Herwig De Weerdt wordt 65…

Herwig De Weerdt wordt 65…

Herwig De Weerdt ken ik reeds sedert zijn studententijd en dan vooral in de tijd dat ik mijn burgerdienst deed bij prof.Bolckmans. Toen had Herwig zich zowat opgeworpen als de studentenleider van de Germaanse. Herwig zelf deed zijn burgerdienst bij Vuile Mong (foto), maar had daarvóór reeds een eigen theater gesticht, Stekelbees, waarbij ik ook Daan Hugaert en Laurette Muylaert (later vervangen door Katrien Devos) terugvond, net als een aantal muzikanten, waaronder ook Jef Lefève, die als “Zwozze” nog met mij op kot had gezeten in de Brugsepoortstraat.
Ik heb Herwig dan ook herhaalde keren “geïnterviewd”, maar dat was meestal informeel. De meest “officiële” keer (en daardoor de ruggengraat van onderstaande tekst) was in een periode toen zijn toenmalige eega Helga Demeyere in een stuk in Arca iets met slangen deed en opdat die beesten aan haar zouden kunnen wennen, had ze die bij haar in huis genomen. Aangezien ik een vreselijke slangenfobie heb, deed ik hem dan ook zweren op het hoofd van al zijn echte en onechte kinderen dat de slangen in geen geval in mijn buurt zouden komen. Hij heeft woord gehouden. Brave jongen. (*)
Lees verder “Herwig De Weerdt wordt 65…”

Over dramastudio’s, bezigheidstherapieën en schoolfeestjes

Over dramastudio’s, bezigheidstherapieën en schoolfeestjes

35 jaar geleden woonde ik toevallig zowel een schoolfeest (foto) als een kindervoorstelling bij. Welk schoolfeest, dat blijft eender; de voorstelling betrof “Te laat” door Peperkoreke.

Lees verder “Over dramastudio’s, bezigheidstherapieën en schoolfeestjes”

35 jaar geleden: tijdens de lunch bloeien de anjers in het theater

35 jaar geleden: tijdens de lunch bloeien de anjers in het theater

Middagpauze. Tijd om pinten te pakken met « de collega’s », schuine moppen te vertellen, opmerkingen te maken over meisjes in het café en natuurlijk ook tijd om over politiek te discussiëren, dat spreekt voor zich. Maar naar theater gaan ? Ik denk er niet aan. Een paar keer heb ik me laten vangen aan « middagen van de poëzie », want, nou ja, een middagdutje is óók nooit weg, maar theater ?

Lees verder “35 jaar geleden: tijdens de lunch bloeien de anjers in het theater”

Niet veel soeps

Niet veel soeps

« Met de nieuwe productie “Moeder, er zit een vriend in mijn soep ! ” blijft Theater Stekelbees opteren voor vormend en experimenteel muziektheater voor kinderen. Vormend, omdat Theater Stekelbees kiest voor inhoudelijke zinvolle producties. Zonder daarom in langdradig gemoraliseer of pedagogisch betweterij te vervallen. Experimenteel, omdat zoveel mogelijk theatrale middelen onderzocht en aangewend worden voor een boeiend en kleurrijk spektakel. Zonder een waarde-oordeel te vellen over collega-theatermakers moet vastgesteld dat Theater Stekelbees een (voor Vlaanderen) unieke theatervorm en -inhoud nastreeft ».

Lees verder “Niet veel soeps”

570 jaar geleden: oprichting van “De Fonteine”, de oudste rederijkerskamer van Gent

570 jaar geleden: oprichting van “De Fonteine”, de oudste rederijkerskamer van Gent

Rob Ehrenstein laat zijn “theatergeschiedenis der Nederlanden” starten in Gent, in de elfde eeuw. Het betreft namelijk het kerstspel “Ordo stellae” dat wordt toegeschreven aan ene Theodoricus uit de Sint-Pietersabdij (later zou hij abt worden in Sint-Truiden). Het is echter pas in de 15de eeuw dat met het ontstaan van de rederijkerskamers er ook eerste gespecialiseerde schouwburgen komen. Zo ook in Gent, waar de Loofblomme, Iverige Jonckheit, Jhesus met der Balsemblomme, Mariën Theeren, De Fonteine en Broedermin en Taelyver (later bekend onder de meer populaire naam De Melomanen) actief zijn. In het Schepenhuis hadden de achtbare heren schepenen toen immers een ontspanningszaal ingericht die ze de naam “Comediante Caemere” meegaven. Na verloop van tijd mochten ook andere burgers (maar dan toch “burgers”) van het spektakel komen genieten.

Lees verder “570 jaar geleden: oprichting van “De Fonteine”, de oudste rederijkerskamer van Gent”

Dertig jaar geleden: Christel De Weerdt aan het lijntje

Dertig jaar geleden: Christel De Weerdt aan het lijntje

Van 3 tot en met 6 november 1988 liep in Gent het vijfde kindertheaterfestival van (Oud Huis) Stekelbees. Op de persconferentie begon programmatrice Christel De Weerdt met te zeggen dat de organisatoren er eigenlijk niet veel zin meer in hadden, maar dat ze gezwicht zijn voor de internationale vraag die er nog altijd naar is. Die bijval in het buitenland is erg mooi natuurlijk, maar waarom die twijfels in het eigen (oude) huis?
Lees verder “Dertig jaar geleden: Christel De Weerdt aan het lijntje”

Rolande Van der Paal

Rolande Van der Paal

Vandaag is het 25 jaar geleden dat in het kader van het Internationaal Filmfestival van Vlaanderen in de Gentse opera een dubbelconcert plaats had dat enerzijds een hommage wou brengen aan Bernard Herrmann en anderzijds de heropleving van de klassieke muziek (en dan meer bepaald de opera) via het gebruik van uittreksels in films in de kijker wil plaatsen. Bernard Herrmann is natuurlijk vooral bekend van zijn samenwerking met Alfred Hitchcock, waarbij zijn opdracht erin bestond met zijn muziek de toeschouwers nog méér de stuipen op het lijf te jagen. Het concert, gegeven door het BRTN-Filharmonisch Orkest, geleid door Frédéric Devreese (zelf componist van filmmuziek overigens), begon dan ook met de ouverture tot “North by Northwest”, gevolgd door fragmenten uit de “Psycho”- en “Vertigo”-suites. Tot slot van het onderdeel bracht het koor van het Lemmensinstituut de “Storm Cloud Cantate” uit “The man who knew too much”. Eigenlijk betreft het hier een werk van Arthur Benjamin, maar het is vooral bekend geworden in deze bewerking van Herrmann, waarbij de fameuze cymbalenslag een moordend schot moest verdoezelen. In deze cantate zit reeds een kleine solo voor de Antwerpse sopraan Rolande Van der Paal, maar zij komt nog meer aan bod in de aartsmoeilijke aria van Salammbô uit “Citizen Kane”.

Lees verder “Rolande Van der Paal”

Stekelbees: “Uitverkocht”

Stekelbees: “Uitverkocht”

Door toevallige omstandigheden had ik de première van « Uitverkocht », het nieuwste stuk van Kindertheater Stekelbees, gemist en zo bij de confraters kunnen vernemen dat dit stuk erg zou tegenvallen. Bij de pauze kon dit nog enige verwondering wekken, maar na een toch wel heel erg zwak tweede deel (er gebeurt zo goed als niks) is een dergelijke totaalindruk al begrijpelijker (foto Micheline Veys).

Lees verder “Stekelbees: “Uitverkocht””