Tien jaar geleden: “Het Goddelijke Monster”

Tien jaar geleden: “Het Goddelijke Monster”

De zelfmoord van Vic De Wachter tien jaar geleden in de televisieserie “Het goddelijke monster” was heel wat properder dan die van Yves Chevalier-de Vilder in het oorspronkelijke boek van Tom Lanoye. Nu was ik daar wel blij om, want eerlijk gezegd, ik wist dus wat er ging komen en liep er al een hele week ambetant van. Maar ergens is het ook wel jammer, want het was misschien wel goed dat eens duidelijk werd getoond waartoe een combinatie van barbituraten en verschillende flesjes alcohol uit de minibar kan leiden. En als men zichzelf van het leven berooft door verhanging gaat dit gepaard met ontlasting. Dat is gewoon zo, dat is een feit. Maar daar wordt natuurlijk zedig over gezwegen. Als men dit echter nog eens in herinnering zou brengen, dan zou dit mijns inziens een veel groter ontradend effect hebben dan het nummer van de zelfmoordlijn, ergens onderaan in een hoekje…

Lees verder “Tien jaar geleden: “Het Goddelijke Monster””

François Cassiers (1927-1971)

François Cassiers (1927-1971)

Trouwe lezers weten dat ik graag onrecht rechtzet. Zo is het morgen al vijftig jaar geleden dat François Cassiers (rechts op deze foto van YouTube) is overleden. Zijn er hier en daar misschien nog een paar zonderlingen die zich Jef Cassiers (links) herinneren (maar dan meestal als zijn personage van ’t Manneke), dan is “Swa” helemààl vergeten geraakt.

Lees verder “François Cassiers (1927-1971)”

Jessie De Caluwé wordt 65…

Jessie De Caluwé wordt 65…

Ik leerde Jessie De Caluwé kennen op de Nacht van de Poëzie in Sint-Niklaas eind jaren zeventig. Haar roots liggen immers in De Klinge, een dorpje uit het Waasland vlakbij de Nederlandse grens. Sinds 1982 woont ze in Gent met haar vriend radioman Mark Lefever en begon ze zelf ook haar loopbaan bij de televisie (toen nog uitsluitend een monopolie van de openbare oproep). Op die manier werd ze in 1987 het “gezicht” van het mediaprogramma « Argus ».

Lees verder “Jessie De Caluwé wordt 65…”

Vijf jaar geleden: Olga Leyers in “De slimste mens”

Vijf jaar geleden: Olga Leyers in “De slimste mens”

Vanavond begint er op Play4 alweer een reeks van “De slimste mens ter wereld”. Het lijkt elk jaar wel op een andere zender te zijn, maar dat is dus steeds dezelfde zender, hé mensen, die voortdurend van naam verandert. Ondanks het feit dat ik van de juryleden nu zo ongeveer de helft zelfs niet eens kén en bij de kandidaten is dat zelfs twee derden, kijk ik er toch weer naar uit. Wie zou vijf jaar geleden immers hebben kunnen voorspellen dat we aan een lichtgewicht als Olga Leyers zoveel plezier zouden beleven, al was het maar omwille van haar steeds korter wordende jurkjes…

Lees verder “Vijf jaar geleden: Olga Leyers in “De slimste mens””

Klein klein BRT-tje

Klein klein BRT-tje

In de meeste bladen worden er (terecht) nogal wat kolommen ingeruimd voor het boekje « Kindertelevisie » van Eric Hulsens dat zopas bij Infodok-Leuven van de persen is gekomen. Wij hebben echter niet op Hulsens gewacht om het over de kinderprogramma’s op de BRT te hebben (twee jaar geleden ongeveer verscheen reeds een overzichtsartikel) en in de wekelijkse televisierubriek komen de door de BRT zelf gemaakte jeugd- en kinderprogramma’s even vaak aan bod als andere producties (behalve dan het « Schildpadplein » omdat dit op een uur wordt uitgezonden waarop wij ons niet kunnen vrijmaken, volgens Hulsens zelf hebben we hiermee overigens niets gemist, integendeel !).

