Montesquieu (1689-1755)

Montesquieu (1689-1755)

Charles Louis de Seconbet, baron de la Brède et de Montesquieu, werd geboren op 18 januari 1689 op het domein van La Brède (nabij Bordeaux) en overleed te Parijs op 10 februari 1755. Hij was een filosoof, de grondlegger van de sociologie (samen met John Locke) en is een symbool van de Verlichting. Hij ligt aan de basis van het westers idee van de democratie en van de scheiding der machten. Hij fulmineerde sterk tegen het koninklijk despotisme. En tegen de slavernij. Schreef ook over het strafrecht. Dit alles is o.m. terug te vinden in zijn werk ‘L’esprit des lois’ uit 1748. Maar ook in wat ongetwijfeld zijn meest leesbare werk is: ‘Lettres persanes’, een brievenroman gepubliceerd in 1721.
Lees verder “Montesquieu (1689-1755)”

Van Aufklärung naar Romantiek

In de periode van de zogenaamde Aufklärung wordt het bovennatuurlijke verworpen, ofwel in de vorm van het deïsme (god bemoeit zich niet met de wereld) van Locke of Voltaire, ofwel in het pure atheïsme dat aan Spinoza wordt toegeschreven (al was hij eerder een pantheïst), toch bestaan er volgens Leibniz een aantal mogelijke combinaties van werelden die elk een dosis goed en kwaad bevatten en God heeft uit deze mogelijke combinaties de beste genomen. Vandaar de parodie van Voltaire (afbeelding) in “Candide”: “Tout va pour le mieux dans le meilleur des mondes.” Dit optimisme vond weerklank in de opvatting dat wetenschappelijke vooruitgang de duisternis en achterlijkheid van het verleden zou kunnen overwinnen, dat de ratio (rede, koel verstand) bij machte is de mens te “verlichten”, te leiden, hem vrij te maken.
Lees verder “Van Aufklärung naar Romantiek”