Alice Liddell (1852-1934)

Alice Liddell (1852-1934)

Vandaag is het 170 jaar geleden dat Alice Pleasance Liddell (rechts op deze foto van Lewis Carroll; links haar zus Edith en in het midden haar zus Lorina) werd geboren als dochter van de rector van de school waar Charles Dodgson (1832-1898) les gaf. Deze crabby Oxford don, auteur van een gecensureerde versie van Shakespeare (die echter nooit is verschenen), is beter bekend onder de naam Lewis Carroll (*), al heeft-ie zelf z’n hele leven lang ontkend iets met “die man” te maken hebben gehad.

Lees verder “Alice Liddell (1852-1934)”

Veertig jaar geleden: hips! dat was het Grips…

Veertig jaar geleden: hips! dat was het Grips…

Zelden zoveel « vedetten » in een zaal bij elkaar gezien als voor de gastvoorstelling van het pionierende West-Duitse Gripstheater in de Brusselse Beursschouwburg. Andere (waardevolle) kindervoorstellingen worden royaal door de « serieuze » theaterrecensenten geboudeerd, maar het Grips, dat mochten ze niet missen natuurlijk.

Lees verder “Veertig jaar geleden: hips! dat was het Grips…”

Veertig jaar geleden: naar volwaardige kinderradio

Veertig jaar geleden: naar volwaardige kinderradio

Veertig jaar geleden had in Ontmoetingscentrum Westrand te Dilbeek het jaarlijkse Radioolfeest plaats. “Radiool” zijnde het kinderprogramma van BRT 2-Omroep Brabant. De tegenhanger op BRT 1, “Van kattekwaad tot erger” (bovenstaande foto), had zich spontaan bij de festiviteiten aangesloten en bracht zelfs de creatie van “Marjorein de majorette” rechtstreeks in de ether. Het kinderbal door Stekelbees werd anderzijds door “Radiool” ingeblikt. Een geknipt ogenblik dus voor een gesprek met Els Loos, producer van “Kattekwaad”, en Madeleine Sergooris en Gaby De Moor, programmamakers van “Radiool”, onder het krítische oog van hun producer Wim Van Gansbeke…

Lees verder “Veertig jaar geleden: naar volwaardige kinderradio”

Veertig jaar Kindertelefoon

Veertig jaar Kindertelefoon

Op 1 december 1981 ging in Gent de eerste Kindertelefoon van start. Een initiatief dat in buurlanden als Nederland, West-Duitsland of Denemarken reeds een begrip was, maar dat in ons eigen landje nogal wat vraagtekens opriep. Er werd vooraf geopperd dat onze kinderen weinig spreekvaardig zijn en niet geneigd om vrijpostige initiatieven te nemen en naar de hoorn te grijpen om een of ander probleem (kindermishandeling, drugs, seksualiteit, school…) kond te doen. We hebben bijgevolg een beetje de kat uit de boom gekeken tot we de tijd rijp achtten om een paar medewerkers naar hun bevindingen te polsen. Medewerking aan de Kindertelefoon is vrijwillig en anoniem, vandaar dat de namen van onze gesprekspartners verzonnen zijn.

Lees verder “Veertig jaar Kindertelefoon”

Klein klein BRT-tje

Klein klein BRT-tje

In de meeste bladen worden er (terecht) nogal wat kolommen ingeruimd voor het boekje « Kindertelevisie » van Eric Hulsens dat zopas bij Infodok-Leuven van de persen is gekomen. Wij hebben echter niet op Hulsens gewacht om het over de kinderprogramma’s op de BRT te hebben (twee jaar geleden ongeveer verscheen reeds een overzichtsartikel) en in de wekelijkse televisierubriek komen de door de BRT zelf gemaakte jeugd- en kinderprogramma’s even vaak aan bod als andere producties (behalve dan het « Schildpadplein » omdat dit op een uur wordt uitgezonden waarop wij ons niet kunnen vrijmaken, volgens Hulsens zelf hebben we hiermee overigens niets gemist, integendeel !).

Lees verder “Klein klein BRT-tje”

Veertig jaar geleden: “Vinger in de pap”

Veertig jaar geleden: “Vinger in de pap”

In het jeugdprogramma « Een vinger in de pap » (10-9) werd er bij de aanvang van « het nieuwe seizoen » gehandeld over beginnende popgroepen. Zowel voor wie het enkel als een hobby beschouwt, als voor diegene die er later hun beroep van wensen te maken (in die hoedanigheid was tussen het jonge volkje trouwens Johan Verminnen aanwezig). Er werden interessante discussiepunten aangeraakt (de relatie vriendschap-muzikale bekwaamheid en/of interesse b.v.) en nuttige informatie verstrekt (over de rol van de platenfirma’s, de — zeer hoge — kosten van het materiaal enz.), dat alles in een ongedwongen, gezellige sfeer. Zo ongedwongen dat bepaalde onverlaten zich vrijuit in hun streektaaltje lieten gaan. Dit was het enige kleine smetje op deze uitzending, die zoals alle andere in deze reeks op een behoorlijk peil stond. (De Rode Vaan nr.38 van 1981)

