Anna Maria Ortese (1914-1998)

Anna Maria Ortese (1914-1998)

Enige tijd geleden verraste Johan de Belie me met de mededeling dat hij een boek over de Giro d’Italia aan het lezen was. Daar moest ik het fijne van weten! Enigszins gealarmeerd, waarschuwde hij mij dat het niet enkel over de Giro ging. Het betrof “La lente scura” van de Italiaanse schrijfster Anna Maria Ortese dat in het Frans de misleidende titel “Tour d’Italie” had meegekregen. Misleidend, jazeker, maar toch ook weer niet helemaal ten onrechte (zie illustratie hieronder). Het gevolg was dat ik zo geïnteresseerd raakte dat ik mijn oude renfiets nog eens van stal haalde en richting Sint-Niklaas snelde om het kleinood ook eens door te nemen. Aangezien het een Franse uitgave betreft, verkoos ik oorspronkelijk de Franse Wikipedia-tekst boven de Engelse, maar die was wel verschrikkelijk uitgebreid. Gelukkig ontdekte ik op de valreep dat er ook nog een Nederlandse pagina bestaat (*)…

Lees verder “Anna Maria Ortese (1914-1998)”

Francesco Petrarca (1304-1374)

Francesco Petrarca (1304-1374)

Vandaag is het zowat 680 jaar geleden dat de Italiaanse poëet Francesco Petrarca als allereerste bergkoning van de Mont Ventoux werd gekroond. Te voet dan nog wel, want meer dan een bergpad (en dan nog) was er in die tijd niet te vinden op de kale berg…

Alcide herdenkt deze dag zelfs als “la naissance de l’alpinisme”: “Dans une lettre à son ami Francesco Dionigi, Pétrarque prétendit avoir gravi le Mont Ventoux. L’excursion aurait eu lieu le 26 avril 1336, et Pétrarque aurait été accompagné de son frère et de deux amis. Toutefois de sérieux doutes ont été émis quant à la réalité de cet épisode. L’anecdote donne toutefois une « date de naissance » à l’alpinisme, Pétrarque serait alors (Petrarca alpinista) le « père de l’alpinisme ». Il passa la dernière partie de sa vie à voyager dans l’Italie du nord comme érudit international et un voyageur renommé.”
De beklimming van de Mont Ventoux door Petrarca is dan ook iets waar ik lang naar heb gezocht, maar toen ik het uiteindelijk in handen kreeg dankzij de bundel “De Provence, reisverhalen” (Atlas, 2001), bleek het zeer saai te zijn.

Commissaris Schilders raadt in zijn Monieux-brochure een bezoek aan la FONTAINE DE VAUCLUSE met zijn bron en kasteel aan. Het zou de plaats waar Petrarca zich bij voorkeur afzonderde om te dromen (en zuchten) over zijn Laura die op het nabije kasteel van SAUMANE zou verbleven hebben. Volgens A.S.Byatt was dit Laure de Sade, die gehuwd was met Hugo de Sade, een voorvader van de beruchte markies (“Obsessie”, p.162), al moet men wel oppassen met dit boek dat bol staat van literaire Spielereien…
Petrarca’s poëzie geldt wel als een hoogtepunt van de renaissance en werd later o.m. op muziek gezet door “onze” Adriaan Willaert en door Franz Liszt, waarbij als merkwaardigheid kan worden genoteerd dat diens toonzetting van sonnet 123 zowaar overeenkomsten vertoond met “Intimiteit” van en door Raymond Van het Groenewoud.
Wie meer wil lezen over de Italiaanse renaissance kan ook terecht bij mijn interview met Frans Denissen.

Lees verder “Francesco Petrarca (1304-1374)”