrechten.

Jongeren zijn niet de rijkdom van morgen, zoals men wel eens zegt, ze zijn enkel wat ze nu zijn. Het is dan ook ons aller opdracht de jongeren terug in de maatschappij te brengen“. Zo besloot Prof. Eugeen Verhellen onze korte reeks over het hooliganisme in België, ongeveer exact een jaar geleden (r.v. nummers 47-48). De gave om in de toekomst te kijken bezaten we toen nog niet (nu evenmin trouwens) en daarom konden we niet vermoeden dat hij hiermee reeds anticipeerde op het totaalgebeuren rond kinderrechten dat in Gent zou plaatsvinden. Inderdaad, dit project kreeg immers de overkoepelende titel mee “Terug bij de mensen“. Overkoepelend, want het bestaat enerzijds uit een internationaal academisch congres over “kinderombudswerk” en anderzijds uit een animatieproject voor de kinderen zelf, dat oorspronkelijk “Gent op stelten” wilde zetten maar dat door de beknotting van kinderrechten, summatieve toetsen genaamd, een beetje zal worden teruggeschroefde. Prof.Verhellen van het Seminarie Jeugdwelzijn en Volwassenvorming van de Gentse Rijksuniversiteit is de bezielende kracht achter het hele project, maar dat neemt hem zozeer in beslag (want – dit is Belgisch anno ’87 – dat gaat tot en met het opsnorren van mogelijke sponsors) dat hij de organisatie van de animatietoestanden heeft overgelaten aan de goede zorgen van Stekelbees… ook al was dat dan tot zijn eigen stomme verbazing plotseling “Oud Huis Stekelbees” geworden eens het zo ver was. Maar goed, daarover hebben we reeds gezeurd. Daarom togen we naar Prof.Verhellen voor wat meer achtergrondinformatie bij het academische gedeelte van het totaalgebeuren.
Lees verder “Prof.Verhellen (4): “Leeftijd is geen criterium om te discrimineren””