Vandaag is het 125 jaar geleden dat Charles Dodgson is overleden. Deze crabby Oxford don, auteur van een gecensureerde versie van Shakespeare (die echter nooit is verschenen), is beter bekend onder de naam Lewis Carroll (*), al heeft-ie zelf z’n hele leven lang ontkend iets met “die man” te maken hebben gehad.
Lees verder “Lewis Carroll (1832-1898)”
Van Irène Smets verscheen als BRT-uitgave « Liszt en zijn tijd » (394 blz., 398fr.): een uiterst interessant tijdsdocument en uiteraard een biografie van de Hongaarse componist en pianovirtuoos. Smets schreef al eerder het uitstekende « Mozart en zijn tijd » samen met Lippeveld.
Lees verder “35 jaar geleden: een libertijn met bigotte trekjes”
In 1997 was het het Schubert- en Brahms-jaar en dat hebben we geweten. Welke klassieke componist we in 1998 in de maag gesplitst krijgen, wist ik 25 jaar geleden nog niet, maar juist dat is een teken dat het maar een tweederangsfiguur zal zijn. Dit klinkt pejoratief, wat niet de bedoeling is. Integendeel, misschien zullen we die componist dan eindelijk leren ontdekken. * Ondertussen is het echter al Brel wat de klok slaat, al zal het pas op 9 oktober 20 jaar geleden zijn dat deze Frans zingende Vlaming is overleden. Het verschil met klassieke componisten is dat bij hem de uitvoering zeker even belangrijk, zo niet belangrijker, is dan het werk zelf. Dat betekent dus ook dat men kritisch staat tegenover de Will Ferdy’s, Frank Coolsen of Jo Lemaires die zich eraan wagen. En nu treedt in de Hotsy Totsy zowaar Gert Torck (foto You Tube) op, die Brel in het Kruishoutems heeft vertaald! * Het stuk « Wysiwyg » van Victoria in Minard heeft niets met Brel te maken en toch past het volledig in dit kader: het confronteert immers een kankeraar, een sul en een hysterica met een helse tienerdochter. (HLN, 14/1/1998)
14 januari 1968
Van Damme afwezig. Hebben enkele platen gespeeld en de Top 15 opgemaakt. Hebben dan een wedstrijd gedaan, waarin zangers elkaar bekampen (*).
Erik Westerlinck
Lees verder “55 jaar geleden: uit het Blommenkindersdagboek (24)”
Fifty years ago today Elvis Presley’s concert Aloha from Hawaii was broadcast live via satellite, and set a record as the most watched broadcast by an individual entertainer in television history. Het is het allereerste liveconcert dat wereldwijd via satelliet wordt uitgezonden. In die dagen een technisch hoogstandje dat vooral in Azië zeer goed bekeken wordt. Europa ziet de special met enige uren vertraging om met prime-time samen te vallen. In de VS wordt de special echter pas na enkele maanden uitgezonden, aangezien Elvis’ laatste film Elvis on Tour dan nog in de bioscopen draait. Colonel Parkers mediamachine draait op volle toeren en de totale kijkcijfers worden geschat op tussen de 1 en 1,5 miljard mensen over de hele wereld. In 1973 was dat tussen de 30 en 50% van de wereldbevolking en naar schatting meer dan 75% van wereldbevolking met een televisie. Eén van de begeleiders van Elvis in Hawaii (en voor de rest tot op het einde van zijn leven) was John Wilkinson, die vrijdag op 67-jarige leeftijd is overleden in zijn woning in Springfield, Missouri. In 1989 werd Wilkinson getroffen door een beroerte, met als gevolg dat hij niet meer kon gitaarspelen. Bovendien leed hij aan kanker, waaraan hij uiteindelijk ook is gestorven. (Overigens is ook Frank Page overleden, een disc-jockey die een belangrijke rol heeft gespeeld in de ontdekking van Elvis, maar daarvoor verwijs ik jullie naar mijn vriend Jan P.)
Lees verder “Vijftig jaar geleden: Aloha from Hawaii”
De oorspronkelijke titel van dit stukje in mijn wekelijks televisierubriekje in “De Voorpost” was “De dinsdagavond mag dan al dol zijn, die van zaterdag koortsig, de zondagavond is oervervelend!” met een referentie naar het toenmalige popprogramma op de BRT, “Dolle dinsdag”, en uiteraard ook naar “Saturday night fever”. De oorspronkelijke titel zorgt echter voor problemen op WordPress (hij kan niet op drie lijnen in de titel) en daarom heb ik er maar “een doorsnee oervervelende zondagse televisieavond” van gemaakt.
Lors de son premier voyage, Christophe Colomb rencontra le 13 janvier 1493, les Ciguayos du nord de Haïti dans le Golfe Des Flèches, qui lui parlèrent des îles de Carib et de Matinino. Il nota dans son journal de bord que cette dernière, où il y avait beaucoup d’or, était habitée par des femmes seules. À certaines époques de l’année, les hommes venaient leur rendre visite, de l’île de Carib. Si elles donnaient le jour à un garçon, elles l’envoyaient dans l’île des hommes et, si c’était une fille, elles la gardaient dans la leur. Colomb envisageait de se rendre dans ces deux îles pour en ramener quelques spécimens et les montrer en Espagne, mais il dut se résoudre à prendre le chemin du retour à cause des deux caravelles qui prenaient l’eau. Par la suite, les conquistadores enrichirent cette légende de Matinino, l’île aux femmes, en associant ces dernières aux Amazones. Colomb, qui recherchait des preuves orientales de son périple, se contenta de propager le mythe des îles Masculine et Féminine tiré de la lecture des auteurs arabo-musulmans. (Les éphémérides d’Alcide)
Lees verder “530 jaar geleden dacht Columbus het mythische eiland der Amazones te hebben ontdekt”
J’accuse est le titre d’un article rédigé par Émile Zola lors de l’affaire Dreyfus et publié dans le journal L’Aurore du 13 janvier 1898 sous forme d’une lettre ouverte au Président de la République Félix Faure.
Lees verder “125 jaar geleden: Emile Zola publiceert “J’accuse””
Vandaag is het zeventig jaar geleden dat maarschalk Josip Broz Tito werd verkozen tot president van Joegoslavië. Hij zou de man worden die in zijn eentje het ongelooflijke kruitvat, dat Joegoslavië na zijn dood bleek te zijn, bij elkaar hield. Josip Broz Tito was ook het onderwerp van het eerste nummer van de zogenaamde Scharnierreeks voor het middelbaar onderwijs.
Lees verder “Josip Broz Tito (1892-1980)”
De Winterconcerten ontwaakten 25 jaar geleden uit hun winterslaap. Die avond was in de Bijloke Festivalhal het kamerorkest van het Amsterdamse Concertgebouw te gast, met als solist Jacob Slagter. Hij vertolkt het hoornconcerto van Mozart, dat wordt omkaderd door een “introductie” van Elgar en “Der Tod und das Mädchen” van Schubert.
Lees verder “25 jaar geleden: Cultuur in Gent (265)”
dagelijks iets degelijks 