Het is vandaag 220 jaar geleden dat de Nederlandse schrijfster Aagje Deken in Den Haag is overleden, negen dagen na haar co-auteur Betje Wolff, met wie ze de brievenroman “Sara Burgerhart” heeft geschreven.
Lees verder “Aagje Deken (1741-1804)”
Wie herinnert zich nog de “Switched on Bach”-elpee van het eind van de jaren zestig of Beethoven op synthesizer op de soundtrack van “Clockwork Orange”? Dan weet u ook wie Walter Carlos is (was). In 1972 onderging Walter een geslachtsoperatie en sindsdien is hij een zij en heet zij nu Wendy.
Ronny De Schepper
De stad. Mijn stad. Waar ik geboren en getogen ben. Een provincienest van zo’n 77.000 inwoners. Ik dus één ervan, al zo’n 70 jaren lang, tot mijn schade (en schande). Zij ligt er al sinds de 13de eeuw. Met drie deelgemeenten, twee landelijke en een inmiddels tamelijk verstedelijkte. En met het grootste marktplein van België, bij decreet uit de verre tijden (verordenend dat er geen miezer grond mag afgeknabbeld worden). Meteen ook het lelijkste, en dat tracht men te verdoezelen door er zoveel mogelijk evenementen op te organiseren zodat zij zo vaak als kan bedekt is met de gekste rariteiten, gaande van een vegetarische picknick tot een zangstonde voor bejaarden. Waarop de stad boogt? Twee pijlers: haar patroon, de heilige Nicolaas, en ballonnen.
Lees verder “Vijf jaar geleden: het hoekje van Opa Adhemar (29)”
Het is al 135 jaar geleden dat de Amerikaanse journaliste Elizabeth Cochrane, die schreef onder het pseudoniem Nellie Bly (niet te verwarren met “onze” Nellie Byl, de overleden tekstschrijfster voor Will Tura), door het tijdschrift World voor een trip rond de wereld wordt uitgestuurd, met de bedoeling er korter over te doen dan de tachtig dagen die Phileas Fogg nodig heeft in het boek van Jules Verne. Ze begint haar reis van 40 070 kilometers in Hoboken, New Jersey op 14 november 1889 en zal op 25 januari 1890 weer terug zijn. Haar reis zal dus 72 dagen, zes uren, 11 minuten en 14 seconden geduurd hebben, een wereldrecord. Toch zal dit record amper enkele maanden later reeds verbeterd worden door George Francis Train.
Aangezien zijn carrière parallel liep met mijn verblijf op De Rode Vaan, heb ik over Bernard Hinault (foto Matthieu Riegler via Wikipedia) wel een tiental artikeltjes geschreven. Ter gelegenheid van zijn verjaardag zou ik die kunnen ordenen en samenvoegen, maar ik heb voor de gemakkelijkheidsoplossing gekozen, zijnde (uiteraard) weer… Wikipedia!
Lees verder “Bernard Hinault wordt zeventig…”
De ogen van de panda is een milieufilosofisch essay van Etienne Vermeersch, oorspronkelijk uit 1988. Bijna 25 jaar later verscheen deze editie De ogen van de panda. Een kwarteeuw later, waarin de volledige oorspronkelijke tekst aangevuld wordt met een lang nawoord. In dit boek onderzoekt de filosoof de wortels van de milieucrisis in onze beschaving, en die vindt hij in het WTK-bestel (de interactie van wetenschap, techniek en kapitalisme, waarbij hij voor een goed begrip ook het staatskapitalisme van de socialistische landen – uit 1988 dus – rekent).
Lees verder “Tien jaar geleden: “De ogen van de panda” van Etienne Vermeersch”
Het is vandaag 175 jaar geleden dat de Engelse schilder William Etty is overleden. Hij staat vooral bekend om zijn naakten, stond er op “On this day”. Dat moest ik natuurlijk eens gaan natrekken, want voor de kunst doen wij alles, nietwaar? En inderdaad, de man kon er wat van, zeker als men er rekening mee houdt in welke tijd hij moest werken en zich dus moest verschuilen achter mythologische of historische onderwerpen. Het voorbeeld van “Hero and Leander” dat ik heb gekozen, is op dat vlak zeker niet het beste, noch het meest representatieve, maar het is het enige dat een aanknopingspunt bood voor een artikel, waarin ik William Etty ter sprake heb gebracht. Maar nu hebben jullie dus allemaal officieel de toelating om het werk van Etty eens te gaan bekijken op Google…
Lees verder “William Etty (1787-1849)”
Het is vandaag 85 jaar geleden dat Lois Weber is gestorven. Ik zal het eerlijk toegeven: zij is mij totaal onbekend. Volgens On This Day was ze echter “een Amerikaanse filmregisseur die de eerste vrouw werd die een volledige speelfilm regisseerde (The Merchant of Venice) en de eerste die haar eigen studio bezat. Ze stierf aan een maagzweer op 60-jarige leeftijd.” En inderdaad, Wikipedia besteedt aan haar uitvoerig aandacht, zodanig zelfs dat ik enkel het eerste gedeelte ga overnemen.
Lees verder “Lois Weber (1879-1939)”
Van links naar rechts: Tom Dobbelaere, Willy Van de Velde en Mario Maebe: “Een val op de piste is altijd erg.” (foto Johan Martens)
Lees verder “25 jaar geleden: “Je moet de bluts met de buil nemen””
Jo Van Den Wijngaerde: “Wij voorzien naast de vaste toog nog een toog in het centrum en drie togen in de gangen.” (foto Johan Martens)
Lees verder “25 jaar geleden: “Wij zijn gewoon van onder druk te werken””
