65 jaar geleden: de geboorte van het KAS-wielerteam

65 jaar geleden: de geboorte van het KAS-wielerteam

In die jaren van wielerpassie, met Jesús Loroño’s overwinning in de Vuelta a España van 1957 en de rivaliteit tussen “Loroñistas” en “Bahamontistas”… reageerden de gebroeders Knorr Elorza, eigenaren van de frisdrankfabrikant KAS in de gemeente Álava in Etxabarri-Ibiña (Zigoitia), bevestigend op het voorstel van Mariano Galarza Berona om een ​​sportvereniging op te richten onder de naam KAS Comercial… zo luidden de krantenberichten uit die tijd. Op dinsdag 18 februari 1958 werd het eerste team dat gesponsord werd door het merk KAS officieel gepresenteerd onder de sportnaam BOXING-KAS. Het logo van het frisdrankmerk prijkte op de voorkant van het gele shirt, terwijl de naam van de club uit Ordizia op de blauwe mouwen stond.

Lees verder “65 jaar geleden: de geboorte van het KAS-wielerteam” →

45 jaar geleden: de toneelversie van Boons “Menuet”

45 jaar geleden: de toneelversie van Boons “Menuet”

Gisteren was het 45 jaar geleden dat ik Louis Paul Boon opnieuw had ontmoet (na eerdere ontmoetingen tijdens mijn studententijd) in het Universitair Ziekenhuis te Jette en de dag daarop ging in de Brusselse KVS een toneelbewerking van zijn novelle “Menuet” in première.

Lees verder “45 jaar geleden: de toneelversie van Boons “Menuet”” →

Yoko Ono wordt negentig…

Yoko Ono wordt negentig…

“Wat ik nu zeg, meen ik: had Mark Chapman 60 centimeter opzij gemikt, dan was hij nu mijn held geweest. Na Yoko was niets nog hetzelfde: de vriendschap binnen de Beatles was kapot en Lennon ging ook vervélen. Hoor ik hem oh Yoko I love you zingen, dan denk ik: ik ben blij voor u, maar verveel mij niet. Toen ik onlangs de autobiografie van Cynthia Lennon las, dacht ik: het was toch wel een foute klootzak. Hoe kan de man die nummers als All you need is love geschreven heeft, zijn zoontje maanden op een telefoontje laten wachten?” (Jan Leyers in Humo)

Lees verder “Yoko Ono wordt negentig…” →

25 jaar geleden: cultuur in Gent (289)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (289)

Het is nu bijna 45 jaar geleden dat Jaak Van de Velde en Walter Ertvelt in Theater Arena een Brel-programma presenteerden met Marijn De Valck, Wim Huys en Carmen Jonckheere. Merkwaardig dat niemand dit zich nog schijnt te herinneren, 25 jaar geleden toen de musicalafdeling van het Ballet van Vlaanderen met “Brel Blues” de Groenzaal van Sint-Bavo aandeed. Want is die musicalafdeling niet ontstaan uit het opgedoekte Arena ? En heeft directrice Linda Lepomme daar zelf niet haar eerste stappen in de musical gezet ? Maar goed, 25 jaar geleden kregen we dus niet Marijn, Wim en Carmen te horen, maar Philippe Robrecht, Erik Wouters en Jo Lemaire. En van wie is het lichtontwerp ? Jawel, van Jaak Van de Velde, die op die manier dus toch nog zijn licht in de duisternis kan laten schijnen. ★ « Een man loopt op de tippen van zijn tenen; hij staat op het punt om, na jaren van scheiding, zijn vlam van weleer weer te ontmoeten. » Het lijkt wel de Jef van Brel (foto Radio 2) die Mathilde verwacht, maar nee, het is « De kamer en de man » van Eric De Volder & Ceremonia, vanavond in de Minard. (HLN, 18/2/1998)

Tien jaar geleden: “Een zoektocht naar waarheid” van Etienne Vermeersch

Tien jaar geleden: “Een zoektocht naar waarheid” van Etienne Vermeersch

Dirk Verhofstadt (broer van Guy) interviewde in “Een zoektocht naar waarheid” professor emeritus Etienne Vermeersch (foto YouTube) in de zomer van 2010 in Toscane. Ze spraken uitgebreid over heel uiteenlopende thema’s: god en godsdienst, atheïsme en vrijzinnigheid, moraal en ethische kwesties zoals abortus en euthanasie, wetenschap en de vooruitgangsgedachte, pseudowetenschappen, overbevolking en ecologie… Allemaal thema’s waarover filosoof Vermeersch in de loop van zijn lange loopbaan zich een eigen mening heeft gevormd op grond van veel lectuur en onderzoek. Vermeersch geeft blijk van zijn enorme eruditie. Een boek met veel meningen, veel kennis ook door een gedreven man. De interviewtechniek draagt ertoe bij dat al deze thema’s op een leesbare, bevattelijke wijze worden behandeld. Erg interessant dus.

Fons Mariën, 17/02/2013

Molière (1622-1673)

Molière (1622-1673)

Het is vandaag precies 350 jaar geleden dat Jean-Baptiste Poquelin alias Molière overleed op 51-jarige leeftijd na de vierde voorstelling van zijn laatste komedie, Le malade imaginaire, waarin hij zoals gewoonlijk de hoofdrol vertolkte. In dit toneelstuk werd de spot gedreven met ziek zijn. Een goed recept tegen ziekte was onverdunde wijn met een groot stuk rundvlees en Hollandse kaas. Tijdens de opvoering werd Molière plotseling onwel. Hij werd naar huis gebracht en vroeg om een stuk Parmezaanse kaas, het enige dat hij nog kon eten. Het mocht echter niet baten, Molière stierf nog diezelfde avond. De aartsbisschop van Frankrijk verbood de parochiepriester hem als toneelspeler een kerkelijke begrafenis te geven, maar de leden van Molières toneelgezelschap wisten dankzij hun invloed op de koning te bewerkstelligen dat hij op het kerkhof van St. Joseph werd begraven. Later werd hij herbegraven op Père Lachaise. Illustratie: Molière in de rol van Julius Caesar (1656), geschilderd door Nicolas Mignard en te zien in la Musée de la Vie romantique.[Wikipedia]

Lees verder “Molière (1622-1673)” →