150 jaar Multatulitheater

150 jaar Multatulitheater

« Wat is dit voor een praatstuk ? Wie is hier van vlees en bloed ? » vroeg Eddie Dewit, die de tiran vertolkt in « Elektra, mijn liefde » van het Multatulitheater, zich 45 jaar geleden terecht af. Dat het desondanks toch een stuk is dat de moeite waard is om te worden gezien (al gaat in de brochure Eddie verder : « Ik wou zo graag ’s avonds in mijn tuin werken bij dit prachtweer… ») is vooral te wijten aan een zeer spitsvondige regie en uitstekende vertolkingen van wat vaak minachtend wordt genoemd « een stelletje amateurs ».

Lees verder “150 jaar Multatulitheater” →

25 jaar geleden: cultuur in Gent (518)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (518)

Een van de spraakmakende jonge gezelschappen 25 jaar geleden waren De Roovers. Samen met De Onderneming zetten zij een productie op die te zien was in de Minard. “Vuile handen” is niet enkel de vertaling van “Les mains sales”, door dit stuk van Sartre werd ook “Mauser” van Heiner Müller gemengd. Beide stukken gaan over het sluiten van compromissen tegenover niets ontziend idealisme. * Keuzes maken, daarover gaat het ook in “La Strada”, de bewerking van de film van Fellini, die in het NTG was te zien. De ietwat zachtgekookte Gelsomina (Elise Bundervoet) moet beslissen of ze kiest voor de rauwe realiteit van Zampano (Marc Peeters) of de poëzie van “de zot” (Brecht Callewaert). Eigenlijk is ze niet bekwaam die keuze te maken, maar de omstandigheden zullen in haar plaats beslissen. Tot zijn stomme verbazing moest Fellini vaststellen dat de Italiaanse kerk deze film aan haar boezem drukte, terwijl zijn marxistische kameraden hem verloochenden. Bij de NTG-versie leek deze opsplitsing zich eerder te situeren tussen vrouwen en mannen. Merkwaardig! (RDS in HLN van 24/2/1999)

Leo Vroman (1915-2014)

Leo Vroman (1915-2014)

Het is ook alweer tien jaar geleden dat de Nederlandse dichter Leo Vroman is overleden. In 2008 pakte hij nog uit met een dichtbundel die hij de toepasselijke titel “Nee, nog niet dood” meegaf. Een jaar later werd hij zelfs wat overmoedig en noemde hij een nieuwe bundel “Soms is alles eeuwig”. Nou, eeuwig is hij niet meegegaan, zoveel is zeker, maar anderzijds doet het mij plezier dat de man, althans geestelijk, in goede gezondheid net geen honderd jaar geworden is.

Lees verder “Leo Vroman (1915-2014)” →

35 jaar geleden: leve de Stille!

35 jaar geleden: leve de Stille!

Aangezien ik een stille genieter ben, grijp ik met genoegen naar de vertaling die Jef Ector verzorgde van de biografie die Gaius Suetonius Tranquillus, ja Suetonius « de stille » dus, schreef over Caligula, keizer van het Romeinse Imperium van 37 tot 41. Aangevuld met enige beschouwingen en een mooie paralleltekst van de Griekse auteur Dio Cassius.

Lees verder “35 jaar geleden: leve de Stille!” →