Giordano Bruno (1548-1600)

Giordano Bruno (1548-1600)

Het is vandaag 420 jaar geleden dat de Italiaanse filosoof, priester, vrijdenker en kosmoloog Giordano Bruno levend verbrand werd door de Inquisitie, omdat hij in zijn werk De l’Infinito, Universo e Mondi de idee naar voren bracht dat sterren eigenlijk niets anders dan zonnen zijn, waaromheen planeten cirkelen. In een oneindig heelal zouden er dus oneindig vele werelden en oneindig vele intelligente wezens leven, volgens Giordano Bruno. Dat werd als een ketterij beschouwd, omdat de Inquisitie (vanuit hun redenering niet helemaal ten onrechte) van oordeel was dat dit eveneens oneindig veel kruisigingen van Christus inhield.

Lees verder “Giordano Bruno (1548-1600)”

Valentijn of… poeperkesdag?

Valentijn of… poeperkesdag?

In “Thuis” draaien alle verhaallijnen op dit moment rond Valentijn. Terwijl in de GVA in 2012 een enquête is verschenen dat slechts 10% van de bevolking daaraan meedoet. Het verschil tussen realiteit en perceptie. Ikzelf heb nooit erg veel van Valentijn gehouden. Ik vond het de zoveelste door de middenstand gecreëerde “feestdag” om het geld te laten rollen. Tot ik bij mijn vriend Alcide wat meer heb geleerd over het ontstaan van Valentijnsdag. En wat blijkt? In heidense tijden was dit zowaar de fameuze poeperkesdag waar Bart De Pauw en Tom Lenaerts al zo lang van dromen…

Lees verder “Valentijn of… poeperkesdag?”

165 jaar onbevlekte ontvangenis

165 jaar onbevlekte ontvangenis

Het is vandaag de feestdag van Maria’s Onbevlekte Ontvangenis. Dat is al zo sinds 1477, alleen was Maria toen nog niet onbevlekt. Het was Paus Sixtus IV die toen besliste dat op 8 december Maria bezwangerd was door de Heilige Geest. Pas op 8 december bezwangerd en reeds op 25 december bevallen? Die Sixtus had blijkbaar iets te veel van zijn eigen bier gedronken toen hij dat had uitgedokterd. Maar goed, van een onbevlekte ontvangenis was er dus toen nog helemaal geen sprake en het zou op die manier al duidelijk moeten zijn dat dit niets te maken heeft met spermavlekken of “het ontvangen van sperma” of wat dan ook. Nee, de “onbevlekte ontvangenis” werd vandaag precies 165 jaar geleden uitgevonden door een andere paus, namelijk Pius IX (zie afbeelding) en het betekent gewoon (nou, “gewoon”…) dat Maria – in tegenstelling tot ieder ander schepsel – vrij was van de zogenaamde “erfzonde” bij het moment van de conceptie. En wat is de erfzonde? “De zondigheid die ieder mens door zijn geboorte aankleeft als gevolg van de zondeval van het eerste mensenpaar” (Wikipedia). Vandaar ook dat iedere baby volgens dit veel verspreide bijgeloof dient te worden gedoopt, want hoe onschuldig zo’n baby in werkelijkheid is, zo schuldig is-ie reeds in de ogen van de kerk. Daar is de kerk immers goed in, in de mensen schuldcomplexen aanpraten. Gelukkig weten wij sinds Charles Darwin dat er helemaal geen “eerste mensenpaar” is geweest en dat die dus ook onmogelijk kunnen hebben gezondigd. We kunnen al die zever dus rustig overboord kieperen, maar toch maak ik me telkens weer druk over het feit dat de “onbevlekte ontvangenis” verkeerd wordt geïnterpreteerd. Maar dat heeft dan meer met mijn obsessie met taal te maken dan met religie…
Lees verder “165 jaar onbevlekte ontvangenis”

Tien jaar geleden: de donkere zijde van het Boeddhisme

Tien jaar geleden: de donkere zijde van het Boeddhisme

Op 9 oktober 2009 sprak Dr.Koenraad Elst in de Kunstgalerij Mens & Natuur in Sint-Martens-Latem over de donkere zijde van het Boeddhisme (foto NOS).

In vele Westerse landen wordt het boeddhisme een vast bestanddeel van het levensbeschouwelijke landschap. In verdunde vorm, zonder het etiket “boeddhisme”, vindt de kernpraktijk van het boeddhisme massaal ingang in de wereld van therapie, welbevinden en hippe bedrijfsvoering, namelijk als “aandachtsmeditatie” (mindfulness, eigenlijk vipassana). Op kleinere schaal is ook een verklaard en zelfbewust boeddhisme als aparte traditie met eigen rituelen en gemeenschapsleven in opmars. De reden daarvoor is het zeer positieve imago van het boeddhisme. Men kent het hier vagelijk als een in wezen moderne religie die niet door irrationele dogma’s bezwaard is en evenmin een geschiedenis van onverdraagzaamheid meesleept. Het boeddhisme blijft grotendeels gevrijwaard van de godsdienstkritiek die genadeloos in stelling gebracht is tegen onder meer het christendom, de islam en het hindoeïsme. Dr.Elst ging na of er aan dat rozige imago iets te doorprikken viel. Schuilt er soms toch waarheid in de Chinese kritiek op de Dalai Lama? Dr.Koenraad Elst, de Vlaamse oriëntalist die de controverse niet schuwt, heeft het uitgezocht.

Zie verder ook: de website van de atheïstisch-humanistische vereniging “De Vrije Gedachte” en “Misbruikslachtoffers willen Dalai Lama spreken in Nederland” (NOS).

Lees verder “Tien jaar geleden: de donkere zijde van het Boeddhisme”

Beatrice Cenci (1577-1599)

Beatrice Cenci (1577-1599)

Het is vandaag 420 jaar geleden dat Beatrice Cenci is gestorven. Zij werd herhaaldelijk verkracht door haar vader, maar toen deze door zowat de hele familie werd vermoord koos de paus toch de kant van het gezag en veroordeelde hen (en dus ook Beatrice) ter dood. (Beeld van Harriet Goodhue Hosmer in 1857)

Ook de Romeinse bevolking nam het voor de kinderen en weduwe van Francesco Cenci op maar paus Clemen VIII was genadeloos en de drie oudste Cenci werden op de brug voor de Engelenburcht geëxecuteerd. Alleen de jonge Bernardo werd gespaard. Volgens het Romeinse volksgeloof komt de in de kerk van San Pietro in Montorio begraven Beatrice ieder jaar op 11 september spoken met haar hoofd onder haar arm op de brug.
In de literatuur zijn de worsteling met incest en geweld door de kinderen en vooral dan de zachtmoedige en mooie Beatrice en het dilemma van de paus die moet kiezen tussen de rechtvaardiging van zelfverdediging tegen het tirannieke vaderlijke – en dus ook het pauselijke gezag – en het verdedigen van dat gezag een dankbaar onderwerp voor kunstenaars.
Het vermoedelijke portret van Beatrice Cenci (hieronder) wordt toegeschreven aan Guido Reni en inspireerde Shelley tot zijn versedrama The Cenci: A Tragedy in Five Acts (1819). (Wikipedia)

Lees verder “Beatrice Cenci (1577-1599)”