55 jaar geleden: het verraad van Ronse…

55 jaar geleden: het verraad van Ronse…

Het is vandaag al 55 jaar geleden dat Benoni Beheyt wereldkampioen werd in Ronse. Ik was elf jaar en Rik Van Looy was (en is in zekere zin nog altijd) mijn grote idool. Kinderverdriet kan groot en oprecht zijn. Ook al zegt de oudere man nu: Benoni Beheyt was sneller en Rik had niet van zijn lijn mogen afwegen. En dat Beheyt zijn woord had gebroken? Een woord, wat stelt dat nog voor in de wielersport en, ruimer, in het leven?
Lees verder “55 jaar geleden: het verraad van Ronse…”

Roddy Doyle wordt 55…

72 Roddy DoyleVandaag wordt de Ierse schrijver Roddy Doyle 55 jaar. Ik ken hem al sedert zijn fameuze Barrytown-trilogie (“The Commitments”, “The Snapper” en “The Van”), maar toch is het pas met zijn vierde boek, “Paddy Clarke Ha Ha Ha”, dat ik aandacht aan hem heb besteed (al vind ik met name “The Commitments” nog steeds z’n beste).
Lees verder “Roddy Doyle wordt 55…”

De Provence, reisverhalen

06 brantes“Er zijn in de wereld slechts twee aardse paradijzen: de leeszaal van het British Museum en… de Provence,” aldus de Britse schrijver Ford Madox Ford, die lange tijd in de Provence verbleef en dankzij zijn vader Francis Hueffer (F.M.F. is een pseudoniem) zelfs een mondje Provençaals sprak en toegelaten werd tot de Félibrige, het genootschap ter verdediging van deze taal, dat door de dichter Frédéric Mistral (1830-1914) in 1854 was gesticht. Maar niet enkel vader en zoon Hueffer waren weg van de Provence, tal van schrijvers getuigen hieronder over hun liefde voor de enige aards paradijs (buiten het British Museum dus)…
Lees verder “De Provence, reisverhalen”

“Melody” van Alan Parker

“Melody” is eigenlijk de eerste film van Alan Parker, die tot dan toe actief was in de reclamewereld en op de BBC. Het is alleszins zijn eerste scenario, maar aangezien hij nog geen ervaring had, laat hij het eigenlijke regisseren over aan Waris Hussein, die voor de financiering had ingestaan. Hijzelf leidde wel de second unit-ploeg, zodat hij zich daarna toch uit de slag kon trekken met “Bugsy Malone”. Deze film ging vooral de geschiedenis in omdat hij helemaal met kinderen werd gedraaid. Dit is ook voor “Melody” grotendeels reeds het geval. De titelfiguur, gespeeld door Tracy Hyde, is immers de dochter van een aan drank verslaafde vader. Op school vormt ze een paartje met Daniel, gespeeld door de latere regisseur Mark Lester. Deze heeft eveneens weinig contact met zijn bazige, kille en egoïstische moeder. Beiden zijn ze dan nog bevriend met Ornshaw (Jack Wild), die ook al alleen op de wereld is, buiten zijn zieke grootvader waarvoor hij moet zorgen. De muziek voor deze melancholische film is heel toepasselijk van The Beegees, al duikt ook heel even “Teach your children” van Crosby, Stills & Nash op.