Ludwig Van Gijsegem wordt zestig…

Ludwig Van Gijsegem wordt zestig…

Ludwig Van Gijsegem (foto YouTube) is een boerenzoon die altijd heeft gezongen, maar pas op latere leeftijd conservatorium heeft gevolgd. Oorspronkelijk deed hij dat dan nog vooral voor blokfluit, waarmee hij zelfs nog een wedstrijd in Wallonië heeft gewonnen, begeleid door Guy Penson. Hij was ook vocal coach van de leerlingen van Jan Decleir toen ze eind 1993 “Mistero Buffo” hernamen. Hij is gehuwd met Diane Verdoodt.

35 jaar geleden: debat over “De Proefkonijnen”

35 jaar geleden: debat over “De Proefkonijnen”

In 1979 draait Guido Henderickx de film ‘De proefkonijnen’ over een ongeval in een chemisch bedrijf waarbij doden vallen. Hoofdrolspeelster Chris Lomme verklaarde in Première-Magazine van 23 maart 1979 dat ze blij was met het onderwerp van de film. Jan Decleir van zijn kant was vooral blij met de regisseur, met wie hij nog veel meer wil samenwerken. De film was echter geen succes in de bioscoop en verzeilde daardoor in het debat-circuit van Culturele Centra e.d. Zo was drie jaar later Gentbrugge aan de beurt, waar ik het debat heb geleid. Eerlijk gezegd, ik was dit helemaal vergeten tot ik dit berichtje van Luc Carnier tegenkwam…
Lees verder “35 jaar geleden: debat over “De Proefkonijnen””

45 jaar geleden: première van “Mistero Buffo”

45 jaar geleden: première van “Mistero Buffo”

En op het moment dat wij dus ’t zotteke zaten uit te hangen terwijl we Germaniak in elkaar aan het knutselen waren, ging in Brussel “Mistero Buffo” van de Internationale Nieuwe Scène in première. En zo waren wij er ons totaal niet van bewust dat er op dat moment theatergeschiedenis werd geschreven…
Lees verder “45 jaar geleden: première van “Mistero Buffo””

Klei in de vleugels

33 paul jambersVertelde Paul Jambers (volgens de kenners) misschien niet veel nieuws over het reilen en zeilen van de hedendaagse muziekindustrie in Vlaanderen in de « Panorama »-aflevering van vorige week (3-3-88) dan zette hij de zaken toch netjes op een rij. Eerste conclusie: de platenverkoop loopt (dramatisch) terug. Vijfduizend exemplaren heet een reuze-oplage te zijn. Tweede besluit: er is gebrek aan kwaliteit en de BRT, die dikwijls het verwijt te horen krijgt niet genoeg werk van eigen bodem te brengen, moet zich niet verlagen tot de rol van promotor van banale en minderwaardige waar. Een stel « competenten » uit de Vlaamse perswereld kwam dit (met argumenten) vertellen. Onze eigen R.V.-specialist ontbrak (natuurlijk ?!) in dit rijtje maar voor ons is dit geen reden om tegen Paul Jambers te keer te gaan omdat hij op het einde van zijn reportage een nummertje aandring-journalistiek ten beste gaf wanneer een « glorie » van het Vlaamse lied (Tony Servi) hem niet te woord wilde staan. Of hij van deze vorm van journalistiek tegenover mindere goden (er was reeds een voorgaande bij de studentendoop-reportage waar hij af te rekenen kreeg met privé-bewakingsdienst die hinderend optrad) een merkteken dient te maken, willen wij evenwel in twijfel trekken. Er zijn veel andere en belangrijkere domeinen waarin de TV-reporter kan en moet aandringen om een repliek uit te lokken. Zelfs als hij er dan zijn Millet-jasje aan scheurt (zie D. Buyle).
Lees verder “Klei in de vleugels”

Tuut zei de trein en de statie vertrok

64 gianni bugnoZoals naar gewoonte opende de KNS ook haar 135ste speeljaar een beetje feestelijk. Op de affiche : « Romeo en Julia » in een vertaling, of beter een hertaling, van Hugo Claus. Wij reserveerden te laat voor de feestdis, zodat we pas naar de matinee op zondag konden. Maar zo kon ook de zoon van elf meteen mee voor een portie Shakespeare die ons eerder als een geheugensteuntje overviel dan als een hartverscheurend drama.
Lees verder “Tuut zei de trein en de statie vertrok”

Met man en macht

24 josse de pauw in Met-Man-En-Macht1Misschien verwacht u van mij een recensie van de nieuwe televisieserie “Met man en macht”, omdat mijn geboortedorp Temse in 2011 het decor voor de opnamen van dit nieuwe Woestijnvis-feuilleton, geschreven én geregisseerd door Tom Van Dyck en Tom Lenaerts, vormde. Er vonden opnamen plaats op verschillende locaties, zoals de Markt, Wilfordkaai, zwembad, Velle en het kerkhof. Het oude gemeentehuis op de markt (waar mijn vader het grootste deel van zijn leven heeft gewerkt) en het daar aanpalende café Bij Rita spelen zowat de hoofdrol in het gebeuren. Maar voorlopig ga ik me nog gedeisd houden, omdat ik wil afwachten waar dit naartoe gaat. In de eerste aflevering moet ik toegeven dat de N-VA-burgemeester (gespeeld door Josse De Pauw) niet beter of niet slechter werd afgebeeld dan de andere personages, maar ik kijk op dit vlak toch nog liever even de kat uit de boom, want de anti-N-VA-houding van Woestijnvis is even legendarisch als die van Humo bijvoorbeeld. Het enige wat ik nu al kwijt wil, is dat ik de speech van Josse De Pauw in café Rita hilarisch vond. Door een fout van de “continuity” werd zijn pint, telkens hij ervan dronk, immers steeds voller, zoals je ongetwijfeld zal kunnen nagaan op youtube of via andere media waarbij je de kans krijgt de aflevering nog eens te herbekijken.
Lees verder “Met man en macht”