Tom Waits wordt zeventig…

Tom Waits wordt zeventig…

 Morgen wordt de Amerikaanse zanger, componist, schrijver en acteur Tom Waits (foto YouTube) zeventig jaar…

Waits’ carrière begon in 1971 toen hij van Pomona naar Los Angeles verhuisde en een contract kreeg aangeboden door Herb Cohen, de manager van onder andere Frank Zappa. Na veel afgebroken opnamesessies bracht hij in 1973 zijn eerste album uit, het melancholieke Closing Time. Het album kreeg goede kritieken, maar kreeg pas echt aandacht toen The Eagles het nummer Ol’ ’55 opnamen in 1974.

Waits is een zanger die uit het nachtclubcircuit komt en op zijn volgende albums is dit ook te merken. Het album The Heart of Saturday Night is half gezongen, half gesproken met een zachte jazzbegeleiding op de achtergrond. Zijn album Nighthawks at the Diner is opgenomen in de studio, maar met een klein publiek om de sfeer van een liveshow na te bootsen. Op het album staan ook lange gesproken stukken, zoals hij ook tijdens live-optredens met het publiek praatte.

In 1980 begon een lange werkrelatie met Francis Ford Coppola, die hem vroeg de muziek voor de film One from the Heart te schrijven. Waits speelt ook in sommige van Coppola’s films, onder andere The OutsidersThe Cotton Club en Dracula. Hij werkte daarnaast ook met andere regisseurs, zoals Robert Altman en Jim Jarmusch. Samen met zijn vrouw Kathleen Brennan schreef Tom Waits de surrealistische concertfilm Big Time. Hij trad er ook in op.

Nadat hij het Asylum Records-label verliet, werd zijn muziek minder mainstream. Zijn drie albums uit het midden van de jaren tachtigSwordfishtrombonesRain Dogs en Frank’s Wild Years, hebben alle tot op zekere hoogte een eclectische instrumentatie waarin hij vaak de hoornpartijen uit de soulmuziek samenvoegde met stukken avant-gardepercussie of de distorted gitaarklanken van Marc Ribot. Het laatste album van deze drie en zijn latere samenwerking met schrijver William S. Burroughs aan The Black Rider demonstreren zijn interesse in het theater, wat tot een enigszins succesvolle acteercarrière en soundtrackwerk heeft geleid.

In de algemene opinie blijft zijn werk toch gekarakteriseerd door zijn doorrookte stem, zijn sterke persoonlijkheid en theatrale aanwezigheid op het podium. En natuurlijk de late night smoky bars-humor van zijn teksten (“I’d rather have a full bottle in front of me than a full frontal lobotomy“).

Hoewel zijn liederen door veel beroemde artiesten zoals Bruce SpringsteenMeat Loaf en Rod Stewart zijn uitgevoerd, blijft Tom Waits een cultartiest, altijd buiten de mainstream. (Wikipedia)

Vijftig jaar geleden: Simon & Garfunkel nemen “Bridge over troubled waters” op

Vijftig jaar geleden: Simon & Garfunkel nemen “Bridge over troubled waters” op

Toeval of niet, maar om te illustreren hoe kunstmatig zo’n indeling in sixties, seventies enz. wel is, zijn er op de overgang telkens belangrijke elpees te noteren (Deep Purple in Rock, Let it be, Tommy, tien jaar later The Wall enz.) waarvan men zich dan kan afvragen: moeten die nu bij het ene decennium, dan wel bij het andere worden geteld. Zo ook de elpee Bridge over troubled waters van Simon & Garfunkel. Ze werd uitgebracht op 26 januari 1970, maar het titelnummer werd vandaag vijftig jaar geleden opgenomen.

Lees verder “Vijftig jaar geleden: Simon & Garfunkel nemen “Bridge over troubled waters” op”

Scott Walker (1943-2019)

Scott Walker (1943-2019)

Zowel Raymond Thielens als Eddy De Saedeleer brengen mij ervan op de hoogte dat Scott Walker, één van de mooiste (zo niet dé mooiste) stem(men) in de popmuziek, op 76-jarige leeftijd is overleden. Een doodsoorzaak werd niet bekendgemaakt, laten we het dus maar op rekening van “old age” schrijven, al was Scott slechts enkele jaren ouder dan ikzelf. Alhoewel hij al enkele tientallen jaren albums uitbracht, waar ik niets mee heb en waaraan ik me toch af en toe liet vangen als ik ze ergens afgeprijsd vond, doet het me toch iets, want in de jaren zestig en zeventig behoorde hij zeker tot mijn favoriete artiesten.
Lees verder “Scott Walker (1943-2019)”

John Prine in het Olt Rivierenhof

John Prine in het Olt Rivierenhof

Velen zullen zich afvragen wie die John Prine is, niettegenstaande de man een indrukwekkende carrière en een muzikaal palmares afgeleverd heeft die velen het nakijken geven. Wie hem dus nog niet zou kennen, één goede raad, spijker je kennis bij, koop een ticket om deze nog levende legende te bewonderen en haast je op 31 augustus naar Brasschaat.
Lees verder “John Prine in het Olt Rivierenhof”