Dertig jaar geleden: nieuwe hoofdredacteur bij Agalev

Dertig jaar geleden: nieuwe hoofdredacteur bij Agalev

Dertig jaar geleden maakte Luc Lemiengre (1956-2004) bekend wie de nieuwe hoofdredacteur bij Agalev was geworden. Volgens de brief hieronder zou ik mij daarvoor ook kandidaat hebben gesteld, maar dat klopt niet helemaal: Luc had mij gevrààgd om daarvoor mijn kandidatuur in te dienen, maar ik heb dit nooit gedaan. Ik heb dan ook niet deelgenomen aan het examen, waarover sprake in deze brief. Ik kende Luc van hier in Gent, net als een aantal andere Agalev-prominenten zoals Vera Dua b.v., maar daar bleef het ook bij. Ik heb weinig of niets met Agalev als partij (wat niet wil zeggen dat ik niet om het milieu zou geven). Het enige wat ik in dat verband dan ook heb teruggevonden is een minibrokje onder de titel “Toogpraat”.

Lees verder “Dertig jaar geleden: nieuwe hoofdredacteur bij Agalev”

Yannick De Clercq wordt 65…

Yannick De Clercq wordt 65…

In Antwerpen werd op 19 augustus 1982 door de Groene Fietsers de GVA-prijs toegekend aan Bart van der Moeren van de VU. GVA staat voor «grootste viezigaard van Antwerpen» en dit slaat niet op van der Moerens privé-leven maar wel op het feit dat zijn gezicht t.g.v. de gemeenteraadsverkiezingen het Antwerpse stadsbeeld het meest ontsierde. Daarom zouden wij voor Gent de GVG-prijs willen toekennen aan Yannick De Clercq, zoon van Willy en dus uiteraard PVV. Vooral na deze anekdote. Iemand verklaarde aan den toog dat hij Yannick De Clercq nog nooit zo graag had gezien als vorige zondag. Aangezien de spreker een KP-militant was, vergde dit toch enige uitleg…

Lees verder “Yannick De Clercq wordt 65…”

Tien jaar geleden: Absurdistan

Tien jaar geleden: Absurdistan


Moeder tegen kind: wat wilt ge later worden?
Asielzoeker!
Want over welke “asielzoekers” gaat het?
Gisteren werd er een geïnterviewd in het journaal en die kwam van Witrusland.
Welk probleem is er zo acuut in Witrusland dat die man hier asiel moet komen zoeken?
De Belgische wielerploeg Quickstep heeft nog onlangs twee Witrussen ingelijfd. Waren dat dan ook asielzoekers?
In de Tour rijden er Witrussen mee. Gaan die dan na afloop asiel aanvragen?
En ’t strafste is nog: dergelijke oprispingen zijn eerder iets voor Facebook dan voor mijn blog. Maar als ik dit op Facebook zet, dan word ik beschuldigd van het “verspreiden van racistische haatmails”!
Bovendien wordt ons Vlamingen altijd in de schoenen geschoven dat wij “racistisch” zouden zijn, dit in tegenstelling tot de “solidaire” en “tolerante” Walen.
Wel, gisteren heb ik toevallig eens goed naar de tekst van het liedje “Le Rital” van Claude Barzotti geluisterd. En wat zingt Barzotti in de eerste strofe? Dat hij als kind wenste dat zijn ogen en zijn haar wat lichter van kleur waren, want dat hij werd gediscrimineerd. Als ITALIAAN nota bene! In Genk zijn dat gewoon autochtonen!
Ceterum censeo Belgicam esse delendam…

Lees verder “Tien jaar geleden: Absurdistan”

Twintig jaar geleden: Le Franlou wordt gesloten

Twintig jaar geleden: Le Franlou wordt gesloten

Op 30 april 1999 is café Le Franlou in Brussel dicht gegaan (bij het op zoek gaan naar informatie, heb ik gemerkt dat er op dit moment nog altijd een café Le Franlou in Brussel is, maar dat heeft hier niets mee te maken). Le Franlou was mijn stamcafé in de periode dat ik voor de socialisten heb gewerkt. De eerste vijf jaar was dat in het hoofdgebouw van de Socialistische Mutualiteit op het Sint-Jansplein en dan moest je de rue de l’Escalier beklimmen om bij le Franlou te geraken en daarna nog eens dezelfde periode in het partijlokaal van de SP/PS in de Keizerslaan en toen moest je de rue de l’Escalier afdalen. Met andere woorden, le Franlou lag omzeggens juist in het midden van die twee werkplaatsen en zorgde dus gedurende tien jaar voor een toevluchtsoord op de middag.
Lees verder “Twintig jaar geleden: Le Franlou wordt gesloten”

