Felicity Kendal wordt zeventig…

Felicity Kendal wordt zeventig…

Eind jaren zeventig, begin jaren tachtig was ik stapelverliefd op de Engelse actrice Felicity Kendal. Dat had alles te maken met de televisieserie “The Good Life” (bij ons bekend als “Op een goede wei”). Ik herinner me nog dat ik in De Rode Vaan een voorstelling van een Engels toneelgezelschap heb aangekondigd (met “Othello”), gewoon omdat Felicity de rol van Desdemona voor haar rekening nam, zodat ik een fotootje van haar kon plaatsen. Helaas heb ik haar in 2010 teruggezien in “Strictly come dancing” en dat was geen prettig weerzien. Nu is ouder worden sowieso al geen pretje, maar dat is nu eenmaal onvermijdelijk, dus dààrover gaat het niet. Wel over het feit dat Felicity nogal drastisch aan haar gezicht had laten werken, waardoor ze a.h.w. een masker droeg, waarmee ze nog amper tot diverse gelaatsuitdrukkingen in staat was. Nochtans publiceer ik onderaan een foto uit de jaren negentig, waaruit toch blijkt dat ze ook “gracefully old” kon “turnen”…
Lees verder “Felicity Kendal wordt zeventig…”

Jasperina de Jong wordt 75…

De grote Nederlandse cabaretière Jasperina De Jong wordt vandaag 75. Ik heb ze helaas nooit live meegemaakt, laat staan dat ik de kans zou hebben gekregen ze te interviewen. Dat had nochtans herhaaldelijk gekund, maar meest van al nog toen ze in Vlaanderen was voor enkele voorstellingen van haar (overigens uitstekende) productie « Tussen zomer en winter » samen met haar echtgenoot Erik Herfst, die niet zo heel lang daarna (namelijk op 21 februari 1985) is overleden.
Lees verder “Jasperina de Jong wordt 75…”

“Loslopend wild” en “Tegen de sterren op”

77531_10151250845900330_1092622409_oIk was niet wild van “Loslopend wild” op één, echter zonder daar nu meteen grote theorieën aan te koppelen over “vrouwen en humor”. Nee, ik vond de diverse scenariootjes gewoon niet goed (genoeg) geschreven. Zoals August Vermeylen destijds om “more brains” stond te roepen, zo roep ik al jaren om “more writers” en vooral “better writers” (de roep om “more writers” heeft enkel maar zin omdat je meer kansen hebt dat er in een groter geheel toch enkelen bovenuit springen). Maar ik heb meer en meer de indruk dat ik een roepende ben in de woestijn. Dat gemis aan goede scenaristen blijkt volgens mij trouwens nog altijd veel meer uit het gelijktijdig geprogrammeerde “Tegen de sterren op” op VTM. Men zegt dat de imitaties daar van uitstekende kwaliteit zijn (ik heb daar zo mijn bedenkingen bij, maar goed), maar dat volstààt natuurlijk niet. Je moet die imitaties neerzetten in een geestig scenario. En daar loopt het nog altijd mank. Dat is trouwens al een oud zeer. Zelfs Chris Van den Durpel (volgens mij nog altijd de imitator par excéllence) kan daarover meespreken. “Sketch à gogo” van Stany Crets en Peter Van den Begin is veruit het beste programma op het vlak van scenario schrijven. Een absurde grap als die over een indiaan en zijn paard is inderdaad te zwak, zelfs voor het moppenwinkeltje van Franske, maar door ze te verwerken in de rest van de uitzending kan men zelfs zeggen dat deze die bewuste aflevering drààgt. Maar goed, om niet al te negatief te zijn: een voorbeeld van hoe het moet, is het zogenaamde “Klagerfestival”. Dààraan is gewerkt. Dàt zijn goede teksten. Proficiat.
Lees verder ““Loslopend wild” en “Tegen de sterren op””