Het is vandaag ook alweer 45 jaar geleden dat (toen nog) Humo-redacteur Leo De Haes zijn boek « Het hoofd, de benen en het geld » kwam voorstellen voor het Masereelfonds-Temse. Dat gebeurde toen in de Marron, de dancing van Marcel en Ronny, de echtgenoot van mijn toenmalige jongste schoonzus Linda Weyn op de Oostberg. Helaas kwam enkel het bestuur van het plaatselijke Masereelfonds opdagen, voor de rest was er geen enkele belangstellende. Geen enkele. En dat ondanks een aankondiging in de Omroeper en de gewestelijke pers, talrijke affiches en een pamflet in zowat iedere brievenbus van Temse. Vooraf kwam De Haes bij ons thuis eten en ik herinner me vooral dat hij daarbij zijn mes aan zijn broek afwreef, iets wat ik in mijn studententijd Tom Ronsse ook al had zien doen. En zoiets blijft me dan na al die jaren bij. Zo selectief werkt mijn geheugen nu eenmaal. Maar goed, blijkbaar om “belangenvermenging” te vermijden, was het dan maar hoofdredacteur Piet Lampaert die het boek voor De Rode Vaan recenseerde en niet ikzelf.
Lees verder “45 jaar geleden: “Het hoofd, de benen en het geld” (Leo De Haes)”Amaryllis Temmerman wordt vijftig…
Amaryllis Temmerman werd geboren in Aalst, woonde een tijdje in Temse maar woont nu in Brecht na haar echtscheiding. Ze is één van de recente revelaties aan het zangfirmament van Vlaanderen en als dusdanig een vaste waarde op de tv-zender MENT. Zij is tevens een fel gewaardeerde actrice en presentatrice.
Lees verder “Amaryllis Temmerman wordt vijftig…”55 jaar geleden: “Imira Kaman” van Johan de Belie
We mogen wellicht veronderstellen dat het opzet van Johan de Belie bij het schrijven van het kortverhaal “Imira Kaman” was te bewijzen ‘dat er geen tijd is tenzij de eeuwigheid’. In dit licht gezien is het plot helemaal aanvaardbaar, alhoewel het net iets te magisch is om voor magisch-realistisch door te gaan (althans volgens de normen van de schrijver zelf).
Lees verder “55 jaar geleden: “Imira Kaman” van Johan de Belie”Eddie Cochran (1938-1960)
Het is ook alweer 65 jaar geleden zijn dat Eddie Cochran werd betrokken in een auto-ongeluk nabij Chippenham in Wiltshire, toen hij met collega Gene Vincent en songschrijfster Sharon Sheeley onderweg was naar het vliegveld van Londen. Vincent en Sheeley overleefden het, maar Eddie Cochran stierf de volgende dag in een ziekenhuis in Bath. Hij was slechts 21 jaar oud. De single “Three Steps to Heaven” werd in Engeland postuum, een maand na zijn overlijden, een nummer 1-hit.
Lees verder “Eddie Cochran (1938-1960)”55 jaar geleden: Roger De Vlaeminck wint Luik-Bastenaken-Luik…
Het is al 55 jaar geleden dat Paul McCartney zijn eerste solo-elpee, gewoon “McCartney” genaamd, uitbracht. Op dezelfde dag dat “McCartney” werd uitgebracht, won Roger De Vlaeminck op een grandioze manier Luik-Bastenaken-Luik. Hij versloeg in de sprint Eddy Merckx na een soort van veldrit-manoeuver samen met zijn broer Erik bij het oprijden van de wielerbaan van Rocourt. De toenmalige RTBf-reporter Luc Varenne kon een welgemeende merde niet onderdrukken. Zo’n boerke uit de achterlijke Vlaanders die monsieur Eddy Merckx durft verslaan: hoe durven ze!
Ronny De Schepper
25 jaar geleden: cultuur in Gent (736)
Dankzij de vertolking van Hilde Heijnen kan de vertaling van Walter Van den Broeck (foto Rob Bogaerts van Anefo via Wikipedia) van “Cat on a hot tin roof” geïnterpreteerd worden als “Een hete kat op een zinken dak”…
Lees verder “25 jaar geleden: cultuur in Gent (736)”Christophe (1945-2020)
De Franse zanger Christophe (foto Thesupermat via Wikipedia), bij ons vooral bekend van de wereldhit “Aline”, is vijf jaar geleden overleden in een ziekenhuis in Brest aan een longaandoening. Hij werd 74 jaar.
Lees verder “Christophe (1945-2020)”Tien jaar geleden: op zoek naar “kleine Janneman”
“Mijn bonpapa” van Kleine Janneman was de allereerste plaat die ik kreeg. Het was uiteraard “mijn bonpapa” (peter langs vaderszijde) die ze mij cadeau had gedaan. Niet lang daarna is de man echter helaas gestorven. Misschien is het daarom dat mijn aandacht uiteindelijk vooral uitging naar de B-kant “Eddie de Eskimo”. Maar nu ikzelf een “bonpapa” ben, heb ik dit nummer “herontdekt” natuurlijk. Maar helaas, over kleine Janneman is zo goed als niets te vinden op het internet. B.v. niet wie hierachter schuil ging, wat de man als volwassen persoon heeft gepresteerd (is hij zanger gebleven of heeft hij uiteindelijk toch voor een ander beroep gekozen?) en dus ook niet of hij nu nog leeft. Vandaar deze oproep: als iemand mij ook maar het minste over kleine Janneman kan vertellen, graag!!!
Lees verder “Tien jaar geleden: op zoek naar “kleine Janneman””Vijf jaar geleden: het hoekje van Opa Adhemar (38)
Het ligt voor de hand dat u mij niet kent. Een zo onbeduidend wezen, een zo nietig figuur. Indien ik nog slechts mijn uiterlijk aanschouw, om te jammeren en te weeën. Kijk, vier wanstaltige poten die dit schrale lijf moeten dragen. Een lichaam dat zich waagt te ‘tooien’ met een vuilgrijze vacht, dof en stoffig – van een troosteloosheid om depressief bij te worden na een eerste blik. Nee dan al die mij omringende kleuren en tinten! Mijn hoofd, wat een trieste snuit. Bovenop bekroond met twee veel te grote nutteloze oren die of idioot rechtop staan alsof ik hen fier aan de wereld wil tonen (was het maar waar!) of slap neerhangen en mij definitief buitenspel zetten: deze jongen staat aan de rand van de afgrond, de depressie druipt van zijn oren…
Lees verder “Vijf jaar geleden: het hoekje van Opa Adhemar (38)”Marie Tussaud (1761-1850)
Het is vandaag 175 jaar geleden dat Marie Tussaud, die van het wassenbeeldenmuseum inderdaad, is overleden.
Lees verder “Marie Tussaud (1761-1850)”








