Giorgio Bassani (1916-2000)

Giorgio Bassani (1916-2000)

Giorgio Bassani werd geboren te Bologna op 04 maart 1916 maar bracht zijn jeugd door, tot 1943, te Ferrara, een stadje in Noord-Italië, waar het gezin inwoonde bij de grootouders van vaders zijde; deze betrokken een grote woning in het joodse getto. Zijn vader, een gynaecoloog, was hoofd van de Italiaans-joodse gemeenschap van Ferrara; zijn moeder was de dochter van de hoofdgeneesheer van het Sant’Anna-ziekenhuis van de stad. De familie bewoog zich dus binnen de hogere standen. Bassani studeerde letteren aan de universiteit van Bologna en later ook kunstgeschiedenis. In 1936 publiceerde hij enkele novellen en kritieken maar toen in 1940 een roman het licht zag gebeurde dat onder het pseudoniem Giacomo Marchi om te ontsnappen aan de heersende rassenwetgeving… In 1943 zou hij enkele maanden als antifascist in de gevangenis belanden. Eenmaal vrij verhuist hij naar Rome waar hij zijn verdere leven, gehuwd, zal wonen, kinderen opvoeden, lesgeven en vooral schrijven, artikels, poëzie, verhalen, romans… Op 13 april 2000, na een strijd tegen alzheimer, overlijdt hij te Rome. Maar zal begraven worden op het joods kerkhof van zijn geliefde Ferrara.

Lees verder “Giorgio Bassani (1916-2000)”

Francesco Petrarca (1304-1374)

Francesco Petrarca (1304-1374)

Vandaag is het zowat 680 jaar geleden dat de Italiaanse poëet Francesco Petrarca als allereerste bergkoning van de Mont Ventoux werd gekroond. Te voet dan nog wel, want meer dan een bergpad (en dan nog) was er in die tijd niet te vinden op de kale berg…

Alcide herdenkt deze dag zelfs als “la naissance de l’alpinisme”: “Dans une lettre à son ami Francesco Dionigi, Pétrarque prétendit avoir gravi le Mont Ventoux. L’excursion aurait eu lieu le 26 avril 1336, et Pétrarque aurait été accompagné de son frère et de deux amis. Toutefois de sérieux doutes ont été émis quant à la réalité de cet épisode. L’anecdote donne toutefois une « date de naissance » à l’alpinisme, Pétrarque serait alors (Petrarca alpinista) le « père de l’alpinisme ». Il passa la dernière partie de sa vie à voyager dans l’Italie du nord comme érudit international et un voyageur renommé.”
De beklimming van de Mont Ventoux door Petrarca is dan ook iets waar ik lang naar heb gezocht, maar toen ik het uiteindelijk in handen kreeg dankzij de bundel “De Provence, reisverhalen” (Atlas, 2001), bleek het zeer saai te zijn.

Commissaris Schilders raadt in zijn Monieux-brochure een bezoek aan la FONTAINE DE VAUCLUSE met zijn bron en kasteel aan. Het zou de plaats waar Petrarca zich bij voorkeur afzonderde om te dromen (en zuchten) over zijn Laura die op het nabije kasteel van SAUMANE zou verbleven hebben. Volgens A.S.Byatt was dit Laure de Sade, die gehuwd was met Hugo de Sade, een voorvader van de beruchte markies (“Obsessie”, p.162), al moet men wel oppassen met dit boek dat bol staat van literaire Spielereien…
Petrarca’s poëzie geldt wel als een hoogtepunt van de renaissance en werd later o.m. op muziek gezet door “onze” Adriaan Willaert en door Franz Liszt, waarbij als merkwaardigheid kan worden genoteerd dat diens toonzetting van sonnet 123 zowaar overeenkomsten vertoond met “Intimiteit” van en door Raymond Van het Groenewoud.
Wie meer wil lezen over de Italiaanse renaissance kan ook terecht bij mijn interview met Frans Denissen.

Lees verder “Francesco Petrarca (1304-1374)”