Morgen is het al 55 jaar geleden dat de Britse politie een inval beraamde in Redlands, het huis van Keith Richards, op zoek naar drugs.
Lees verder “55 jaar geleden: de inval in het huis van Keith Richards”
’t Is Krokusvakantie en dan denken we nu zowel als 25 jaar geleden op de eerste plaats aan de kinderen! Dat deed ook het poppentheater ’t Spelleke van de Folklore in het Museum voor Volkskunde (Kraanlei), want er is een extra voorstelling voorzien van het geestige « De Geestige Geest ». Dus niet alleen vandaag om 14.30 uur en zaterdag om 15 uur, zoals gewoonlijk, maar ook nog eens morgen, eveneens om 14.30 uur Kinderen betalen 50 fr. en grote kinderen, ook wel eens volwassenen genoemd, 80 fr. Maar allemaal even hard roepen als Pierke (*) opkomt, hé! * Aan diegenen die daarentegen hoegenaamd geen kinderen meer willen worden genoemd, maar die toch nog meeprofiteren van de schoolvakantie, kortom de opgeschoten jongeren, die ons elke dag verblijden als we de tram of de bus nemen, aan hen is ook gedacht. In de Concertzaal van Vooruit is er om 20 uur een optreden van de groep Tool en daarna kunnen ze allemaal terecht in de Democrazy, waar Scorpio een gitaarfuif geeft. Give buzze! (DSRG)
Lees verder “25 jaar geleden: Cultuur in Gent (45)”
In 2016 vierde Temse de 22-jarige Dennis Goossens (Elversele) n.a.v. zijn schitterende turnprestatie (finalist) aan de ringen op de Olympische Spelen in Rio. Bij die gelegenheid kwamen de Temsenaren die ooit aan de Olympische Spelen deelnamen weer in de belangstelling, o.a. (en vooral) Jan Roosen. In 2002 werd hij uitgeroepen tot ‘Sportman van de 20ste eeuw van Temse’. Het is vandaag al 55 jaar geleden dat hij is overleden.
Lees verder “Jan Roosen (1897-1967)”
De Amerikaanse zangeres Sheryl Crow (foto Selflessness via Wikipedia) wordt morgen zestig jaar. Ik zal eerlijk toegeven dat ik haar eerder ken door haar relatie met Lance Armstrong dan door haar repertoire. (Ik zie op Wikipedia dat ze ook ooit een relatie heeft gehad met Eric Clapton, blijkbaar voorafgaand aan die met Armstrong, maar ook dat heb ik nooit geweten.)
« Duizend vlinders op het ritme van de vrijheid » heet het poëziespektakel van « voordrachtteam RijMaran ». Een programma van en voor mensen die, ik citeer, « willen ontkomen aan de dagelijkse tredmolen, mensen met hun zucht en zoektocht naar iets anders, naar het onbekende, het avontuur. Eindelijk eens vrij zijn ! »
Lees verder “Veertig jaar geleden: poëzie met Rijmaran”
De tentoonstellingsreeks “Coming People” in de Vereniging voor het Museum van Hedendaagse Kunst was ooit het moment waarop de hartslag van de jonge Gentse kunst kon worden gevoeld. Het hart begon in 1997 opnieuw te slaan in de zeer succesvolle “Coming People ’97” ‑ nieuwe stijl (foto Stad Gent – Dienst Toerisme).
Lees verder “25 jaar geleden: “Coming People””
Morgen wordt Koen Crucke zeventig jaar. Ik ken hem al van in de tijd van de Opera voor Vlaanderen, een ervaring die hij trouwens nooit echt te boven is gekomen, toen het volkse karakter van de O.V.V. moest plaatsmaken voor de elitaire Vlaamse Opera. (Die wél succesvol is geworden, ik weet niet of Koen dit kan toegeven, maar in zijn diepste binnenste moet hij dit toch wel beamen, denk ik.)
Lees verder “Koen Crucke wordt zeventig…”
Ondanks talloze pogingen slagen onze zuiderburen er de laatste jaren zelden in hun lokale topgroepen een internationale doorbraak te bezorgen. Of dat aan de muzikale kwaliteiten van de groepen of aan de Franse taal ligt — als minder geschikt middel om rock tot zijn recht te brengen — laten we hierbij buiten beschouwing.
Lees verder “Veertig jaar geleden: Taxi Girl”
Dirk De Groef van Stewball en Pol Ille van Toy trokken veertig jaar geleden rond met twee nobele onbekenden, waarvan één zich bescheiden « de Nick Lowe van de lokale rocksien » noemt, en hebben als Limbo reeds een single opgenomen.
Lees verder “Veertig jaar geleden: “Te vroeg verschenen””
Met “Afkeer van Faulkner” werd Greta Seghers in 1977 bekroond met de prijs voor het beste debuut. Over “Omtrent de man die wederkwam” (Brugge, Orion, 1978) schrijft Johan de Belie in “De Rode Vaan”: “Boeiend om tekening van milieu en tijd, met een nasmaak van wanhoop, met de angst voor het verval, met een grimlach om de vruchteloze revolte tegen burgerlijkheid, schijnheiligheid en conventie. Een roman die bijblijft.”
Lees verder “Greta Seghers wordt tachtig…”
