Willy Spillebeen wordt negentig…

Willy Spillebeen wordt negentig…

Vandaag wordt Willy Spillebeen negentig jaar. Dat moet worden gevierd! Zowel Johan de Belie als ikzelf hebben destijds voor De Rode Vaan een boek van hem besproken en we hebben hem ook eens ontmoet. Nee, niet geïnterviewd, gewoon een glas gedronken op een boekvoorstelling. Een zeer aimabel man, nietwaar Johan?

Lees verder “Willy Spillebeen wordt negentig…” →

55 jaar geleden: uit het Blommenkindersdagboek (22)

55 jaar geleden: uit het Blommenkindersdagboek (22)

30 december 1967
Eindejaarsfeesten in clubhuis. Hebben ons goed geamuseerd (foto). Hebben eerst enkele spelen gedaan o.a. pistespel en Tour de France-spel. Hebben ook als prijzen “Flowers” uitgedeeld. Bij de spelen bleek Ken Stevens in een geweldige geluksdag te zijn. Hij won praktisch alle spelen, wat zijn Flowers-beurs natuurlijk in de hoogte deed gaan. Red en Ron moesten het daarentegen zonder Flowers stellen. Hebben ondertussen naar banden geluisterd en hebben ook smakelijk de taartjes opgegeten. Zijn daarvóór naar de Verest (*) geweest om frieten. Hebben daarna gezellig naar platen geluisterd, die tegelijkertijd werden opgenomen. Hebben ons op gebied van drank kalm gehouden. Elk slechts twee Tuborgen. Er zijn ook diverse foto’s genomen, die voor ons een aangename herinnering moeten zijn aan deze geweldige dag.

Erik Westerlinck

(*) De Verest had een frituur in de August Wautersstraat en één aan de oprit van de brug in een soort kraam. (Raymond Thielens)

25 jaar geleden: Cultuur in Gent (254)

25 jaar geleden: Cultuur in Gent (254)

In de Gentse Feesten 1976 pakten Romain Deconinck en Freek Neirynck uit met “De Roste Wasser”. Het werd gecreëerd door Theater Taptoe en dus was er ook veel plaats ingeruimd voor marionetten. Twintig jaar later bewerkte Freek Neirynck het stuk uitsluitend voor acteurs. Op die wijze was het nog tot 30 december 1997 in de Minardschouwburg te zien. * De Roste Wasser is eigenlijk Ernest Camilus De Vriendt, die roodharig was en “wasser” ofte “blanchisseur” van beroep. Het was in die tijd niet evident uw was naar een wasserij te doen en het cliënteel van de Roste bestond dan ook voornamelijk uit de meisjes uit het Glazen Straatje, die wel wat anders om handen hadden dan hun lingerie te staan uitwassen. Zo werd de Wasser betrokken bij hun intiemste bezigheden. Daardoor verwierf hij zich een status, die hem door een groot deel van de mannelijke bevolking van Gent werd benijd, maar die hem ook erg geliefd maakte wegens zijn provocatorische opstelling tegenover het betuttelende gezag. (HLN, 29/12/1997)

Twintig jaar geleden: de laatste aflevering van “Nero”

Twintig jaar geleden: de laatste aflevering van “Nero”

Vandaag is het al twintig jaar geleden dat de laatste aflevering van “Nero” in de krant verscheen. Aanleiding om nog even de aandacht te richten op de retrospectieve tentoonstelling die kon worden bezichtigd in het Gemeentemuseum van Temse (op de foto Catharine Kochuyt, weduwe van Marc Sleen, naast burgemeester Luc De Ryck, leden van het Spirit-bestuur en gemeenteraadsvoorzitter Koen De Jonghe).

Lees verder “Twintig jaar geleden: de laatste aflevering van “Nero”” →

Theo’s Buitelingen (43): de Vleut, wilskracht en courage (1)

Theo’s Buitelingen (43): de Vleut, wilskracht en courage (1)

Veelwinnaar Van der Lee wint Houtse wielerkoers kopte het Eindhovens Dagblad. De allereerste wielerwedstrijd, ooit gehouden in Mierlo-Hout (’t Hout zeggen ze daar), werd bij de amateurs een prooi voor Drunenaar Tiny van der Lee. Hij legt ze er allemaal op. Klinkende namen als Mik Snijder, Werner Swaneveld en Piet van As. Burgemeester Krol doet hoogstpersoonlijk de huldiging. Even tevoren had zijn zoontje al de nieuwelingen op pad mogen sturen. Een zekere Munt uit Rotterdam wint. “De plaatselijke favoriet J. v.d. Vleuten kon het tempo helaas niet bijbenen”, aldus onze verslaggever ter plekke. September 1960 schrijven we, de 25e om precies te zijn. Joske van der Vleuten debuteert op de uit de wilgen geplukte fiets van zijn broer Ad. Jos, de vierde in de rij thuis, wilde zun eige best wel us uitkure op dae ding. Het viel zwaar tegen dus.

Lees verder “Theo’s Buitelingen (43): de Vleut, wilskracht en courage (1)” →