Miriam Van Hee wordt 65…

Miriam Van Hee wordt 65…

In maart 2014 stelde Miriam nog haar bundel Ook daar valt het licht voor in de vergaderzaal van het Academiegebouw van de Koninklijke Academie als “Miriam Van hee”, maar voor zover ik weet is dat een recent “folietje”. Ik heb haar altijd gekend als Van Hee en ik ben er ook vrij zeker van dat althans haar eerste dichtbundels ook onder die naam zijn verschenen.
Lees verder “Miriam Van Hee wordt 65…”

35 jaar geleden: Opera voor Vlaanderen boven de doopvont gehouden

35 jaar geleden: Opera voor Vlaanderen boven de doopvont gehouden

Vandaag is het precies 35 jaar geleden dat de eerste voorstelling Opera voor Vlaanderen plaatsvond. Velen zullen allicht verbaasd zijn dat dit “Lulu” van Alban Berg betrof. En evenzeer zullen er werkbrauwen worden gefronst als men weet dat er tijdens dat eerste seizoen niet minder dan zestien producties op het programma stonden. Als intendant werd kabinetsmedewerker Alfons Van Impe (bovenstaande foto) aangeduid door zijn “patron” Rika De Backer. Helemaal zonder opera-ervaring was deze toneelauteur (onder de naam Luc Vilsen) niet. In de jaren zestig had hij voor minister Van Elslande reeds een studiereis door Duitsland ondernomen en daar o.m. kennisgemaakt met Der Deutsche Oper am Rhein, de fusie tussen de opera’s van Düsseldorf en Duisburg, die het voorbeeld was voor de OVV. Hij zat ook in de raad van bestuur van de Munt als vertegenwoordiger van de Vlaamse regering. Ook zijn opvatting dat het toneel in een doodlopend steegje terechtgekomen was en dat het elan was overgeslagen op de opera, kan ik alleen maar beamen, maar ik vrees dat over het algemeen Fons op weinig aanhangers bij de pers kon rekenen…
Lees verder “35 jaar geleden: Opera voor Vlaanderen boven de doopvont gehouden”

Pulp Fiction: ontspanningsliteratuur als ontsnappingsliteratuur

57 Reclame_vlaamse_filmpjes_1931Vandaag is het precies 85 jaar geleden dat het eerste “Vlaamsche Filmke” is verschenen. Vijf jaar geleden heeft John Rijpens (die ook al een boek heeft gewijd aan de Ivanov-reeks) een boek geschreven met een geschiedenis van dit fenomeen van de Vlaamse pulpliteratuur. Hij wordt daarover geïnterviewd door Dirk Musschoot in Het Nieuwsblad. Ik neem een paar fragmenten uit het interview over, maar ik heb vroeger ook al wat onderzoek gedaan in deze sector. U vindt het hier allemaal verzameld.
Lees verder “Pulp Fiction: ontspanningsliteratuur als ontsnappingsliteratuur”

Aan het lijntje

Aan het lijntje

Toen de formule van de Minibrokjes versleten was, schakelden we over op de Snippertjes, nog kortere, nog puntigere, nog meer politieke “grapjes”. Vooral omwille van dat laatste kreeg ik dan toch gedaan dat hoofdredacteur Piet Lampaert deze voor zijn rekening zou nemen.
Tegelijk was er iets anders aan de hand. Tijdens de zomermaanden hadden we een nieuwe rubriek ingevoerd, die “aan het lijntje” zou heten. Het was inderdaad een kort telefoongesprek over een actueel onderwerp. Aangezien het groepswerk was (niet allen tesamen aan één telefoontje natuurlijk, maar dan eens die en dan weer een ander), werd er besloten met te ondertekenen met “Jan Draad”, enerzijds omwille van de telefoon uiteraard, die in die tijd nog niet draadloos was, anderzijds ook met een knipoog naar Jan Braet, gebuisde Rode Vaan-stagiair, maar nu wel “chef cultuur” bij het prestigieuze Knack-magazine.
Bon, dit rubriekje bleek een succes, daarom kreeg dit na die initiële periode een vaste plaats op de laatste pagina van De Rode Vaan. Naast de Snippertjes dus, wat wel betekende dat het nog met één kolom werd ingekrompen. Net zoals bij de Minibrokjes, moest iemand de eindverantwoordelijkheid op zich nemen en dat werd ik dan weer. Ik heb dan ook veel “lijntjes” voor mijn rekening genomen, te beginnen met…
Lees verder “Aan het lijntje”

Ik doe niet mee

Raymond werd zwaar depressief en moest overleven door arrangementen te maken voor Cynthia Clay en Barry & Eileen (“If you go”). Als zoon Raymond zonder werk zat – de periode beschreven in “Gelukkig zijn” (*) – zorgde vader Gomez er wel voor dat hij studiowerk kon verrichten. Ook Kris De Bruyne beweert dat hij hem toen aan werk geholpen heeft (bedoelt hij hiermee de samenzang op “Jan, de Grote Griezel” op de elpee van Jan De Wilde?) én aan de piano van zijn broer Koen, toen die is overleden.
Lees verder “Ik doe niet mee”