Rudi van Vlaenderen (1930-1994)

Rudi van Vlaenderen (1930-1994)

Vanavond is er in het Goudblommeke van Papier in Brussel een lezing over acteur Rudi Van Vlaenderen (foto Jo Clauwaert) door Erwin Jans. Dat is een aanrader voor alle belangstellenden natuurlijk! De vzw Dacob, het archief en bibliotheek van de studie van het communisme, heeft nog maar onlangs zijn archief ontsloten.

Lees verder “Rudi van Vlaenderen (1930-1994)”

Dertig jaar geleden: Eugene Bervoets aan het lijntje

Dertig jaar geleden: Eugene Bervoets aan het lijntje

Op woensdag 20 april 1988 ging in de Brusselse Beursschouwburg « Rats », toen het nieuwste stuk van Tie 3, in première. Dit wil zeggen: in Vlaamse première, want in Nederland werd het — zo te zien met succes — reeds een aantal keren opgevoerd. Het is alleszins een merkwaardig stuk, aangezien het hierin zekere zin een collage van Beatleteksten betreft. Hoe het is tot stand gekomen, vroegen we aan Eugene Bervoets, de regisseur en tevens de man die de leiding van Tie 3 heeft overgenomen na het vertrek van Tone Brulin.
Lees verder “Dertig jaar geleden: Eugene Bervoets aan het lijntje”

45 jaar geleden: “Vertikaal” van Tone Brulin

00 lucien bollaertMorgen zal het 45 jaar geleden zijn dat de “socio-culturele werkgroep” van jeugdclub Broebelke in Temse een voorstelling organiseerde van Tone Brulins “Vertikaal” door de Werkgroep Voordracht en Toneel uit Gentbrugge. Dat was een productie van mijn toenmalige medestudent Lucien Bollaert (foto). Eigenlijk was dit een productie van jeugdclub Esmoreit, waarin ook Luc Carnier, Alain De Smet en Rudy Moeraert actief waren in die tijd, maar ik geloof niet dat zij bij deze voorstelling betrokken waren, ook al zette Alain De Smet zo’n tien jaar later zelf ook een absurd toneelstuk op poten.

De opkomst der kamertheaters

65 Luce Premer en Dré Poppe (Geiteneiland)Vandaag is het 65 jaar geleden dat door Dré Poppe (op de foto samen met Luce Premer in “Het geiteneiland”) en enkele anderen van de Gentse Koninklijke Toneelschool Toneelstudio ’50 werd gesticht. Walter Eysselinck schreef een manifest (“ons hoofddoel is EXPERIMENTEREN”) en men speelde zowat overal: turnzalen, tentoonstellingsruimten, garages… En Toneelstudio kreeg navolging: in Antwerpen was het in 1951 dat Tone Brulin startte met “Theater op zolder” (later het Nederlands Kamertoneel) en in Brussel stichtte Jan Walravens samen met Bert Parloor en Staf Knop in 1953 “Het Kamertoneel”. In Brugge is het de vereniging “Raaklijn” die voor de doorbraak van de moderne ideeën heeft gezorgd. De leden van Raaklijn waren niet de eerste de besten, en allen hebben zij sindsdien naam en faam verworven. Paul de Wispelaere was zo’n beetje de leider van de bende.
Lees verder “De opkomst der kamertheaters”

“Waarom zijt ge hier?” (*)

01Het publiek is in de zaal, de spotlichten zwellen. Op de speelruimte zien we alleen de bordkartonnen romp van een neergestort vliegtuig. De zaalwanden zijn bedekt met beschilderd doek : een wilde uitstorting van schreeuwende kleuren die een vernielde stad lijken weer te geven. Drie spots richten zich naar de toeschouwers. Door een luidspreker wordt het klassieke Oidipoes-verhaal aangezet. Stilte. Tot acteur Luk Perceval met mysterieuze monkel tussen het publiek komt en links en rechts vraagt « Waarom zijt ge hier ? »
Lees verder ““Waarom zijt ge hier?” (*)”