“Onder aanvoering van de Burgerrechtenbeweging, de dekoloniserende ontwikkelingslanden, de intellectuelen en studenten van Nieuw Links en een groeiend leger van zangers, kunstenaars, schrijvers én hun fans werden de jaren zestig desondanks een periode van uitzonderlijk ideologisch debat en manifesteerde het decennium zich misschien wel als het laatste utopische moment in de westerse geschiedenis – een radicale, enthousiasmerende, soms gevaarlijke en af en toe onvermijdelijk ook belachelijke poging om het lot in eigen handen te nemen en te bewijzen dat een andere manier van denken en leven echt mogelijk was.”