205 years ago: a night to remember

205 years ago: a night to remember

205 years ago today, at the Villa Diodati in the village of Cologny, Switzerland, Lord Byron reads Fantasmagoriana to his four house guests — Percy Shelley, Mary Shelley, Claire Clairmont and John Polidori — and challenges each guest to write a ghost story, which culminates in Mary Shelley writing the novel Frankenstein, John Polidori writing the short story The Vampyre and Byron writing an unfinished vampire novel and the poem Darkness.

Lees verder “205 years ago: a night to remember”

Lucio Fulci (1927-1996)

Lucio Fulci (1927-1996)

Vandaag is het 25 jaar geleden dat de Italiaanse filmregisseur Lucio Fulci is gestorven. Ik kende hem totaal niet en was dan ook verbaasd dat mijn Canadese vriend Alcide zoveel aandacht aan hem besteedde. Toen ik zijn bijdrage las, was ik niet weinig verbaasd over wat de heer Fulci destijds allemaal uit zijn mouw schudde. Mijn cup of tea was het zeker niet (al heeft zelfs L’Unità aandacht aan hem besteed, zie foto onderaan) en daarom dacht ik er eerst over na om gewoon de bijdrage van Alcide over te nemen, maar dan stelde ik vast dat de Nederlandse Wikipedia nog veel méér aandacht aan Fulci besteedt. Ik beperk me tot de overname van de essentie. Wie meer wil lezen, moet maar op de link klikken.

Lees verder “Lucio Fulci (1927-1996)”

Negentig jaar geleden: première van “Dracula”

Negentig jaar geleden: première van “Dracula”

In 1928 had Bela Lugosi reeds de hoofdrol vertolkt in de toneelversie die de Engelsman Hamilton Deane reeds in 1925 had gemaakt van “Dracula”, het legendarische boek van Bram Stoker uit 1897. In 1931, het jaar van James Whale’s “Frankenstein“, doet Tod Browning (1882-1962), de gewezen assistent van D.W.Griffith voor “Intolerance”, dan ook een beroep op deze Hongaarse Shakespeare-acteur om in zijn filmversie de rol te creëren.

Lees verder “Negentig jaar geleden: première van “Dracula””

135 jaar geleden: publicatie van “The Strange Case of Dr Jekyll and Mr Hyde”

135 jaar geleden: publicatie van “The Strange Case of Dr Jekyll and Mr Hyde”

Nog van vóór “Dracula” (Bram Stoker, 1897) dateert een andere klassieke gothic novel “Dr.Jekyll and Mr.Hyde” van Robert Louis Stevenson, namelijk uit 1886. Stevenson schreef binnen drie dagen een eerste versie, naar verluidt als gevolg van een nachtmerrie, maar deze versie werd op advies van zijn vrouw vernietigd. De tweede en verbeterde versie ontstond eveneens in drie dagen. Het boek werd direct een succes, en is een van Stevensons populairste werken. Het boek is vooral bekend omdat het ingaat op het principe van een gespleten persoonlijkheid. (Wikipedia)

Lees verder “135 jaar geleden: publicatie van “The Strange Case of Dr Jekyll and Mr Hyde””

Weg met Halloween! Leve Heer Halewijn!

Weg met Halloween! Leve Heer Halewijn!

Ik heb het al eerder gezegd: ik heb een hekel aan al die geforceerde Halloween-toestanden. Gewoon al omdat het zo weer een puur Amerikaans gebruik is dat aan ons wordt opgedrongen, maar de laatste tijd ook nog om een andere reden. Nog niet zo heel lang geleden, zei iemand op de radio n.a.v. alweer een geval van wat men dan noemt “zinloos geweld”: “We hebben wat minder Halloween en wat meer Allerheiligen vandoen.” De man voegde er ter verontschuldiging nog aan toe: “Sorry voor het katholieke jargon.” Maar zelfs bij een rabiate atheïst zoals mij hoefde hij zich niet te verontschuldigen voor zijn taalgebruik. We hebben immers inderdààd wat meer nood aan “Allerheiligen” dan aan “Halloween”! Enfin, voor wie toch niet zonder kan, die kan zich beter in de geschiedenis van het gebruik verdiepen en zo kom je zowaar zelfs bij onze… Heer Halewijn uit!

Lees verder “Weg met Halloween! Leve Heer Halewijn!”

“American Psycho” van Bret Easton Ellis

“American Psycho” van Bret Easton Ellis

Een boek waarover ik me schaam dat ik het heb uitgelezen. Dat is ook weer eens iets nieuws. Uiteraard heeft het te maken met de gore inhoud. Waarom heb ik dan doorgelezen? Ik zou het eerlijk gezegd niet weten. Had het iets met de stijl te maken? Of wilde ik toch gewoon vernemen of “loontje om z’n boontje” kwam, ook al gaan de krankzinnige moorden veel te lang door vooraleer hij nog maar in het vizier komt, en dan nog uitsluitend van een privé-detective. Mijn vrouw, die dol is op thrillers, gaat het boek dus niet lezen en heel terecht, want het is geen thriller.

Lees verder ““American Psycho” van Bret Easton Ellis”