Jevgeni Zamjatin (1884-1937)

Jevgeni Zamjatin (1884-1937)

De “willekeurige woordgenerator” die ik gebruik om te bepalen welke auteur ik ga lezen haalde er anderhalf jaar geleden het woord “zagen” uit. En dat was heel terecht want dat doe ik nu al een hele tijd omdat ik altijd tegenslag heb met de lectuur die ik op die manier in handen krijgen. Tegelijk wist ik dat het ook nu weer prijs zou zijn, want op “zagen” volgt uiteraard de Russische schrijver Jevgeni Zamjatin (foto Boris Kustodiev via Wikipedia) en dan wel met zijn dystopie “We”. Zamjatin is vandaag 85 jaar geleden overleden.

Lees verder “Jevgeni Zamjatin (1884-1937)”

Aleksandr Poesjkin (1799-1837)

Aleksandr Poesjkin (1799-1837)

Nog niet zo heel lang geleden schreef ik over het duel tussen Marcel Proust en Jean Lorrain, dat echter goed afliep, aangezien beide heren vergeten waren om eerst wat te gaan oefenen in het schietkraam op de kermis. Maar morgen is het helaas wél prijs. De Russische schrijver Aleksandr Poesjkin meent de eer te moeten verdedigen van zijn nogal frivole echtgenote en wordt daarbij dodelijk gewond. Twee dagen later zou hij overlijden. Dat zal binnenkort dus 185 jaar geleden zijn…

Lees verder “Aleksandr Poesjkin (1799-1837)”

Dertig jaar geleden: “Misdaad en straf” in het NTG

Dertig jaar geleden: “Misdaad en straf” in het NTG

In 1866 schreef Fjodor Dostojewski zijn eerste grote roman “Misdaad en straf” (vroeger vanuit het Duits in het Nederlands vertaald als “Schuld en boete”) in delen gepubliceerd in “De Russische Bode”. Deze roman, die gaat over de psychologie van het kwaad, bracht hem ook internationale erkenning.

Lees verder “Dertig jaar geleden: “Misdaad en straf” in het NTG”

De schatkamer van Johan de Belie (28)

De schatkamer van Johan de Belie (28)

Nikolai Gogol schreef zijn novelle ‘Taras Boulba’ in 1834, completeerde haar in 1842 met enkele hoofdstukken tot de definitieve versie die door Johan Daisne in zijn werk over de Russische literatuur een “kozakkenroman” genoemd wordt. Een genre apart? Er werden inderdaad wel meer werken aan dit strijdlustige volkje besteed, zo o.m. ‘De kozakken’ van Tolstoi uit 1852.

Lees verder “De schatkamer van Johan de Belie (28)”

De leestips van Nonkel Fons (retro 91)

De leestips van Nonkel Fons (retro 91)

Hoofdpersoon van Het Fantoom van Alexander Wolf van Gajto Gazdanov is een Russische migrant die in de jaren dertig in Parijs werkt als journalist. Hij nam als jongeman deel aan de Russische burgeroorlog na de revolutie van 1917. Op een dag leest hij in een Engels boek van Alexander Wolf een scène die hijzelf meemaakte: de man wordt van zijn paard neergeschoten door een jongeman en voor dood achtergelaten, maar hij overleeft. De lezer/journalist is ervan overtuigd dat hij die schutter was en hij wil per se in contact komen met deze schrijver, die zijn slachtoffer zou geweest zijn. Een boeiend verhaal, weliswaar met enkele onwaarschijnlijke toevalligheden, doorspekt met filosofische en psychologische beschouwingen. Een herontdekking van de Russische (bannelingen-)literatuur.

Fons Mariën, 15/02/2014

Andrei Platonov (1899-1951)

Andrei Platonov (1899-1951)

Morgen zal het al zeventig jaar geleden zijn dat de Zuid-Russische auteur Andrei Platonov is gestorven. Hij bleef door allerhande tribulaties vrij onbekend voor het eigen publiek en bereikte ons pas laat via vertalingen. Zo wordt hij, ongetwijfeld toch een belangrijk schrijver, niet eens vermeld in die klassieker onder de Russische literatuurgeschiedenissen hier te lande, « Van nitsjevo tot chorosjo » van Johan Daisne. Het in 1987 in vertaling verschenen werkje « Dzjan » (= ziel, leventje) van 1935 mocht pas in 1964 gepubliceerd worden. Te laat voor Daisnes anthologie, die in 1948 het licht zag, en te laat voor de auteur die dit meesterwerkje niet in druk heeft gezien.

Lees verder “Andrei Platonov (1899-1951)”