Lees verder “Klein klein BRT-tje”

Nolle Versyp (1936-2006)

Nolle Versyp (1936-2006)

In de nacht van 5 op 6 oktober 2006 is de Gentse acteur Nolle Versyp overleden. Bij zijn overlijden werd vooral gerefereerd aan de soapserie “Thuis”, waarin hij de nogal rigide Dr.Dré speelde. Nolle zou zeker een grapje maken over het gebruik van het woord “rigide”, want omwille van zijn gezondheidsproblemen, meer bepaald wegens reuma had hij inderdaad al enkele jaren het acteren op scène moeten laten varen. Sedert een jaar was hij ook uit “Thuis” verdwenen (hij speelde nu zogezegd enkel nog pétanque in de Provence) omdat de ziekte steeds meer bezit nam van zijn lichaam, tot hij er uiteindelijk aan bezweken is.

Lees verder “Nolle Versyp (1936-2006)”

35 jaar geleden: Tom Huybrechts aan het lijntje

35 jaar geleden: Tom Huybrechts aan het lijntje

Tot spijt van wie ’t benijdt, in ’t najaar (van 1986, RDS) komt er weer een hitparade op het BRT-scherm. De eerste sedert Jan Theys bij mijn weten. En Fred Flintstone weet dat er toen nog stenen platen bestonden die werden afgedraaid met de bek van een vogel. En nu dus, in het cliptijdperk, wordt bij deze oergeschiedenis heraangeknoopt. En dan nog niet eens in een uitzending van Librado, neen, Tom Huybrechts, een rasecht BRT-producer, is de verantwoordelijke uitgever.

Lees verder “35 jaar geleden: Tom Huybrechts aan het lijntje”

Michael Pas wordt 55…

Michael Pas wordt 55…

De Antwerpse acteur Michael Pas heb ik in januari 1991 geïnterviewd toen hij Mowgli speelde in een bewerking van “Jungleboek” van Rudyard Kipling in een regie van Dirk Tanghe en een decor van Steven Demedts. Met verder Brenda Bertin (prinses Messoea), Chris Boni (Tabaqui, de jakhals), Mark Willems (Shere Khan, de tijger), Karin Tanghe (Raksha, de wolvin), Roger Bolders (Akela, de wolf), Karen De Visscher (Kaa, de slang), Cyriel Van Gent (Kwatta, de apenkoning), Nolle Versyp (Baloo, de beer), Eddy Spruyt (Bagheera, de panter), Bas Heerkens (Buldeo, de jonge jager). De bewerking was van Jan De Vuyst, de muziek van Lieven Coppieters.

Lees verder “Michael Pas wordt 55…”

Ommekaar

Ommekaar

Het totaalprogramma dat de ploeg van « Ommekaar » mocht verzorgen n.a.v. haar vijfjarig jubileum (11-9) is « een hele brok » geworden die « ver over tijd » liep. Met presentatoren als Mic Billet en Bea Matterne (foto YouTube) – degelijk maar wat traag – was dit niet verwonderlijk. Het kwam hier evenwel veel meer op de inhoud dan op de duur van de uitzending aan. En deze was meestal interessant. De arbeid van de sociale werkers, van de vrijwillige helpers en van de zelfhulpgroepen, het werd allemaal uitvoerig belicht met zijn positieve en negatieve kanten. Maar toen heel op het einde klaar en duidelijk werd gezegd dat de huidige regering de gehandicapten flink in de kou gaat zetten in hun bloedeigen jaar, was er blijkbaar geen tijd meer voor repliek vanwege staatssecretaris Rika Steyaert. Het mens, vol goede wil, kon er blijkbaar ook niets aan doen. Typisch voor de bewindsploeg van vandaag… (Lode De Pooter, Een mens vol goede wil, De Rode Vaan nr.38 van 1981)

Lees verder “Ommekaar”