Vijftig jaar Woodstock

Vijftig jaar Woodstock

Het is vandaag precies vijftig jaar geleden dat, precies op de dag dat bij ons Stijn Streuvels overleed, in de Verenigde Staten het fameuze Woodstock-festival van start ging (*). Als dàt geen duidelijk omen was dat er nieuwe tijden aangebroken waren! Eigenlijk is het eerder bekend geworden door de film van Michael Wadleigh en Martin Scorsese en de daarbij horende driedubbele elpee die beide door bovenstaande foto van het vrijende koppeltje Bobbi en Nick Ercoline werden gepromoot. Destijds heb ik er ook in mijn wekelijks rubriekje in De Voorpost aandacht aan besteed, toen het festival nog maar tien jaar achter de rug lag – en dat leek toen al een eeuwigheid!

Lees verder “Vijftig jaar Woodstock”

Veertig jaar geleden: openluchtfestival in Sint-Niklaas

Veertig jaar geleden: openluchtfestival in Sint-Niklaas

En natuurlijk is het ook weer de tijd van de zomerfestivals. Dit fenomeen zal eveneens vaak aanleiding geven om een duik te nemen in het verleden. In dit geval beginnen we met een openluchtfestival in Sint-Niklaas waarover ik veertig jaar geleden heb geschreven in het regionale weekblad De Voorpost.
Lees verder “Veertig jaar geleden: openluchtfestival in Sint-Niklaas”

Veertig jaar geleden: Toy speelt goed (een doordenkertje)

Veertig jaar geleden: Toy  speelt goed (een doordenkertje)

Ook veertig jaar geleden liet ik het reeds vallen in een Goed Gesprek : het moet de dag van vandaag erg zijn om jong te zijn. Wat je op fuiven en in dancings (disco’s natuurlijk niet meegeteld) geserveerd krijgt, is niet om aan te horen. Het koude vocht loopt zó van onder je oksels. Laatst nog eens zo’n kuur meegemaakt in een dancing die er uitzag als een gevangenis (het wás er één, geloof ik). Op heel de avond (nou ja, « avond »…) slechts één goede plaat gehoord : « Oh la la la » van T.C.Matic. Om maar te zeggen (nogmaals) dat wij eigenlijk nog het meest van onze eigen groepen houden. En niet uit chauvinisme, maar omdat die nog het meest klinken als de beste groepen uit de jaren zestig die volgens ons nog steeds niet werden geëvenaard. Toy spant hierin de kroon, maar Tubbax (zijn Costello-stembuiginkjes niet meegerekend) volgt ook op de voet. Vooral vocaal moeten ook The Machines hier ergens worden gesitueerd.
Lees verder “Veertig jaar geleden: Toy speelt goed (een doordenkertje)”

John Renbourn (1944-2015)

John Renbourn (1944-2015)

Het is al een jaar geleden dat de Engelse gitarist John Renbourn, bij ons vooral bekend van de folkrock-groep Pentangle, is overleden. Alhoewel ik nog niet zo lang geleden een heel interessante documentaire serie op de BBC heb gezien over de geschiedenis van de Engelse volksmuziek (waarin hij dus ruimschoots aan bod kwam), dacht ik niet dat ik een speciale bijdrage aan hem kon wijden om de eenvoudige reden dat ikzelf er niets over te vertellen heb. Maar tot mijn stomme verbazing leverde enig zoekwerk op dat ik de man zowaar nog aan het werk heb gezien en gehoord, met name in Beveren in de zomer van 1979. Uit zijn Wikipedia leer ik verder nog dat hij een klassieke opleiding heeft gevolgd en vanaf de jaren tachtig is hij dan ook naar de klassieke muziek, meer bepaald wat men dan noemt “the early music” teruggekeerd…
Lees verder “John Renbourn (1944-2015)”

Tom Robinson wordt 65…

Tom Robinson wordt 65…

Ik heb eind jaren zeventig een vijftal artikels geschreven over de Engelse singer-songwriter Tom Robinson, wat vrij logisch was, aangezien Robinson toen zeer geëngageerde teksten bracht die goed pasten binnen het kader van De Rode Vaan. Het eerste verscheen onder de titel “Eindelijk… pop met een vuist”, maar de exacte referenties heb ik niet meer.
Lees verder “Tom Robinson wordt 65…”