Hoe zou het nog zijn met Jozef van den Berg? vroeg ik me vijf jaar geleden af. Wel niet zo goed blijkbaar, de Nederlandse theatermaker is op 13 oktober 2023 in Sochos, Griekenland, overleden. Nadat hij plotseling met het theater had gebroken, leefde hij tientallen jaren teruggetrokken als orthodoxe monnik in een hut in Nederland. Zijn laatste dagen bracht hij door in een klooster in Griekenland, meer bepaald het orthodoxe Transfiguratieklooster in Sochos, in de buurt van Thessaloniki. Daar verbleef hij om gezondheidsredenen. Hij werd daar ook begraven.
Lees verder “Jozef van den Berg (1949-2023)”Categorie: jeugdtheater
Wim De Wulf (1956-2016)
Het is al tien jaar geleden dat Wim De Wulf is overleden! Op 25 augustus 2016 schreef Roger Arteel een in memoriam waaruit ik hieronder enkele passages bloemlees, maar ik wist op dat moment niet hoeveel tijd er tussen dit in memoriam en het eigenlijke overlijden lag. Dat bleek dus uiteindelijk op 29 juli te zijn. Hij “was al een tijdje ziek” zeggen sommige overlijdensberichten, dan weet je al hoe laat het is…
Lees verder “Wim De Wulf (1956-2016)”35 jaar geleden: gesprek met Robert Van Yper
35 jaar geleden had ik een heel lang gesprek met Robert Van Yper (foto Jo Clauwaert) voor De Rode Vaan. Robert was/is op diverse terreinen actief (theater, rock…) en die kwamen allemaal aan bod.
Lees verder “35 jaar geleden: gesprek met Robert Van Yper”Veertig jaar geleden: een stuk tussen twee stoelen
Wat zijn de moeilijkste stukken om te schrijven ? Zeker niet die van Ionesco of Beckett, noch van Genet of Muller als u het mij vraagt, al zien die er op het eerste gezicht erg « moeilijk » uit. Neen, de meeste inspanning, de meeste omzichtigheid, het meeste inzicht is vereist als men een stuk wil schrijven voor kleuters (tussen 2 en 6 jaar). Het zijn dan ook uitzonderingen die er zich aan wagen.
Lees verder “Veertig jaar geleden: een stuk tussen twee stoelen”45 jaar geleden: “Don Kiesjot”
De Brusselse Beursschouwburg. Altijd goed voor een babbel in de late uurtjes tussen twee straalbezopen halve intellectuelen in een of ander provinciestadje. En dan gaat het van bla bla bla en van een kliek en van alle subsidies naar zich toetrekken enz. Daarbij gaat men er klaarblijkelijk van uit dat de Beursschouwburg zich enkel met het organiseren van popconcerten bezighoudt. Niet alleen is dit een grove leugen wat het “enkel” aangaat, ik meen zelfs dat het zwaartepunt reeds lang is verlegd.
Lees verder “45 jaar geleden: “Don Kiesjot””Veertig jaar geleden: jeugdtheater op keerpunt
Een halve eeuw geleden namen enkele theaters het initiatief om zich te ontfermen over « de vergeten leeftijd », de tieners die te oud zijn voor kindertoneel en te jong (?) voor het « volwassen » theater. In 1985, bij de aanvang van het jaar van de jeugd, bleven er niet veel meer van die goede voornemens over. Niet te verwonderen eigenlijk want deze groepen waren de gemakkelijke punchbal voor kritiek uit twee richtingen. In feite waren zij het immers die ervoor moesten opdraaien dat « het » toneel zo weinig de jonge mensen aanspreekt (zie hiervoor ook de « Infolder » van Info-Jeugd).
Lees verder “Veertig jaar geleden: jeugdtheater op keerpunt”Veertig jaar geleden: kindertheater met de a van avontuur of van abstract?
1985 werd door de UNESCO uitgeroepen tot internationaal jaar van de jeugd. Een reden voor heel wat organisaties om hun jeugdzonden over te doen. Is er in de stripwereld (om maar die te noemen) nog geen enkele terugval van het avonturenverhaal te merken — integendeel, zelfs de « volwassen » strip lijkt er steeds meer door aangestoken — dan ziet het er op de planken naar uit dat de « incrowd » van het kindertheater (dus de toonaangevende gezelschappen en dito recensenten) resoluut de weg naar het abstracte theater heeft ingeslagen. Hier volgt het kindertheater dus de volwassen broer. De vraag is alleen maar of ook de kinderen volgen. Wij hebben daar zo onze twijfels over.
Lees verder “Veertig jaar geleden: kindertheater met de a van avontuur of van abstract?”Veertig jaar geleden: over dramastudio’s, bezigheidstherapieën en schoolfeestjes
Veertig jaar geleden woonde ik toevallig zowel een schoolfeest (foto) als een kindervoorstelling bij. Welk schoolfeest, dat blijft eender; de voorstelling betrof “Te laat” door Peperkoreke.
Lees verder “Veertig jaar geleden: over dramastudio’s, bezigheidstherapieën en schoolfeestjes”Veertig jaar geleden: “Uitslag” van Geertrui Daem
Zowat elke jeugdclub in het Vlaamse land zal wel z’n toneelafdeling hebben gehad, maar verder dan sketches als « Wij stonden voor een ingestorte brug » of een imitatie van Gaston en Leo zijn de meeste niet geraakt. In Gent is dit echter niet het geval. Daar hebben een aantal jeugdclubs de basis gelegd voor interessant amateurtoneel. Het is trouwens logisch dat dit in Gent kan gebeuren (en eventueel ook in Antwerpen of in Aalst b.v., steden waarmee ik persoonlijk minder vertrouwd ben) en niet in Temse of in Veldegem, omdat daarvoor de omstandigheden minder gunstig zijn. In Gent gonst het van kleinschalige theaterprojecten en de meeste (veelal werkloze) professionals die zich hiermee onledig houden, vinden het dan ook niet beneden hun waardigheid om hun liefhebbende collega’s even een handje toe te steken.
Lees verder “Veertig jaar geleden: “Uitslag” van Geertrui Daem”







