45 jaar geleden: hoed je voor literaire prijzen! (Johan de Belie)

45 jaar geleden: hoed je voor literaire prijzen! (Johan de Belie)

SABAM, de Belgische vereniging van auteurs, componisten en uitgevers, heeft zopas (*) een “witboek” laten verschijnen (eigenlijk is het maar een brochure: 24 blz.), waarin zij in naam van haar leden haar verontwaardiging uitdrukt over het uitblijven van maatregelen van overheidswege om het eigen werk, dus van Belgische kunstenaars, meer bekendheid te geven. Vooral het mediabeleid (radio, televisie) wordt op de korrel genomen, daar de BRT een staatsinstelling is. SABAM eist voor haar leden 25% zendtijd op, evenwichtig gespreid over de hele duur van de uitzendingen, en verwijst hierbij naar Canada waar premier Trudeau een wet heeft laten goedkeuren waarin 30% zendtijd werd afgedwongen. SABAM wijst erop dat de kwaliteit van de programma’s daaronder niet heeft te lijden gehad, dar dit de eigen productie ten zeerste heeft gestimuleerd. Ook werd een enorme kapitaalsvlucht aan auteursrechten naar het buitenland tegengegaan. Tenslotte werd op die manier ook meer werkgelegenheid gecreëerd, toch niet onbelangrijk in deze crisisperiode. Daar de brochure nogal heterogene vraagstukken behandelt, namelijk het toneel, de ernstige en de lichte muziek, hebben wij geoordeeld dat het informatief gezien het beste was de stellingen van SABAM te toetsen aan de mening van drie mensen uit het Waasland die op de diverse terreinen creatief zijn. Voor toneel werd dat dan Johan de Belie uit Sint-Niklaas, voor de lichte muziek Jacques Raymond uit Temse en voor de ernstige muziek één der zeldzame jonge componisten, Johan Pieters uit Kieldrecht.

Lees verder “45 jaar geleden: hoed je voor literaire prijzen! (Johan de Belie)”

Het hoekje van Opa Adhemar (109)

Het hoekje van Opa Adhemar (109)

Beste F, het was toch bitter toen ik gisteren merkte dat er voor de woning hiernaast een vreemde auto stond, dat een onbekende enkele kleine meubelstukken binnendroeg en zo beslag legde op het huis. Op wat decennia lang jouw huis was. Onverwacht was het niet. Het is bijna een jaar sinds jij verdween naar zo’n woonzorgcentrum, een fraaie term voor iets waar ik met enige argwaan naar gluur. Bittere noodzaak was dat. De dementie die al lang sluimerde met ups en downs werd langzamerhand een gevaarlijke spelbreker in het dagelijks bestaan. En jou geen minuut meer aan je lot overlaten bleek een onmogelijke praktische en psychische opgave voor de twee dochters. Hoe ontstellend ze ook deze beslissing tegemoet hadden gezien en steeds bleven uitstellen. Tot tenslotte toch de deur definitief achter jou werd dichtgetrokken. 

Lees verder “Het hoekje van Opa Adhemar (109)”

Het heilige theater der jaren zestig: duizend gezichten, maar nauwelijks een gelaat

Het heilige theater der jaren zestig: duizend gezichten, maar nauwelijks een gelaat

Theater is politiek, theater is religie, theater is communicatie. Theater is een drug, theater is actie. Het theater is naakt. Het theater is Zwart. Theater is een seksueel gebeuren tussen scène en zaal. Het theater bestaat niet. Wat is dat, het Nieuwe Theater?

Lees verder “Het heilige theater der jaren zestig: duizend gezichten, maar nauwelijks een gelaat”

Axel Bouts wordt 85…

Axel Bouts wordt 85…

Axel Bouts, pseudoniem van Jan Verhenne (Kortrijk, 2 mei 1938), is een Vlaams schrijver en civiel ingenieur. Hij is de geestelijke vader van inspecteur Toets uit de politieromans. Axel Bouts is gehuwd met beeldend kunstenares Ghis Devos en heeft met haar twee kinderen. Na zijn studie scheikunde aan de Katholieke Universiteit van Leuven ging hij aan het werk in het bedrijfsleven. In 1981 debuteerde Bouts als romanticus met het boek Martin & Martins, waarmee hij tevens de prijs voor het beste literaire debuut won. Later schreef hij zijn boeken in diverse genres. In zijn eerste romans speelden zijn ervaringen in het bedrijfsleven een grote rol. In 1988 recenseerde Johan de Belie zijn achtste roman, “Scherven”, in De Rode Vaan.

Lees verder “Axel Bouts wordt 85…”

Konstantinos Petrou Kavafis (1863-1933)

Konstantinos Petrou Kavafis (1863-1933)

Konstantinos Petrou Kavafis werd op 29 april 1863 te Alexandrië, Egypte geboren, waar hij op 29 april 1933 (zijn 70ste verjaardag) ook overleed aan de gevolgen van kanker. Hij is de meest opmerkelijke Griekse dichter van de moderne tijd hoewel hij gedurende zijn leven geen enkele tekst officieel gebundeld publiceerde. Hij deelde zijn verzen op losse bladen uit, soms samengevoegd tot ‘feuilles volantes’, en liet hen ook in tijdschriften verschijnen. Verder reikte zijn ambitie niet. Pas twee jaren na zijn dood zag een eerste echte bundel van 154 gedichten het licht.

Lees verder “Konstantinos Petrou Kavafis (1863-1933)”

François Rabelais (1483-1553)

François Rabelais (1483-1553)

François Rabelais werd geboren tussen 1483 en 1494 in de buurt van Chinon (provincie Touraine). Zijn overlijdensdatum staat wel vast: 9 april 1553 (te Parijs). Hij was een typisch voorbeeld van de renaissanceschrijver, en een humanist. Niet verwonderlijk dat zijn boeken verboden werden door de Sorbonne omwille van hun onorthodoxe inhoud, en door de kerk omwille van zijn uitspraken over clerus, abten, godsdienst…

Lees verder “François Rabelais (1483-1553)”