Tien jaar geleden: “Crème de la crème” verliest 175.000 kijkers

Tien jaar geleden: “Crème de la crème” verliest 175.000 kijkers

Na de eerste aflevering wreef Tom Van Landuyt zich in de handen omdat “Crème de la crème” op VTM met zoveel kijkers was van start gegaan. En tegelijk gaf hij natuurlijk ook weer de beroepscritici een veeg uit de pan die de serie met het grootste scepticisme hadden ontvangen. Maar Van Landuyt kraaide te vroeg victorie. De eerste keer speelt de factor “nieuwsgierigheid” uiteraard nog volop mee, het is op de kijkcijfers van de tweede (en volgende) aflevering(en) dat een serie dient te worden beoordeeld. En wat die vermaledijde beroepscritici hadden voorspeld kwam ook uit: meteen haakten al 175.000 kijkers af.

Lees verder “Tien jaar geleden: “Crème de la crème” verliest 175.000 kijkers”

85 jaar geleden: Benny Goodman in Carnegie Hall

85 jaar geleden: Benny Goodman in Carnegie Hall

Op 16 januari 1938 speelde Benny Goodman het beroemde concert in Carnegie Hall in New York. Hij was de eerste die jazz speelde in deze beroemde concertzaal, en er was in eerste instantie veel tegenstand tegen een jazzconcert in deze tempel van de klassieke muziek. Het concert was echter een groot succes en versterkte de reputatie van jazz als een kunstvorm.

Lees verder “85 jaar geleden: Benny Goodman in Carnegie Hall”

Tien jaar geleden: verboden te lachen met Lieve Blancquaert en Annemie Struyf

Tien jaar geleden: verboden te lachen met Lieve Blancquaert en Annemie Struyf

Er was tien jaar geleden nogal wat te doen rond de “Auwch”-award voor “meest vrouwonvriendelijke uitspraak”, uitgereikt door de Vrouwenraad voorgezeten door Magda De Meyer. Deze weinig benijdenswaardige prijs ging immers naar een column van Standaard-journalist Tom Heremans, die zich daarin een beetje vrolijk maakte over de naaktkalender uitgegeven door Lieve Blancquaert en Annemie Struyf (foto Radio 1).

Lees verder “Tien jaar geleden: verboden te lachen met Lieve Blancquaert en Annemie Struyf”

25 jaar geleden: Cultuur in Gent (267)

25 jaar geleden: Cultuur in Gent (267)

Gisteren doken we in het verleden, nu richten we onze blik op de toekomst: de jeugd. We beginnen wel met het stuk dat gisteren als epiloog diende: « Wysiwyg » in Minard is eigenlijk de afkorting voor « What you see is what you get » en dat geeft al meer aan dat we hier te maken hebben met een tekst van Paul Mennes (foto Radio 1), de « sampler » van de hedendaagse literatuur. * Over « Rijksdag » in Arca hebben we het ook al gehad. Onder leiding van Hugo Van Laere hebben de acteurs daar ook een tekst « gesampled » uit allerlei werken over het fascisme die ze hebben gelezen. Zo zijn ze zelf met een verhaal voor de dag gekomen, waarbij zij op 24 uur mogen beslissen hoe de wereldbevolking zal worden gedecimeerd. Vandaag mogen ze dat zelfs twee keer doen: om 14 uur en om 20 uur * De term « samplen » komt eigenlijk uit de muziek en ook daarvan krijgen we vanavond een voorbeeld. Om 20 uur speelt in de Balzaal van Vooruit Say No More van de Amerikaan Bob Ostertag * Maar nieuwe muziek hoeft natuurlijk niet gesampled te zijn. Dat bewijst Jaan Bossier in De Rode Pomp met zijn « Trio ». (HLN, 15/1/1998)

120 jaar geleden: creatie van “Het Gezin Van Paemel”

120 jaar geleden: creatie van “Het Gezin Van Paemel”

Het Multatulitheater is een Gents amateurgezelschap dat ontstond in 1874, in de schoot van de socialistische arbeidersbeweging. Aanvankelijk was het een groepje jonge arbeiders (“de jonge socialisten”) die geëngageerde liederen en gedichten zongen en declameerden in verscheidene Gentse café’s. Twee jaar later werd een toneelafdeling opgericht.

Lees verder “120 jaar geleden: creatie van “Het Gezin Van Paemel””

Zestig jaar geleden: “The bell jar” (Sylvia Plath)

Zestig jaar geleden: “The bell jar” (Sylvia Plath)

De Amerikaanse schrijfster Sylvia Plath (1932-1963) schreef voornamelijk poëzie. Verder waren er briefverzamelingen, een dagboek, haar scriptie en enkele kinderboeken. Maar vooral dus die ene roman waarmee zij zich beroemd maakte: ‘The bell jar’ (de glazen stolp) die na haar dood in 1963 werd uitgegeven onder het pseudoniem Victoria Lucas (*).

Lees verder “Zestig jaar geleden: “The bell jar” (Sylvia Plath)”