Het is vandaag al 65 jaar geleden dat Anna Blaman (foto genomen bij de uitreiking van de P.C. Hooftprijs op het Muiderslot op 29 mei 1957 door Harry Pot – GaHetNa Nationaal Archief NL) is overleden op 13 juli 1960 aan de gevolgen van een hersenembolie. Zij werd begraven op begraafplaats in haar geboortestad Rotterdam, maar haar graf werd in de jaren negentig geruisloos geruimd, in een periode waarin de aandacht voor haar werk en persoon sterk was verminderd. De hernieuwde aandacht voor Blaman kwam pas op gang tijdens de viering van haar honderdste geboortejaar in 2005, maar ja, toen was het al te laat…
Lees verder “Anna Blaman (1905-1960)”Categorie: existentialisme
Veertig jaar geleden: “Zonnig maar met plaatselijk buien”
« Hoe zet ik verveling op het toneel, zonder zelf vervelend te zijn ? » Dat was het probleem waarmee de Franse existentialist Georges Michel zichzelf geconfronteerd zag toen hij in zijn « Een plaatsje onder de zon » de lusteloosheid van de doorsnee mens, het onbenullige van het aardse bestaan wilde tot uiting brengen via de vakantie aan zee van een arbeidersgezinnetje.
Lees verder “Veertig jaar geleden: “Zonnig maar met plaatselijk buien””Jean-Paul Sartre (1905-1980)
Het is vandaag al 45 jaar geleden dat de Franse schrijver en filosoof Jean-Paul Sartre is overleden.
Lees verder “Jean-Paul Sartre (1905-1980)”Albert Camus (1913-1960)
Het is ook al 65 jaar geleden dat de Franse schrijver Albert Camus is overleden (foto UPI, die nu tot het publiek domein behoort).
Lees verder “Albert Camus (1913-1960)”Françoise Sagan (1935-2004)
Vandaag is het al twintig jaar geleden dat de Franse schrijfster Françoise Sagan is overleden…
Lees verder “Françoise Sagan (1935-2004)”Zestig jaar geleden: de stad Glasgow decreteert dat mensen met “Beatlehaar” een muts moeten dragen in het zwembad
Zijn dit geen vier keurige knapen? Ongetwijfeld. Maar zo dacht men er zestig jaar geleden niet over. Het haar van The Beatles (en vooral het feit dat hun fans die haardracht gingen kopiëren) wekte toen enorme ergernis op. Op allerlei manieren probeerde men de “langharige” (sic!) jongeren te koeioneren. Ze werden weggestuurd bijvoorbeeld van school of van de werkvloer. Bij dit laatste werd dan vaak “de veiligheid” als element aangedragen, net alsof men met haar over de oren (want daar bleef het meestal bij) tussen een freesmachine zou kunnen terechtkomen! Een gelijkaardig argument (maar dan eerder uit “hygiënische” overwegingen) werd dus door de stad Glasgow aangedragen om mensen met “Beatlehaar” te verplichten een muts moeten dragen in het zwembad, iets wat vlug zowat overal navolging zou vinden.
Lees verder “Zestig jaar geleden: de stad Glasgow decreteert dat mensen met “Beatlehaar” een muts moeten dragen in het zwembad”Leo Vroman (1915-2014)
Het is ook alweer tien jaar geleden dat de Nederlandse dichter Leo Vroman is overleden. In 2008 pakte hij nog uit met een dichtbundel die hij de toepasselijke titel “Nee, nog niet dood” meegaf. Een jaar later werd hij zelfs wat overmoedig en noemde hij een nieuwe bundel “Soms is alles eeuwig”. Nou, eeuwig is hij niet meegegaan, zoveel is zeker, maar anderzijds doet het mij plezier dat de man, althans geestelijk, in goede gezondheid net geen honderd jaar geworden is.
Lees verder “Leo Vroman (1915-2014)”“Een schoonheid uit Moskou” van Viktor Jerofejev
Na Sjolokov (*) ligt er opnieuw een Russisch boek op mijn leestafel: “Een schoonheid uit Moskou” van Viktor Jerofejev was in 1990 zowat het eerste meesterwerk van het post-Sovjet tijdperk (**). Bij ons werd het uitgegeven bij Rainbow Pockets in een vertaling van Arie van der Ent met op de kaft een reproductie van “Liegende Frau” van Egon Schiele (***).
Lees verder ““Een schoonheid uit Moskou” van Viktor Jerofejev”Etienne Vermeersch (1934-2019)
Het is al vijf jaar geleden dat professor emeritus Etienne Vermeersch (foto YouTube) is overleden…
Lees verder “Etienne Vermeersch (1934-2019)”Herwig Leus (1940-2003)
Ik heb me al vaker druk gemaakt over hoe mensen zo maar in de vergetelheid kunnen belanden. Vandaag is het b.v. twintig jaar geleden dat polemist Herwig Leus is overleden en het enige wat ik aan “beeltenis” van hem kan terugvinden, is dit boek over Paul Snoek. Nu heb ik op mijn blog wel een stuk over Snoek, zelfs meer bepaald over dit boek, maar ik geef toch de voorkeur aan een ander artikel, met name over het boek “Niets gaat ten onder” van Louis Paul Boon, omdat ik daar Herwig rechtstreeks aan het woord laat.
Lees verder “Herwig Leus (1940-2003)”








