Scholierenpoll 1976

Scholierenpoll 1976

Hé? Schreef ik in 1976 al voor De Rode Vaan? Nee, toch niet, maar ik vind hier wel een flard van een artikel (zonder titel, zonder datum) dat wellicht uit mijn stuk over het witboek van Sabam komt en waarin ik toch weer een scholierenpoll citeer, die ik – voor eigen gebruik blijkbaar – een jaar eerder op het Vrij Technisch Instituut van Aalst heb gehouden.

Lees verder “Scholierenpoll 1976” →

45 jaar geleden: Peter Koelewijn op het Feest van De Rode Vaan

45 jaar geleden: Peter Koelewijn op het Feest van De Rode Vaan

Een festival dat opent met zijn eregast. Zo heb je er niet vele. Nochtans op het RV-feest schijnt er een beetje een traditie in die zin te groeien : vorige jaren kwamen b.v. Raymond van het Groenewoud en Rob De Nijs tijdens de namiddag aan bod. Natuurlijk is dit niet bewust zo gedaan, dit zou al te gek zijn, maar de oorzaak hiervoor dient gezocht in het feit dat betreffende « vedetten » ’s avonds nog elders moeten optreden (bijna schreven wij « rijden » naar analogie met het « geval » Van Impe). Ook dit jaar is dit weer het geval. In laatste instantie hebben wij namelijk niemand minder dan PETER KOELEWIJN EN ZIJN ROCKETS kunnen strikken, maar dan wel OP ZATERDAG 5 SEPTEMBER OM 15.00 u. Zorreg dat je d’r bij bent dus !

Lees verder “45 jaar geleden: Peter Koelewijn op het Feest van De Rode Vaan” →

Veertig jaar geleden: Bernard Mazijn aan het lijntje

Veertig jaar geleden: Bernard Mazijn aan het lijntje

Vrijdag 5 september 1986 krijgt Bob Geldof het eredoctoraat van de Gentse Rijksuniversiteit aangeboden. Niet omdat hij « I don’t like mondays » heeft gecomponeerd (vandaar dat de uitreiking op een vrijdag plaatsheeft wellicht, rockzangers hebben altijd « Friday on my mind »), zelfs niet wegens die andere compositie « Do they know it’s Christmas », maar wel wegens alles wat er daaruit is voortgevloeid : Band Aid, Live Aid, Sport Aid, Fashion Aid, Food Aid, Weetikveel Aid en vooral een diepere bewustwording bij de grote massa van het hongerprobleem in Afrika. Hoe een en ander in zijn werk is gegaan, vertelt ons Bernard Mazijn, studentenvoorzitter van de sociale raad van de RUG.

Lees verder “Veertig jaar geleden: Bernard Mazijn aan het lijntje” →

Hoe zou het nog zijn met het Brugse Marionettentheater?

Hoe zou het nog zijn met het Brugse Marionettentheater?

Hoe zou het nog met het Brugse Marionettentheater zijn? Alleszins, toen ik op zoek ging naar een illustratie voor bij dit artikel, kon ik hen niet meer terugvinden op het internet, zodat ik mij met een foto van hun confraters uit Turijn moet tevreden stellen. Ondanks het feit dat ik hieronder een felle woordenstrijd uitvecht met de uitbaters uit de jaren tachtig, hoop ik oprecht dat mijn negatieve kritiek niet heeft bijgedragen tot het verdwijnen ervan…

Lees verder “Hoe zou het nog zijn met het Brugse Marionettentheater?” →

75 jaar geleden: “Search for tomorrow”: de eerste soap (?)

75 jaar geleden: “Search for tomorrow”: de eerste soap (?)

Alhoewel in onderstaand artikel wel een tiental televisieseries de titel van “eerste soapserie” claimen, is het volgens Wikipedia “Search for Tomorrow”, dat vandaag precies 75 jaar geleden van start ging, die met recht de eer mag opeisen, al was het maar omdat de reeks liep tot in 1986. “Ten tijde van de laatste uitzending was het het langstlopende niet-nieuwsprogramma op televisie,” aldus Wikipedia, dat eraan toevoegt: “Het programma was een van de vele die tussen de jaren ’50 en ’80 werden geproduceerd door Procter & Gamble Productions, de omroepafdeling van het beroemde bedrijf in huishoudelijke producten.” Vandaar overigens de naam soapserie…

Lees verder “75 jaar geleden: “Search for tomorrow”: de eerste soap (?)” →

Twintig jaar geleden: “De grens” van Riikka Pulkkinen

Twintig jaar geleden: “De grens” van Riikka Pulkkinen

Ik begon het jaar 2024 met “Raja” (“De grens”) van Riikka Pulkkinen. De eerste recensie van Raja dateert uit 3 september 2006 — geschreven door Heidi Strengell op de literaire site Kiiltomato.net. In die vroege recensie bespreekt Strengell het debuut van Riikka Pulkkinen als een “moderne tragedie over de grenzen van het mens-zijn”, en analyseert ze de thematiek, vertelperspectieven en personages in het boek. De recensie prijst vooral Pulkkinens grondige verkenning van haar thema’s en haar vermogen om complexe emoties in de personages te vangen. Strengell beschrijft Raja als een intens psychologisch verhaal over verantwoordelijkheid, morele grenzen en relaties. Ze belicht hoe Pulkkinen drie generaties van vrouwelijke personages gebruikt om thema’s als plicht, liefde en verlies te onderzoeken. (chatgpt)

Lees verder “Twintig jaar geleden: “De grens” van Riikka Pulkkinen” →