Categorie: vlaamse literatuur

Allen daargeen!

Allen daargeen!

Tien jaar geleden, juist wanneer de wereld op z’n kop staat wegens het West-Vlaams in de nieuwe VRT-serie “Het goddelijke monster” (foto), vind ik hier in een oude Rode Vaan een stukje van mijzelf over de reisbrochure « Ontdek West-Vlaanderen ». Alhoewel ik het voor de rest vrij droog houd, heb ik als titel “Allen daargeen!” gekozen. Wat u echter niet kan zien, dat is dat er aan die titel “geprutst” is. En met name tussen de “r” en de “g”. Het zetten gebeurde in die tijd (kort na Gutenberg) nog in lood en blijkbaar had de “linotypist” (zoals een zetter ook nog wordt genoemd) gedacht dat ik mij had vergist. Hij had er dus alsnog “daarheen” van gemaakt, maar op mijn verzoek werd deze “fout” weer rechtgezet…

Lees verder “Allen daargeen!” →

De ridderepiek

De ridderepiek

Ridderepiek is de naam voor de berijmde verhalen uit de verzameling middeleeuwse ridderavonturen. Het genre ontstond in de Oud-Franse literatuur en kreeg snel navolging bij Engelse auteurs. Deze zogenaamde “ridderromans” waren geen “romans” in de moderne zin van het woord, maar lange, berijmde gedichten in de volkstaal. Vaak is de stof internationaal: vertaald en bewerkt uit het Frans of het Engels.

Lees verder “De ridderepiek” →

Paul Van Aken (1949-2011)

Paul Van Aken (1949-2011)

Het is alweer tien jaar geleden dat de Neerlandicus Paul van Aken op 62-jarige leeftijd is overleden. Paul was zoon van de Vlaamse auteur Piet van Aken (1920-1984) en de appel viel niet ver van de boom: ook Paul was schrijver, zij het vooral essayist, literair recensent en criticus. Van Aken publiceerde talloze artikelen in literaire tijdschriften als Ons Erfdeel en Septentrion, alsmede in humanistische bladen als De Vrijzinnige Lezer en Het Vrije Woord en in maçonnieke bladen als Thoth. Hij schreef trouwens ook een “Kritiek van de Maçonnieke Rede” (2003). Beroepshalve gaf hij lessen Nederlandse taal en literatuur in het middelbaar onderwijs.

Lees verder “Paul Van Aken (1949-2011)” →

Roland Jooris wordt 85…

Roland Jooris wordt 85…

De Wetterse dichter Roland Jooris viert morgen zijn 85ste verjaardag. Hij publiceerde in veertig jaar een relatief klein aantal gedichten. Daarin gaat hij op zoek naar raakpunten tussen poëzie, beeldende kunst en werkelijkheid. Zijn werken over beeldende kunst van o.a. Roger Raveel, Raoul De Keyser en Etienne Elias zijn hier natuurlijk niet vreemd aan. Een gedicht over kunstenaar Paul Klee maakt deel uit van de permanente Poëzieroute in Gent. Roland Jooris schrijft niet getormenteerd. Ook niet psychologisch, noch filosofisch of geëngageerd. Vertelde hij ooit. Wat dan wel? Hij beschouwt zichzelf als de vakman die liefst achter zijn gedicht verdwijnt. Daarom praat hij ook liever over de techniek van het maken van het gedicht en over het “wat” van de poëzie. “Mijn poëtisch ik is niet ik-de-belijder maar ik-de-maker” commentarieerde hij.

Lees verder “Roland Jooris wordt 85…” →

Hubert Lampo (1920-2006)

Hubert Lampo (1920-2006)

Vandaag is het al vijftien jaar geleden dat de Antwerpse schrijver Hubert Lampo is overleden. Om het over hem te hebben ben ik, in tegenstelling tot gewoonlijk, niet vertrokken van Wikipedia, omdat de gegevens daar veel te uitgebreid zijn, net als bij het Hubert Lampo Genootschap trouwens (maar daar vind ik dat normaal). Daarom heb ik geopteerd voor de zogenaamde “thuispagina” van Louis Jacobs. Ik hoop dat hij het me niet kwalijk neemt.

Lees verder “Hubert Lampo (1920-2006)” →

Frans Cools (1923-1983)

Frans Cools (1923-1983)

Frans Cools (1923-1983) heeft een 15-tal toneelstukken, enkele radiospelen en een televisiespel geschreven. Zijn eerste werk “Niets dan de waarheid” werd in 1961 bekroond met de prijs van de provincie Antwerpen. Tot zijn bekendste toneelstukken behoren “Diagnose genezen” dat in 1965 de prijs van de Stad Brussel kreeg en door K.V.S. Brussel werd opgevoerd. In 1971 behaalde “Een harlekijn voor Flip” de Prijs van het Noordstarfonds. In datzelfde jaar zag ik een opvoering van dit stuk door Sint-Genesius met o.a. Johan de Belie, Josée Verbeke en Marcel Van Brussel.

Lees verder “Frans Cools (1923-1983)” →

De leestips van Nonkel Fons (retro 195)

De leestips van Nonkel Fons (retro 195)

Woesten is het debuut van Kris Van Steenberge uit 2013, dat ook bekroond is met de Bronzen Uil 2014 en de Bronzen Uil publieksprijs 2014. Het verhaal speelt zich af in een West-Vlaams dorp, voor, tijdens en na de WO I. Het draait rond het gezin van Elisabeth en haar man, docteur Duponselle, en hun tweeling: Valentijn en Nameloos. Het tweede kind is mismaakt en krijgt daarom van de vader geen naam en geen erkenning. Dramatische gebeurtenissen treffen dit gezin en dat niet alleen ten gevolge van de wereldoorlog. Van Steenberge heeft dit boek heel goed opgebouwd, met verschillende delen die telkens het perspectief van een ander personage weergeven. Een uitstekend debuut en goede literatuur!

Fons Mariën, 30/01/2016

De leestips van Nonkel Fons (retro 193)

De leestips van Nonkel Fons (retro 193)

Wil is het eerste boek van Jeroen Olyslaegers dat ik gelezen heb. Meteen een voltreffer, een boek dat genomineerd werd voor twee literaire prijzen. Wil gaat over Wilfried Wils of liever gezegd wordt zogenaamd door hem geschreven voor zijn achterkleinkind. Hij schrijft in een volkse, Antwerps klinkende taal over zijn jaren als jonge politieagent in Antwerpen tijdens WO II. En in die functie heeft hij moeten deelnemen aan razzia’s om joden op te pakken. Wils is een ambivalent figuur die niet goed een kant kan kiezen. Enerzijds is hij bevriend met Lode, een collega die duidelijker de kant van de joden kiest, en anderzijds met Nijdig Baardje, een halve poëet die duidelijk collaboreert met de bezetter.

Lees verder “De leestips van Nonkel Fons (retro 193)” →