André Vermaerke wordt zeventig…

André Vermaerke wordt zeventig…

De Gentse regisseur André Vermaerke viert vandaag zijn zeventigste verjaardag. Ik ken hem al zeer lang. Ik herinner mij dat hij b.v. aanwezig was bij mijn interview met de kinderen van “Spring”, de musicalproductie van het Speeltheater die door Eva Bal en hemzelf in goede banen werd geleid. Maar toen lieten we dus vooral de kinderen aan het woord. Mijn enige “echte” interview met André is dan ook een “lijntje” uit 1985, dat ik hieronder nog eens weergeef. Na mijn Rode Vaan-tijd zouden onze wegen nog herhaaldelijk kruisen, vooral sinds André in Griet Pauwels, ooit nog mijn lerares dictie, zijn partner heeft gevonden (zie bovenstaande foto). Zo ben ik nog aanwezig geweest bij een “dichter in huis”-sessie die bij hen plaatsvond.
Lees verder “André Vermaerke wordt zeventig…”

Na nog ies in’t Fraans s.v.p.

Na nog ies in’t Fraans s.v.p.

‘k Zijn hier were, zelle. ‘k Zijn een tijdje nie meer op kafee geweest, want eerst was ’t de Mundial en dan de Ronde van Frankrijk, zij ’t dat ‘k in da leste geval beter wél een pintje was gaan pakken. Geef mij trouwens eens ne frisse pils. ’t Is toch nog nie opgeslagen hé? Want den dag van vandaag met die regering die we nu emme moogt g’u aan alles verwachten natuurlijk. Allé, santé !… Dedju — wacht eerst mijn moustache eens afkuisen — ‘k moet ulder toch eens iets vertellen da mij in dien tijd is overkomen. Op nen avond wandel ik in de Wetstraat — ja, vraag mij nie wa da’k daar ging doen hé — en ik zien der gedomme toch wel twee kadees aan ’t kabinet van den eerste minister frutselen, zeker ! Enfin, ik goeien Belg en da gaan zeggen tegen de gendarmen die d’r vlakbij zitten. As ‘k zo m’n verhaal heb gedaan, vraagt ene van die vier schone meneren die daar zitten te gapen zo hiel braafkes of dat ‘k da na nog ies in ’t Fraans zou willen vertellen. Amai mane joengne, ge moet nie vroagen dat die kadees al lang weg waren tegen da’k ik mijne parlee had gedaan natuurlijk. Maar enfin, misschien wilden die kerels de volgende volmachtentrein kapen en dan is ’t hun nog gegund ook !

Is-da-nen-boel !

Is-da-nen-boel !

« Neen, Jeanneke, vandaag gene Carlsberg, geef mij nu maar een gewoon pintje, z’hebben mijn zakken al genoeg uitgeschud. Wat er nu weer gebeurd is ? Ewel, luistert. Ge weet dat ‘k in februari naar Istanbul ben geweest, hé. Omdat ‘k d’rveur van mijn werk de posterijen, ne priem van zesduzend ballekes kreeg, just ! Ewel, ’t is over die priem dat ’t gaat. Ik krijg deze morgend nen brief van de socialen dienst waarin da ze mij vragen die schonekes terug te storten, want de ministerraad heeft in ’t kader van de bezuinigingen besloten die priem af te schaffen vanaf den eersten april. Ge weet dat ‘k tegen dat bezuinigen ben, hé, dat ze ’t geld maar moeten gaan halen bij wie dat ’t zit, maar enfin d’r is weeral niks tegen te doen. Maar ’t strafste vindekik nog dat die beslissing met terugwerkende kracht ingaat. En zo komt het dat ik zesduzend frank mag terugbetalen, waarmee da ‘k nota bene rekening had gehouden bij ’t opmaken van mijn budget veur die reis, hé ! Zwijg mij in ’t vervolg van Istanbul, zulle, maar nog meer van ons regering : is-da-nen-boel ! »

Aan den toog (9): De trein is altijd een beetje reizen…

Aan den toog (9): De trein is altijd een beetje reizen…

« Geef mij rap eens een frisse pint want ik moet nog wat bekomen van de alteratie. Jawadde zeg, wat me nu is overkomen ! Deze morgen had ik mij wat overslapen en daarom had ik bijna mijnen trein gemist. Ge weet dat er nu geen control nie meer is, hé. Dus ik loop zo rap as Miel Puttemans naar dien trein en kan er nog justekes op wippen, veurdat hij vertrekt. ‘k Zit nog maar goe neer om mijn zweet wat af te kuisen of de garde staat al bij mij.

Lees verder “Aan den toog (9): De trein is altijd een beetje reizen…”

Aan de toog (7): Krokussen ja, De Croo kussen nooit!

Aan de toog (7): Krokussen ja, De Croo kussen nooit!

« Had ik nu maar voor Martens gestemd, hé ! Wa zegde ? Wilfried ? Bijlange nie, dedju, René Martens of hebde dij de uitzending van de Ronde van Vlaanderen nie gezien soms ? Mee op die kerel te wedden moet er nogal wa geld te verdienen geweest zijn. En da’s nodig nu, zulle, al was’t maar om mijnen trein te kunnen blijven betalen.

Lees verder “Aan de toog (7): Krokussen ja, De Croo kussen nooit!”