Veertig jaar geleden: een jaar voor niks?

Veertig jaar geleden: een jaar voor niks?

Om de twee jaar vraagt de algemene vergadering van de Verenigde Naties aan haar lidstaten om dat jaar speciale aandacht te besteden aan een sociaal en humanitair probleem. Zo werd 1981 uitgeroepen tot het Jaar van de Gehandicapte. Als we echter een terugblik werpen op dat voorbije jaar, dan moeten we vaststellen dat het als twee druppels water gelijkt op het Jaar van de Vrouw en dat van het Kind. Met andere woorden : de copieuze werklunches en de installatie van commissies waren weer niet uit de lucht, maar echt de problemen aanpakken ? Ho maar ! Het Jaar van de Gehandicapte was dus een goed jaar voor hen die tot voorzitter of raadsman van een technische commissie werden gebombardeerd, maar waar zaten de gehandicapten zelf ? Hebben zij hier enige baat gevonden ? Werden zij voldoende bij deze werkzaamheden betrokken ? Zijn zij er kortom op vooruit gegaan ? Ja, zoals de processie van Echternach misschien…

Lees verder “Veertig jaar geleden: een jaar voor niks?” →

Het hoekje van Opa Adhemar (93)

Het hoekje van Opa Adhemar (93)

Wanneer hij zich als een wollig deken behoedzaam, teder, over de dag neervlijt, dan koester ik genegenheid voor deze die toch alles om me heen langzaam laat vervagen. Er zijn even zoveel momenten dat hij me onverhoeds overvalt, me bij de keel grijpt, in een wurggreep houdt, zijn ondoordringbaarheid dreigend over me neerstort. Nooit ontkomen we er aan. Net zoals we de dag laten geboren worden zien we hem ook telkens weer kwijnen. Hij dooft. Met tegenzin, tegenstribbelend. Steeds weer blijkt hij onmachtig, niet opgewassen tegen zijn duistere broer. Broeder? Of vijand. Eén en ander.  Liefde en haat. Net zoals de gevoelens die ik voor hem koester. Ambigu. De nacht. Mijn vriend. Mijn strijd.

Lees verder “Het hoekje van Opa Adhemar (93)” →

55 jaar geleden: release van “A whiter shade of pale”

55 jaar geleden: release van “A whiter shade of pale”

Procol Harum was eigenlijk helemaal nog geen groep op het moment dat het nummer werd opgenomen. Die groep is er pas nadien gekomen, nadat bleek dat “Whiter shade” een fenomenaal succes was. Het gaf bij ons b.v. de kans aan ene Raymond van het Groenewoud om orgel te spelen bij de Antwerpse balgroep St.-James: “Dankzij Procol Harum en A whiter shade of pale! Dan wilden al die gitaargroepjes plotseling ook iemand hebben die orgel kon spelen.”

Lees verder “55 jaar geleden: release van “A whiter shade of pale”” →

Vijf jaar geleden: Wannacry, de eerste worm die wereldbekendheid kreeg

Vijf jaar geleden: Wannacry, de eerste worm die wereldbekendheid kreeg

In de namiddag van 12 mei 2017 verspreidde zich een gijzelsoftware die 230.000 computers besmette in 150 landen. De bekendste slachtoffers waren onder andere Nissan, Renault, FedEx, Deutsche Bahn, NHS (Britse National Health Service). Bij deze laatste brak paniek uit in vele operatiekwartieren omdat de computers uitvielen. Op de geblokkeerde schermen verscheen een tekst waarin losgeld geëist werd binnen het kwartier, zo niet zouden alle opgeslagen data verder vernietigd worden. De tol zou moeten betaald worden in bitcoins, de virtuele munt.

Lees verder “Vijf jaar geleden: Wannacry, de eerste worm die wereldbekendheid kreeg” →

35 jaar geleden: Vlaams Bureau van de KP zakt af naar de Sleepstraat

35 jaar geleden: Vlaams Bureau van de KP zakt af naar de Sleepstraat

Zoals ik enige tijd geleden al schreef: met zijn nota over De Rode Vaan had Ludo Loose de aanval op het blad ingezet. Zijn voornaamste doelwit was daarbij politiek directeur Jef Turf (een functie die op een ander blad niet bestond, maar je kunt wel stellen dat deze nog boven de hoofdredacteur stond). Toen het Vlaams Bureau van de KP 35 jaar geleden naar de Sleepstraat in Gent afzakte voor een onderhoud met de redactie, stonden een aantal KP-militanten klaar om Jef te verdedigen. Het mocht niet zijn: op 22 januari 1988 werd hij uit zijn functie ontheven, waarbij hij werd gevolgd door de voltallige redactie. Evenwel niet in één keer omdat sommigen (waaronder ikzelf) eerst op zoek gingen naar ander werk. 

Ronny De Schepper

Mirek Coutigny: van Junior Eurovisiesongfestival naar concertpodium

Mirek Coutigny: van Junior Eurovisiesongfestival naar concertpodium

Mirek Coutigny (foto Facebook) geeft al vroeg blijk van een bijzondere muzikale aanleg. Hij startte zijn pianolessen op zevenjarige leeftijd. Een jaar later werd hij leerling van Heidi Vandermeersch aan de Ieperse Academie voor Muziek en Woord. Zes jaar later, in juni 2006 behaalde hij het diploma hogere graad piano met de grootste onderscheiding. Hij legde ook het eindexamen kamermuziek af (bij Geert Acke) en behaalde er eveneens de grootste onderscheiding, een prestatie waarvoor hij van het Stadsbestuur Ieper de stadsmedaille kreeg.

Lees verder “Mirek Coutigny: van Junior Eurovisiesongfestival naar concertpodium” →