Herwig Leus (1940-2003)

Herwig Leus (1940-2003)

Ik heb me al vaker druk gemaakt over hoe mensen zo maar in de vergetelheid kunnen belanden. Vandaag is het b.v. vijftien jaar geleden dat polemist Herwig Leus is overleden en het enige wat ik aan “beeltenis” van hem kan terugvinden, is dit boek over Paul Snoek. Nu heb ik op mijn blog wel een stuk over Snoek, zelfs meer bepaald over dit boek, maar ik geef toch de voorkeur aan een ander artikel, met name over het boek “Niets gaat ten onder” van Louis Paul Boon, omdat ik daar Herwig rechtstreeks aan het woord laat.
Lees verder “Herwig Leus (1940-2003)”

Maria, Maria, ik hou van jou

03Als Broeder-Overste over het naturalisme sprak, dan beefden zijne lippen en met een vermanende vinger in de hoogte oreerde hij « dat dit het laagste in den mensch naar booven haalde ». We zijn geneigd hem bij te treden wat het oeuvre van onze bekendste naturalist Cyriel Buysse betreft en dan vooral in zijn werk dat op het einde van de jaren zeventig werd heruitgegeven, « Het recht van de sterkste ».
Lees verder “Maria, Maria, ik hou van jou”

De leugen van valse romantiek

58 cyriel buysseHet naturalisme bleef één van die literaire stromingen die dankzij cliché’s uit de handboeken en schoolverzamelingen, een reputatie hebben opgebouwd. Wie in de interpretatie van de roman « Hard Labeur » van Reimond Stijns voor de BRT, het prototype van deze literaire strekking wou zien, keek vreemd op. Wie in de belachelijke vertolkingen van Stijns’ personages het prototype van de arbeider of boer rond de eeuwwisseling moest herkennen, kreeg kwade momenten te verwerken, en nachtmerries.
Lees verder “De leugen van valse romantiek”

Emile Verhaeren (1855-1916)

94 emile verhaerenEmile Verhaeren werd geboren in Sint-Amands (Klein-Brabant) met als voornamen Emile Adolphus Gustavus “en dus niet Émile zoals ten onrechte meestal wordt geschreven,” vermeldt Wikipedia, waarop men verder gaat met: “Verhaerens ouders gaven hun kinderen trouwens allemaal Vlaamse voornamen, namelijk Leo en Maria.” Ik neem aan dat men daarmee vooral wil aanduiden dat Emile Verhaeren in het Vlaams (in die tijd sprak men hier nog geen “Nederlands”) is opgevoed, maar toen hij studeerde aan het Sint-Barbaracollege te Gent, waar ook al zijn vriend Georges Rodenbach school liep, zal dat wel in het Frans geweest zijn en het is ook in die taal dat hij later zou blijven schrijven.
Lees verder “Emile Verhaeren (1855-1916)”