Antwerps acteur en cabaretier Ronald Van Rillaer is op 70-jarige leeftijd overleden. Tijdens een wandeling met zijn hond vorige week donderdag kwam hij ten val door een hersenbloeding. Die is hem nu fataal geworden. Van Rillaer werd vooral bekend als Lambik in de musical “Suske en Wiske”.
Lees verder “Ronald Van Rillaer (1953-2023)”
Op woensdag 20 april 1988 ging in de Brusselse Beursschouwburg « Rats », toen het nieuwste stuk van Tie 3, in première. Dit wil zeggen: in Vlaamse première, want in Nederland werd het — zo te zien met succes — reeds een aantal keren opgevoerd. Het is alleszins een merkwaardig stuk, aangezien het hierin zekere zin een collage van Beatleteksten betreft. Hoe het is tot stand gekomen, vroegen we aan Eugene Bervoets, de regisseur en tevens de man die de leiding van Tie 3 heeft overgenomen na het vertrek van Tone Brulin.
Lees verder “35 jaar geleden: Eugene Bervoets aan het lijntje”
“Hoe zou het nog zijn met Jan Klussendorf?” vroeg ik me vijf jaar geleden af. “Ik heb al jaren niks meer van de man gehoord en zijn ‘uitvinding’ Taxistop is ondertussen een andere dimensie binnengestapt, dus daar zal hij ook niet meer terug te vinden zijn,” dacht ik. Maar kijk, onlangs heb ik hem nog eens gezien op de gewestelijke televisiezender AVS. En het had nog altijd iets met mobiliteit te maken, al weet ik niet meer wat juist. In 1983 had ik een interview met hem in de rubriek “aan het lijntje” van De Rode Vaan.
Lees verder “Jan Klussendorf wordt 75…”
35 jaar geleden heeft de raad van het Gentse OCMW vrijwel unaniem (alleen de VU onthield zich) de fusie tussen de ziekenhuizen de Bijloke en Sint-Amandus (beter gekend als: het Hospice) goedgekeurd. Dat betekent dus dat uiteindelijk de kleinschaligheld het alweer heeft moeten afleggen tegen de grootschaligheid, zoals we het veertien dagen geleden in « activaria » nog formuleerden, want in feite houdt deze fusie in dat Sint-Amandus wordt afgebouwd als kliniek en omgevormd tot een bejaardentehuis. Dit ondanks het hardnekkige verweer van het actiecomité « Red het Hospice », dat nochtans op een brede steun van de plaatselijke bevolking mocht rekenen. We vroegen aan woordvoerder Danilo Brussatto hoe het Actiecomité aankijkt tegen de plotselinge ommekeer die zich bij de politici heeft voorgedaan, want tot nu toe had het comité steun mogen ontvangen van alle politieke partijen.
Lees verder “35 jaar geleden: Danilo Brussatto aan het lijntje”
Het is vandaag al vijftien jaar geleden dat Renée Van Mechelen is overleden. In 1985 heb ik haar telefonisch geïnterviewd over het centrum Rol en Samenleving (RoSa) waarvoor zij toen verantwoordelijk was…
Lees verder “Renée Van Mechelen (1946-2007)”
De Gentse regisseur André Vermaerke viert vandaag zijn 75ste verjaardag. Ik ken hem al zeer lang. Ik herinner mij dat hij b.v. aanwezig was bij mijn interview met de kinderen van “Spring”, de musicalproductie van het Speeltheater die door Eva Bal en hemzelf in goede banen werd geleid. Maar toen lieten we dus vooral de kinderen aan het woord. Mijn enige “echte” interview met André is dan ook een “lijntje” uit 1985, dat ik hieronder nog eens weergeef. Na mijn Rode Vaan-tijd zouden onze wegen nog herhaaldelijk kruisen, vooral sinds André in Griet Pauwels, ooit nog mijn lerares dictie, zijn partner heeft gevonden (zie bovenstaande foto). Zo ben ik nog aanwezig geweest bij een “dichter in huis”-sessie die bij hen plaatsvond.
Lees verder “André Vermaerke wordt 75…”
35 jaar geleden had er zowaar een volleybaltornooi plaats n.a.v. de twintigste verjaardag van het uitkomen van de elpee “Sgt.Pepper’s lonely heartsclub band” van The Beatles. Ik sprak daarover in De Rode Vaan met organisator Wilfried Van Mol in onze rubriek “aan het lijntje”…
Lees verder “35 jaar geleden: het Sgt.Pepper’s volleybaltornooi”
In mijn Rode Vaan-tijd was mijn hoop in bange dagen: Liesbeth Walckiers. Wanneer de persconferenties weer vreselijk saai waren en de whisky verschaald op de tong lag, was deze radiojournaliste het geschikte toevluchtsoord voor een onderhoudende babbel en een intelligente en soms wat ondeugende blik. Waarvan u overigens verstoken blijft, waarde lezer, want u moet het stellen met haar, trouwens uitstekende, stem.
Lees verder “Veertig jaar geleden: Liesbeth Walckiers over haar vakantie…”
De meeste lezers zullen hem wel kennen van het zondagse opera- en belcanto-programma (al is het moeilijk om zijn ideeën niet te vereenzelvigen met de stem van Geert Segers), maar sommigen zullen ongetwijfeld ook reeds met Frans van den Broeck kennisgemaakt hebben in de kolommen van « Knack ». Hier heeft men evenwel van zijn verdere diensten afgezien omdat hij… het teveel opnam voor de Opera voor Vlaanderen. Daarover zouden we met hem een gesprek hebben, maar uiteindelijk hebben we er de voorkeur aan gegeven zijn cultuurfilosofische bedenkingen te laten doorwegen, aangezien zijn argumenten om de O.V.V. te verdedigen toch ongeveer dezelfde zijn als die welke in ons eigen blad geregeld naar voren worden gebracht. Maar wie is eigenlijk Frans van den Broeck en vanwaar komt zijn passie (als germanist nota bene en niet als professioneel musicus) voor de opera en misschien nog meer voor « het zingen » ?
Lees verder “35 jaar geleden: Frans van den Broeck aan het lijntje”
Het is vandaag de Vlaamse feestdag en dan haal ik spreekwoordelijk mijn Vlaamse vlag boven (enkel spreekwoordelijk, want ik bezit geen enkele vlag), maar een bepaald gedeelte van de Vlaamse bevolking kan het toch niet laten om zich dan van zijn slechtste zijde te laten zien. Niet alleen mogen we dat niet wegmoffelen, we moeten dat zelfs blijven aanklagen om de “politiek correcten”, die denken de “morele waarheid” in pacht te hebben, niet in de kaart te spelen. En zo deed zich 35 jaar geleden een incident voor n.a.v. de presentatie door Alida Neslo waarvoor ik me nu nog altijd schaam. Ik sprak er destijds over met haar medepresentator Johan Verminnen in de rubriek “Aan het lijntje” in De Rode Vaan.
Lees verder “35 jaar geleden: racistisch incident tijdens 11 juli-viering”
dagelijks iets degelijks 