Lees verder “Veertig jaar geleden: “Vinger in de pap””

Veertig jaar geleden: debat over het jeugdbeleid in Vlaanderen

Veertig jaar geleden: debat over het jeugdbeleid in Vlaanderen

« Spiegeltje, spiegeltje, aan de wand, is er wel een jeugdbeleid in dit land ? ». Zo vroegen wij ons op De Rode Vaan veertig jaar geleden af na herhaalde klachten van diverse jeugdorganisaties gericht aan Rika De Backer, staatssecretaris voor de Vlaamse Gemeenschap.

Lees verder “Veertig jaar geleden: debat over het jeugdbeleid in Vlaanderen”

Veertig jaar geleden: wie moet er ’n computer?

Veertig jaar geleden: wie moet er ’n computer?

Alcide is niet enkel gespecialiseerd in het Trojaanse paard, maar ook in computers (een Trojaans paard is in de computerwereld overigens een functie die verborgen zit in een programma dat door de gebruiker wordt geïnstalleerd en die toegang tot de geïnfecteerde computer kan verschaffen aan kwaadwillenden en zo schade toebrengen aan de computergegevens of de privacy van de gebruiker). En daarom meldde hij (en niet Wikipedia b.v.) dat het op 24 april precies 35 jaar geleden is dat IBM zijn eerste personal computer lanceerde: “Le constructeur américain IBM (International Business Machines) lance son ordinateur individuel PC (Personal Computer). C’est un ordinateur doté de 16 à 64 Ko de mémoire vive et fonctionnant avec un processeur 8088 Intel et le système PC/Dos Microsoft.” Maar dat blijkt nu een reden te hebben dat Wikipedia dat toen niet vermeldde. Het is immers vandaag dat de verjaardag wordt gevierd. Alhoewel, “gevierd”? In het begin werd deze ontwikkeling met het nodige scepticisme begroet en dat blijkt dan ook duidelijk uit het eerste artikel dat aan computers werd gewijd in De Rode Vaan…

Lees verder “Veertig jaar geleden: wie moet er ’n computer?”

Politie: oom agent of boze wolf?

Politie: oom agent of boze wolf?

“Luister, de politie kan zich ook niet met iederéén bezig houden, nie waar? Neem nu die gastarbeiders. Dat tuig neemt ons zo in beslag dat wij voor serieuze mensen geen tijd meer hebben. Allé, om nu ’t voorbeeld te vertellen van die Marokkaan, Mokhyar Lakhdar. Kijk, daar begint het al mee : Mokhyar Lakhdar, wie héét er nu zó ? Waarom heten die lui niet Janssens of Peeters ? Dat zou toch al een hele verbetering zijn, nietwaar ? Mokhyar Lakhdar… daar geraakt ne mens niet wijs uit, daar moeten fouten van komen, hé. En zo komt het dat die Mokhyar, die bestuurder is van een tram en aangifte kwam doen van het feit dat een passagier onwel was geworden en met een ambulance was afgevoerd, niet minder dan drie keer moest terugkeren vooraleer zijn papieren voor zijn werkgever in orde waren. Drie keer ! Zeg nu zelf, dan zoudt ge als simpelen agent van Sint-Gillis-Brussel toch uw geduld gaan verliezen, nietwaar? Dus ik zeg tegen de Gerard : « Geef danen ies ne stoemp ». En die doet dat. En de Louis ook en Jef deed ook mee. Zegt dienen bruinen toch wel dat hij dat tegen een dokter zal gaan zeggen, zeker ! Jongens, dan hebben w’em eens in een donker kot geduwd, hé, en met de matrak d’erop. Lap ! Patat ! « Pitié ! Pitié ! » riep hij. En wij : « Gade nu nog noar nen dokteur, manneke ? » Maar hij dierf niet meer natuurlijk. En dan hebben w’em maar laten gaan. En gelachen dat we hebben ! Allé, geeft d’er ons nog ene.” (De Rode Vaan nr.7 van 1982)

Lees verder “Politie: oom agent of boze wolf?”

Jeugd en Muziek: het verhaal van Mohammed en de berg

Jeugd en Muziek: het verhaal van Mohammed en de berg

Een internationale organisatie met vertakkingen in 36 landen, gegroeid vanuit België, meer bepaald vanuit Brussel, dat is het niet onaardige palmares dat « Jeugd en Muziek » kan voorleggen. Gestart in de moeilijke oorlogsomstandigheden van het jaar 1940 kent de vereniging nog steeds uitbreiding (van de Vlaamse federatie alleen al zijn 45 afdelingen lid), ondanks de dalende belangstelling voor het concertleven bij de jeugd ten voordele van popfestivals en andere punk-toestanden.

Lees verder “Jeugd en Muziek: het verhaal van Mohammed en de berg”