Vandaag wordt Willy Spillebeen negentig jaar. Dat moet worden gevierd! Zowel Johan de Belie als ikzelf hebben destijds voor De Rode Vaan een boek van hem besproken en we hebben hem ook eens ontmoet. Nee, niet geïnterviewd, gewoon een glas gedronken op een boekvoorstelling. Een zeer aimabel man, nietwaar Johan?
Lees verder “Willy Spillebeen wordt negentig…”
De Oostenrijkse jeugdauteur Franz Sales Sklenitzka viert vandaag zijn 75ste verjaardag. Hij is vooral bekend van het boek “Met draken valt niet te lachen”.
Lees verder “Franz Sales Sklenitzka wordt 75…”
Het is vandaag al twintig jaar geleden dat Henri Arnoldus is overleden. Deze onderwijzer uit Middelburg had reeds meer dan tien jaar (vooral jeugdboeken) gepubliceerd, maar het was met “Pietje Puk” uit 1958 dat hij de geschiedenis zal ingaan.
Lees verder “Henri Arnoldus (1921-2002)”
Hoe kinderboeken aantrekkelijk én hanteerbaar kunnen worden uitgegeven, dat toont uitgeverij Kritak aan met “Een tocht naar het geluk” van Bernard Benson, de auteur van het enorm populaire “Vredesboek”. Maar verder is deze uitgave toch in hetzelfde bedje ziek als “Rolonio“.
Lees verder “Veertig jaar geleden: de vierwielaandrijving van Bernard Benson”
Wie ook beoogt dat haar boekjes door de kinderen zelf worden ter hand genomen dat is de uitgeverij Hemma. Maar hier staat dan weer tegenover dat de inhoud aan de erg magere kant is. Het gaat dan ook om boekjes voor kinderen vanaf drie jaar, “Moeder helpen” bijvoorbeeld of “Hondenvriendjes” (weliswaar mooie kleurenfoto’s van honden).
Lees verder “Veertig jaar geleden: spelen met het hamstertje van Tina…”
Het valt me nu pas op dat (jeugd)schrijfster Liva Willems (eigenlijk GodeLiva Uleners) op dezelfde dag is overleden als Mario Verstraete. Ik geloof zelfs dat haar dood destijds ongemerkt is voorbijgegaan. Misschien kunnen we dat nu alsnog een beetje rechttrekken…
Lees verder “Liva Willems (1933-2002)”
“Witte nachten” is de titel van de eerste single van Madou, jawel, maar ook van het eerste (?) boek “in Hollandse stijl” van de Vlaming Joop de beeck.
Lees verder “Veertig jaar geleden: “Witte nachten” van Joop de beeck”
Een bekend kinderboek over dieren is uiteraard ook “Dr.Dolittle” van de Amerikaan Hugh Lofting, die vandaag 75 jaar geleden is overleden (foto Wikipedia). Lofting kreeg de inspiratie hiervoor hier in ons land toen zijn zoontje hem vroeg om hem te schrijven hoe het eraan toeging in de loopgraven aan de IJzer. Lofting vond dat de waarheid toch iets te cru was voor het jongetje en begon te fantaseren hoe de paarden, die toen nog deel uitmaakten van een leger, daarover zouden praten. En zo kwam hij bij het idee van een professor die met dieren kon praten. De naam van de professor verwijst overigens ook naar zijn zoontje, dat nogal aan de luie kant was.
Lees verder “Hugh Lofting (1886-1947)”
De Braziliaanse schrijfster Lygia Bojunga Nunes wordt vandaag negentig jaar. Zij is minder expliciet dan b.v. een Gaston Van Camp, wat haar politieke boodschap betreft (wellicht omdat ze « ter plaatse » schrijft en niet vanuit het comfortabele België), maar de sfeer van de favella’s, de arme krottenwijken van Rio de Janeiro, is er niet minder in afwezig. Dit is reeds het geval in « Het circusmeisje » (uitg. Westfriesland, Hoorn,113 blz, 320 fr), het boek waarvoor ze als eerste auteur uit de Derde Wereld de internationale jeugdliteratuurprijs, de Hans Christian Andersen Medaille, kreeg.
Lees verder “Lygia Bojunga Nunes wordt negentig…”
Toen ik voor De Rode Vaan nog jeugd- en kinderboeken recenseerde, omdat – laten we eerlijk zijn – ik toen kleine kinderen had, die ik uit die boeken placht voor te lezen, was ik vooral een grote fan van de Nederlandse schrijver Guus Kuijer. Dat is op zich al merkwaardig, want ik heb ooit ook een artikel geschreven met als titel “Hollandse kinderauteurs daar kan je beter soep van koken” en dat meen ik nog altijd. Maar Guus Kuijer was dus niet enkel een uitzondering, ik verkoos hem ook boven onze eigen auteurs en zelfs boven auteurs in het buitenland. Toch vind ik niet zo heel veel terug op mijn blog dat naar Guus of beter nog naar zijn werk verwijst. Daarom ben ik wel “verplicht” om ter gelegenheid van zijn tachtigste verjaardag (jongens, dit kàn niet waar zijn!) een debat over jeugdliteratuur op te diepen, waaraan hij heeft deelgenomen en dat ik destijds in extenso heb weergegeven in De Rode Vaan.
Lees verder “Guus Kuijer wordt tachtig…”
dagelijks iets degelijks 