The Picture of Dorian Gray begon als een korte roman, gepubliceerd in het julinummer 1890 in Lippincott’s Monthly Magazine. Een Nederlandse vertaling door Elisabeth Couperus-Baud verscheen in 1893. Haar echtgenoot Louis Couperus had het boek rechtstreeks van Oscar Wilde ontvangen en zij was er diep van onder de indruk.
Lees verder “135 jaar geleden: “Het portret van Dorian Gray””
Het is al 45 jaar geleden dat Johan de Belie in de Marron op de Oostberg kwam spreken over het magisch-realisme. Helaas kwamen enkel de bestuursleden van het organiserende Masereelfonds-Temse erop af. Nochtans had ik er vroeger reeds voor gezorgd dat Johan deze voordracht kon houden, zowel in de werkgroep Nederlandse Literatuur van prof.Van Elslander aan de Gentse Universiteit als in de Broederschool in Sint-Niklaas toen ik daar les gaf. Het was dus echt wel de moeite waard…
Lees verder “45 jaar geleden: Johan de Belie over het magisch-realisme”
De Spaanse schrijver Carlos Ruiz Zafón is vijf jaar geleden in Los Angeles overleden op 55-jarige leeftijd. De auteur, die bekendstaat als de meest gelezen Spaanse schrijver sinds Cervantes leed aan darmkanker.
Lees verder “Carlos Ruiz Zafon (1964-2020)”
De Canadese choreografe Marie Chouinard viert vandaag haar zeventigste verjaardag. Alcide schrijft over haar:,”Ze is een iconoclast, gefascineerd door rituelen. Voor haar is dans een sacrale kunst waarbij het lichaam wordt beschouwd als een buitengewoon materiaal, begiftigd met een spirituele kracht die gevierd moet worden. Veel van haar vroege werken vergen een bijzondere spierbeheersing. In 1990 richtte ze
La Compagnie Marie Chouinard op en creëerde ze Les trous du ciel, een werk waarin een groep half-menselijke, half-dierlijke wezens “keelzang” uitvoert. Dit werd gevolgd door Le Sacre du printemps (1993), Marie Chouinards eerste werk gebaseerd op een partituur (van Stravinsky). Deze twee werken zijn uitgevoerd in Frankrijk, België, Nederland, de Verenigde Staten en heel Canada.” (De foto van Marie Chouinard werd genomen door Laurence Labat; de foto van de productie “Chorale” uit 2003, is van Marie Chouinard zelf.)
Vandaag is het precies honderd jaar geleden dat Henry Rider Haggard, de Britse schrijver van werken als “She” of “The mines of King Solomon”, is gestorven.
Lees verder “Henry Rider Haggard (1856-1925)”
Het is ook al zestig jaar geleden dat de Nederlandse auteur Ferdinand Bordewijk is gestorven (foto VRT).
Lees verder “Ferdinand Bordewijk (1884-1965)”
Vandaag is het precies vijftig jaar geleden dat ik een brief mocht ontvangen van Louis Paul Boon. Samen met Johan de Belie had ik immers een roman geschreven onder de titel “Twice upon a time” (wellicht ging het al verkeerd bij de titel), waarvoor we tevergeefs een uitgever hebben trachten te vinden (*). We hebben zelfs getracht de zegen van Louis Paul Boon te bekomen (zie brief hieronder), maar allemaal zoals gezegd tevergeefs. De enige die de moeite heeft genomen om een uitgebreide kritiek te schrijven is wijlen Leo Geerts.
Lees verder “Vijftig jaar geleden: “Twice upon a time””
We mogen wellicht veronderstellen dat het opzet van Johan de Belie bij het schrijven van het kortverhaal “Imira Kaman” was te bewijzen ‘dat er geen tijd is tenzij de eeuwigheid’. In dit licht gezien is het plot helemaal aanvaardbaar, alhoewel het net iets te magisch is om voor magisch-realistisch door te gaan (althans volgens de normen van de schrijver zelf).
Lees verder “55 jaar geleden: “Imira Kaman” van Johan de Belie”
Volgens dezelfde methode als bij Gyorgy Konrad – deze keer was het Chris Rea (*) – was het volgende boek dat ik vijf jaar geleden uit mijn bibliotheek heb genomen: “De Celestijnse Belofte” van de Amerikaan James Redfield, die vandaag toevallig 75 jaar wordt…
Lees verder “James Redfield wordt 75…”
Ik heb nog maar weinig aandacht besteed aan het Van Eyck-jaar hier in Gent (geen eigenlijk, om eerlijk te zijn), maar nu is er toch een aanleiding. 35 jaar geleden werd er op de toenmalige BRT immers een “kunstfilm” vertoond over het Lam Gods, die op het Televisiefestival van Monte Carlo de grote prijs had weggekaapt. Ik sprak toen met de maker, Gentenaar Anton Stevens.
Lees verder “35 jaar geleden: documentaire van Anton Stevens over Jan Van Eyck”
dagelijks iets degelijks 