De meesten kennen hem als “de briefschrijver uit Humo en De Morgen”, maar ikzelf ken hem natuurlijk vooral uit de Germaanse, waar hij af en toe poëzie of poëtisch (en soms polemisch) proza publiceerde in ons “huisblad” Germaniak, of in de literaire tijdschriften Restant of Koebel. Staf De Wilde (op bovenstaande foto links naast Dirk Roelandt) wordt vandaag 75 en dat dient te worden gevierd!
Lees verder “Staf De Wilde wordt 75…”
In de winter van 1992-93 werkte ik ’s zondags op de sportredactie van De Morgen. Aangezien De Morgen eigenlijk niet geïnteresseerd is in sport, bestond mijn taak erin om teksten die aangeleverd werden door Het Laatste Nieuws (op dat moment was er nog geen formele band tussen beide kranten, maar blijkbaar hing dus toen al in de lucht dat ze samen tot dezelfde persgroep zouden gaan behoren) in te korten. Ik was van plan al deze artikels in te scannen, maar uiteindelijk vind ik dat toch maar verloren moeite. Daarom beperk ik me voor mijn tweede werkdag (op 22 februari) gewoon tot een opsomming van de titels. Met op kop natuurlijk de bijdrage over wielrennen “Fransen domineren druk wielerweekend” met overwinningen van (v.l.n.r.) Laurent Jalabert, Thierry Claveyrolat en Laurent Fignon.
Lees verder “Dertig jaar geleden: “Fransen domineren druk wielerweekend””
Vandaag is het zestig jaar geleden dat in de tekenfilmserie “The Flintstone” Pebbles, de roodharige dochter van Fred en Wilma Flintstone, werd geboren at the Bedrock Rockapedic Hospital.
Lees verder “Pebbles Flintstone wordt zestig jaar…”
De Chinese Zheng Cao (foto YouTube) was een voorbeeld van podiumvastheid. Het was spijtig dat zij slechts één aria van Carmen mocht zingen op de gala-avond van ECOV, want zeker van een Chinese hadden we nooit zoveel vuur verwacht. Helaas is ze op jonge leeftijd gestorven aan longkanker (ook al was ze niet-roker).
Lees verder “Zheng Cao (1966-2013)”
« Geen hond die brood lust » — zelden dekte een vlag zo goed de lading als dit het geval is met de titel van de bundel van Jan Vanriet uit 1984. Met als motto het alreeds befaamde geworden « L’optimisme est l’opium du genre humain » van Milan Kundera werpt de dichter een even schampere als luciede blik op zijn (en onze) wereld, waarin hij zich ziet als « een vreemdeling/die de taal niet spreekt ».
Lees verder “Jan Vanriet wordt 75…”
Vandaag is het precies honderd jaar geleden dat de de Duitse schrijver en sportjournalist Hans Blickensdörfer werd geboren. Maar waarom staat er dan een foto van Mark Uytterhoeven hierboven?
Lees verder “Hans Blickensdörfer (1923-1997)”
Het is vandaag 175 jaar geleden dat Karl Marx en Friedrich Engels het communistisch manifest publiceerden. Ik heb dat plichtsgetrouw wel gelezen (in de tijd dat ik nog bij Amada was), maar er is me niet veel van bijgebleven.
Lees verder “175 jaar geleden: het Communistisch Manifest”
25 jaar geleden namen we afscheid van « Torch song trilogy », een stuk dat alweer in aanmerking zou kunnen komen voor extra-voorstellingen, zonder dat men daarvoor de broek moet laten zakken (zelfs op scène gebeurt dat deze keer niet, wat mijnheer Kielemoes wel plezier zal doen). Het is dus wel erg unfair om de bijval in het NTG toe te schrijven aan een niveauverlaging. Met de keuze van zijn stukken speelt Jean-Pierre De Decker wel in op wat de mensen aanspreekt maar wat is daar verkeerd aan ? ★ Dat doet ook Eddy Daese met zijn “Paparazzi”, die eveneens vanavond hun fototoestellen opbergen in het Van Crombrugghe Genootschap. Als dergelijke stukken tevens tot nadenken aanzetten, dan is dat zelfs lekker meegenomen! ★ Wie wel letterlijk zijn broek afsteekt, is Tom Lanoye (foto Arthur Los via Wikipedia) die vanavond een extra-voorstelling geeft van « Gespleten en bescheten » in Vooruit. ★ En morgen om 11.30 uur is Bert André te gast bij Freek Neirynck in de Foyer van het NTG. Misschien vertelt hij nog eens de anekdote toen hij voor “Midzomernachtsdroom” een stramien ging “passen” in een ijzerwinkel. (HLN, 21/2/1998)
Het is vandaag al 45 jaar geleden dat Raymond van het Groenewoud een dubbelinterview samen met Rocco Granata afschoot dat ik van hem wilde afnemen voor De Rode Vaan. Maar ik moet toegeven, ik had alle begrip voor de redenen die hij in zijn brief opgaf…
Lees verder “45 jaar geleden: herrie om “Italianen” van Raymond van het Groenewoud”
Het is vandaag al vijftien jaar geleden dat kanunnik Michaël Ghijs is gestorven. In 1987 heb ik hem telefonisch geïnterviewd voor De Rode Vaan, naar aanleiding van een concertreis van zijn koor Cantate Domino door de Sovjetunie.
Lees verder “Michaël Ghijs (1933-2008)”
dagelijks iets degelijks 