Het hoekje van Opa Adhemar (14)

Het hoekje van Opa Adhemar (14)

Mijn toneelcarrière, indien zij zo mag genoemd worden, vindt haar bron bij mijn vroede voorvaderen. Of althans bij die ene, mijn vader! Hij startte zijn bescheiden maar uiteindelijk in beperkte kring veelbesproken theaterloopbaan in zijn geboorteplaats Boom op het podium van de lokale feestzaal. Bij de plaatselijke toneel- en zangvereniging. Met aan zijn zijde de later gerenommeerde Yvonne Verbeeck die furore zou maken naast Gaston en Leo, en in series als de Kolderbrigade en Benidorm. Van haar herinner ik mij vooral dat ene zinnetje: “sjoklat mé nutjes”. Ook de televisieregisseur Fred Kuypers moet daar met hem over de Bühne gestoeid hebben.
Lees verder “Het hoekje van Opa Adhemar (14)”

Het hoekje van Opa Adhemar (13)

Het hoekje van Opa Adhemar (13)

Dat verblijf in K. Tussen de therapieën hadden we vrije tijd, veel vrije tijd. Helaas apprecieerde men het niet dat we ons vaak of lang in onze kamer terugtrokken. Restten dus de gemeenschappelijke ruimten. Te weten de tv-kamer. Waar ik geen voet zette. De programmakeuze van de medebewoners! En eerlijk, de buitenwereld interesseerde me allerminst. Zodoende was ik genoodzaakt mijn toevlucht en (on)heil te zoeken in de living. Met een boek. In aanwezigheid van de breiende of Libelle-lezende verpleegsters, en een aantal patiënten.
Lees verder “Het hoekje van Opa Adhemar (13)”

Vijftig jaar geleden: Donovan neemt “Barabajagal” op

Vijftig jaar geleden: Donovan neemt “Barabajagal” op

Het zal morgen precies vijftig jaar geleden zijn dat Donovan de single “Barabajagal” heeft opgenomen. Voor mij is dit een zeer belangrijke plaat. Niet omdat ik ze zo goed vond, integendeel zelfs! Het was voor mij in zekere zin het afscheid van mijn grote idool uit de jaren zestig en tegelijk kondigde zich een nieuwe afgod aan. Donovan deed voor deze single immers een beroep op de Jeff Beck Group en de zanger daarvan, Rod Stewart, was dus wel verplicht hier eventjes een stapje terug te doen (hij zou wel voor backing vocals zorgen). En nu moet het toch wel lukken dat het precies deze Rod Stewart is, die in 1971 mijn hart voor lange tijd zou stelen (eigenlijk tot de tijd dat ik oud en wijs genoeg was om geen idolen meer te hebben, zeker niet in de popmuziek).
Lees verder “Vijftig jaar geleden: Donovan neemt “Barabajagal” op”

Het hoekje van Opa Adhemar (9)

Het hoekje van Opa Adhemar (9)

Dat ik dol was op de kroketten van de nooit voldoende geprezen kokkin Ferdine – zij rolt en bakt ongetwijfeld momenteel eeuwig haar geheim product in het paradijs – is inmiddels genoegzaam bekend. Dat ik, uitsluitend ter gelegenheid van de schoolreizen, ook wist te genieten van een smeuïge boterham, doordrenkt met het kleffe van de nog warme omelet, vermeldde ik reeds. Eieren waren er ook maar dan hardgekookt op de reisjes naar Dover, dat vertel ik ooit nog.
Lees verder “Het hoekje van Opa Adhemar (9)”

Het hoekje van Opa Adhemar (8)

Het hoekje van Opa Adhemar (8)

Over hoogtijdagen als kerst en nieuwjaar sprak ik al maar Pasen liet ik nog onvermeld. Nochtans, ik kan u bezweren – onder ede desnoods – dat ik ooit uit het venster van mijn kinderkamer, boven de bomen, terwijl het klokgeluid naar hartenlust boven de stad beierde, ik een tiental klokken majestueus zag overvliegen. Blikkerend in het aprilse zonlicht! Prachtig.
Lees verder “Het hoekje van Opa Adhemar (8)”