Wat is de ecologische impact van de eland? Hij woelt met zijn hoeven de aarde om, en strooit via zijn uitwerpselen zaadjes in het rond – bevruchting van de aarde! Een boeiend onderwerp? Nee vrees ik. Wat kan dan wel interessant zijn, wat houdt de medemens bezig, wat intrigeert onze geesten en zet onze hersencellen in werking. Om dat te ontdekken kijk ik eens om me heen, snuffel her en der. Wat valt me op… Lijstjes, in toenemende mate. In alle formaten. Top 5, top 10, tot top 500. Of helemaal geen top, gewoon lijstjes at random, zonder rangschikking. Voorkeuren. Een opsomming. Je kan immers niet altijd appelen met een côte à l’os vergelijken. Meestal dient er gekroond en bekroond te worden, dat houdt de spanning er in. En voor de winnaar kan er een prijsje aan geknoopt worden. De essentie is het niet. Het gaat om het lijstje. En over wie het samenstelt.

De winter moet toch zowat het meest geschikte seizoen zijn om je terug te trekken in je eigen eenzame plekje, knus, warm, afgesloten van de wereld. Het begint al in de herfst, wanneer de dagen donkeren, de avond vroeger start, het buiten al eens durft regenen, hagelen, bliksemen, stormen. Veilig in het nestje kruipen. Geïsoleerd. Ogen en oren dichtstoppen. Al moet ik het, uit eigen prilste ervaring puttend, enigszins weerleggen – of bijsturen. Uit mijn eerste levensjaren weet ik niet meer te putten maar toen we zo rond mijn vijfde levensjaar naar een eigen woning verhuisden (nu ja deze van mijn ouders) kwam ik terecht in een kamertje met roze muren. Eén muur voorzien van Sneeuwwitje en haar mannelijke fans, geschilderd naar het Disneymodel door mijn oudere kunstzinnige broer. Het ideale oord voor een schuilhoekje, weggedoken in mijn kinderbedje.