« Het scherzo in de symfonie » is ongetwijfeld, gezien het late uur, voornamelijk voor « kenners » bedoeld en daardoor ook een beetje moeilijk om volgen, maar toch heeft de eerste aflevering (9-9-86) van deze driedelige reeks ons kunnen boeien en hebben we er ondanks alles ook wat van opgestoken.
Lees verder “Hebjetgezien? (100): « Het scherzo in de symfonie »”
« Tenslotte zijn het nog altijd de renners die de wedstrijd maken ». Deze uitdrukking hoort men meestal wanneer bepaalde organisatoren alles hebben gedaan om een wielerwedstrijd te doen slagen, maar de heren renners het vertikken om enig animo erin te steken. Het zal elke wielerliefhebber dan ook ontzettend plezier doen dat het met de wereldkampioenschappen in Colorado Springs (6 en 7/9/1986) precies andersom was. De UCI (de mondiale wielerbond) was alweer eens bezweken voor het grote geld en was de les van Venezuela 1977 ook reeds goed en wel vergeten, zodanig dat deze toch wel omvangrijke organisatie werd toevertrouwd aan wielerenthousiastelingen uit de Verenigde Staten, waar de wielermikrobe dan al stilaan zijn weg mag beginnen vinden, maar waar de grote massa nog totaal onverschillig staat tegenover het verschijnsel.
Lees verder “35 jaar geleden: Moreno Argentin wereldkampioen”
Op vrijdag 5 september 1986 kon u voor de prijs van één ticket naar zoveel films als u maar wil. Maar daar moet je eigenlijk toch wel een beetje gek voor zijn, vinden wij. Maar wie zijn wij ? Daarom vroegen wij het liever aan Ronnie Pede van « Film en Televisie », het blad van de Katholieke Filmliga dat overigens in een nieuw kleedje is gestoken. Twee vliegen in één klap dachten we, maar het werden er een hele nest, want Ronnie kaartte ons nog tal van andere interessante onderwerpen aan. Zo zijn Ronnies nu eenmaal…
Lees verder “35 jaar geleden: Ronnie Pede aan het lijntje”
Het is vandaag al tien jaar geleden dat televisie-coryfee Tony Corsari in het Gentse Jan Palfijn-ziekenhuis is overleden aan darmkanker.
Lees verder “Tony Corsari (1926-2011)”
Op dezelfde dag als Jan Mestdagh werd zijn Engelse confrater Tony Palmer geboren (foto Peperudi via Wikipedia). Op Wikipedia zwijgt men echter zedig over diens journalistieke verleden. Men legt er vooral de nadruk op zijn werk als regisseur: “His work includes over 100 films, ranging from early works with The Beatles, Cream, Jimi Hendrix and Rory Gallagher (Irish Tour ’74), to his classical portraits which include profiles of Maria Callas, Julian Lloyd Webber and Frank Zappa (200 Motels). He is also a stage director of theatre and opera.” (In Saint Petersburg, he directed the Russian premiere of Parsifal, conducted by Valery Gergiev, with Plácido Domingo and he became the first Western director ever to work at the Bolshoi in Moscow. On the West End stage he has directed the world premiere of John Osborne‘s Look Back in Anger Part Two, Déjà Vu.)
Lees verder “Tony Palmer wordt tachtig…”
Louis De Groof was een Vlaams jeugdauteur en scenarioschrijver.
Lees verder “Louis De Groof (1913–1996)”
Vandaag is het al veertig jaar geleden dat Betty Van Steenbroeck het EK 1500m bij de junioren heeft gewonnen. Vier jaar later heb ik haar geïnterviewd voor De Rode Vaan (zie bovenstaande foto). Dat herinner ik me nog heel goed en dat niet alleen omdat fotograaf Jo Clauwaert en ikzelf, alle twee verstokte openbaar vervoergebruikers, twee maal vier uur onderweg waren van en naar het ondergesneeuwde Leopoldsburg waar Betty toen werkzaam was in een wijkschooltje. Het was immers voor het eindejaarsnummer van De Rode Vaan waarin telkens wel een lang interview van mijn hand stond. Dat interview kreeg als boventitel “Betty Van Steenbroeck, de naam van de ROOS” mee, omdat zij daar in Leopoldsburg voor de Schoolsportfederatie van het Rijksonderwijs werkte (hoe die letters samen “ROOS” kunnen vormen, ontgaat me nog altijd). En de echte titel was dan, zoals het hoort, een citaat van haarzelf namelijk “Van topsport word je echt niet lelijker”. Want dààrvoor was zij vooral uitgekozen. Omdat zij een goed presterende atlete was, akkoord, maar vooral toch omdat ze een mooie goed presterende atlete was! De foto’s moesten dit duidelijk maken, maar die zijn dus (behalve deze twee uitzonderingen) in het bezit van Jo Clauwaert…
Lees verder “Veertig jaar geleden: Betty Van Steenbroeck wordt Europees kampioene”
« Het Gerucht » is een programma dat meestal aan onze aandacht ontsnapt. Het wordt op een ontieglijk uur geprogrammeerd en aangezien het een kunstmagazine is, houdt dit meteen ook een vingerwijzing in: opgelet, uitsluitend voor ingewijden! Als we dan toevallig toch eens de knop vergeten om te draaien, dan blijkt — zoals in de uitzending van 20/8/86 — dat dit door de programmatie in de hand gewerkt vooroordeel ten zeerste onterecht is. De reportage over portretfotograaf Leigh Wiener (1929-1993) door Freddy Coppens was eenvoudig van opzet (een vaste camera op Wiener gericht, afgewisseld met foto’s die hij had geselecteerd) maar schitterend van resultaat. Na de reeks « Vier fotografen » bleek hier alweer eens hoezeer de fotografie een groot publiek kan aanspreken als men niet te zeer de technische toer opgaat. Al zullen niet alle fotografen dezelfde vista, dezelfde spirit, dezelfde « wit » (ofte gevatheid) hebben als Wiener, toch moet het mogelijk zijn nog meer van dergelijke programma’s te maken.
Lees verder “Hebjetgezien? (98): « Het Gerucht »”
Het is vandaag al vijftien jaar geleden dat Guido Depraetere is overleden. Over hemzelf heb ik weinig geschreven. Zelfs zijn Baziel-typetje komt maar heel even ter sprake in mijn overzicht van Vlaamse humor. Maar dat zal Guido zelf wel niet erg hebben gevonden, want hij stond toch vooral bekend als één van de co-managers van VTM eind jaren 80, begin jaren 90. Samen met co-manager Mike Verdrengh stond dit duo toen bekend als “Mike & Guido”. En net als dat andere legendarische duo “Mike & Zaki” had ik, zeker in de beginfase, de indruk dat “Mike & Guido” vooral op de jeugd mikten. Dat trachtte ik duidelijk te maken in een beschouwend stukje over de pas opgestarte VTM onder de titel “Je bent jong en je wil wat” (de vroegere slogan van Veronica, toen die nog deel uitmaakte van het Nederlandse omroepbestel)…
Lees verder “Guido Depraetere (1946-2006)”
Jan Harshagen (°1960) is een hoornist die een tijdlang als vervanger bij het Concertgebouworkest speelde, maar die – toen er een vaste plaats vrijkwam – onderuit ging tijdens het “proefspelen”.
Lees verder “Hoe zou het nog zijn met…? 34.Jan Harshagen”
dagelijks iets degelijks 