De ondertitel van De grote verwarring, het essay van Luckas Vander Taelen, luidt: Hoe moeten we reageren op het islamitisch fundamentalisme? Directe aanleiding voor het schrijven van dit boek lijken de aanslagen van 13 november in Parijs en de betrokkenheid van Molenbeek.
Lees verder “Tien jaar geleden: “De grote verwarring” van Luckas Vander Taelen”
Een officiële journalistenkaart is geen vodje papier, al zijn er steeds meer “demokratisch” geleide landen die daar lak aan hebben. De cijfers spreken voor zich. In 2020 zijn “maar” vijftig joernalisten gedood bij het uitoefenen van hun taak (twee ervan door een ongeval). Maar 84 % van de slachtoffers werden bewust en gericht omgebracht, een stijging met 21 % tegen 2019, toen er 53 joernalisten omkwamen. En, zo zocht Reporters zonder Grenzen uit, liefst 34 van die 50 vonden de dood in landen die officieel in vredestijden leven. Het gaat dan om Marokko, India, en vooral Mexico. De redenen lopen vaak gelijk: het zijn onderzoeksjournalisten die corruptie blootleggen, milieuschandalen aankaarten, of de sporen natrekken van de georganiseerde misdaad.
Lees verder “Vijf jaar geleden: een officiële journalistenkaart is geen vodje papier”
Vijf jaar geleden had het boek van Jan Verheyen, “Alle remmen los”, veel succes. “Geen enkele vorser heeft zich gebogen over de wonderlijke ‘foute’ films van de jaren 70, het enige decennium waarin cinema écht vrij was, ongebonden, zeg maar: losgeslagen”, geeft hij als verantwoording. “Ik heb die periode als tiener mogen meemaken, en het is mijn missie om de pulpcinema uit die jaren te proberen (her)waarderen, of toch minstens in zijn context te plaatsen.” Ik ben een tiental jaren ouder dan mijn dorpsgenoot (wijkgenoot zelfs), maar ik was gelukkig nog jong genoeg om dat in die tijd allemaal zelf mee te maken. En wat mij enorm verwondert: Jan mag er dan wel een succesboek over schrijven, maar waarom krijgen we die films niet meer te zien? Dat zal ook wel weer met “political correctness” te maken hebben, zeker? Eén van die films was b.v. “Madame Claude” en die ging over een bestaand luxeprostitutienetwerk geleid door Madame Claude alias Fernande Grudet, die tien jaar geleden is overleden…
Lees verder “Fernande Grudet (1923-2015)”
Fons Mariën gaf vier sterren aan Policor in de polder: Hoe politieke correctheid Nederland dom maakt door Sebastien Valkenberg.
Lees verder “De leestips van Nonkel Fons (342)”
Houellebecq voorspelt in Onderworpen een verkiezingsoverwinning van een kandidaat van de Moslimbroeders bij de Franse presidentsverkiezingen van 2022. Hoofdpersoon is een typisch Houellebecq-personage: een alleenstaande veertiger, zonder banden met zijn familie en zonder blijvende vaste relaties, vereenzaamd… Maar deze man is tegelijk professor aan een Parijse universiteit en specialist van Joris Karl Huysmans.
Lees verder “Tien jaar geleden: “Soumission” van Michel Houellebecq”
Een Hekelschrift over de Slaafse Verering van de Machtigen der Aarde…
Lees verder “Het Evangelie volgens de Lukas (31): Lekka Lekka!”
De ‘schrijver’ van Een berg mens onder witte lakens belandt in een ziekenhuis en deelt een kamer met een andere, oudere man. Aan het einde van het boek krijgt die man een naam : André. Die man vertelt een stuk levensverhaal en kamergenoot schrijver moet willens nillens luisteren want André is niet te stoppen. De hoofdstukken getiteld ‘kamer 226’ worden afgewisseld met hoofdstukken waarin zijn levensverhaal verteld wordt, in detail vanaf de vroege jaren ’60. André is een volkse figuur, een trucker die zijn eigen transportbedrijf (Lumitrans) uit de grond stampt, samen met zijn vrouw Karlien.
Lees verder “Vijf jaar geleden: “Een berg mens onder witte lakens” van Erik Vlaminck”
“Cultuurmarxisme. Er waart een spook door het Westen” betreft een essaybundel met diverse auteurs, allen Nederlanders op Maarten Boudry en Wim Van Rooy na. Onderwerp is het cultuurmarxisme, volgens sommigen een omstreden begrip.
Lees verder “Vijf jaar geleden: “Cultuurmarxisme, er waart een spook door het Westen””
Fons Mariën las Culturele veldslagen van Gijs van Oenen.
Lees verder “De leestips van Nonkel Fons (295)”
“Ik was bezig met de geestelijke acceptatie van een leven zonder God, wat betekent dat je zelf inhoud aan het leven geeft. Ik was op zoek naar een dieper gevoel van ethiek. In de islam ben je de slaaf van Allah; je onderwerpt je en bent dus ontdaan van je eigen vrije wil. Je bent geen individu. Je gedraagt je netjes omdat je de hel vreest; je kent geen persoonlijke ethiek.” (Ayaan Hirsi Ali, Mijn vrijheid De autobiografie)
Lees verder “Vijftien jaar geleden: “Mijn vrijheid” van Ayaan Hirsi Ali”
dagelijks iets degelijks 