Politiek, ook bij de jeugd een blinde vlek

Politiek, ook bij de jeugd een blinde vlek

Bij de jongste verkiezingen was u wellicht het meest onthutst bij de vaststelling dat het kiezerspubliek het fabeltje van het zogenaamde « herstelbeleid » van Wilfried Martens heeft geslikt. Ik niet. Tamelijk vroeg op de avond was immers ene professor De Wachter aan het woord geweest die een onderzoek had verricht naar de politieke kennis van de doorsnee Belg. Hieruit bleek o.a. dat ongeveer dertig procent niet eens weet wie de eerste minister van dit klerelandje is, dat niet minder dan 45 % niet weet welke coalitie er aan het bewind is en dat zo maar eventjes 80 % niet weet dat Gaston Geens de voorzitter is van de Vlaamse deelregering (in Wallonië scoort Jean-Marie Dehousse zelfs nog 5 % hoger) !

Lees verder “Politiek, ook bij de jeugd een blinde vlek”

35 jaar geleden: « Wilfried wurgt wielerwedstrijden ! »

35 jaar geleden: « Wilfried wurgt wielerwedstrijden ! »

« De sport is de dag van vandaag een zeer groot element in de ontspanning voor de mensen. En vooral de wielersport is erg populair in Vlaanderen. Door de maatregelen van de regering wordt deze sport echter aangetast, zodat het zeer moeilijk wordt om de mensen nog aan te trekken om naar een wielerwedstrijd te komen. Door Wilfried Martens en de zijnen kosten wielerwedstrijden nu immers veel geld, wat de organisatoren op hun beurt bij de toeschouwers trachten te halen. Daarom ben ik als communist in het bestuur gegaan van de wielerclub Nering door Sport van Hamme, omdat ik vind dat het de taak is van een communist om naast de mensen te gaan staan en mee te leven met hun problemen en hen te helpen en via acties duidelijk te maken dat zij door de overheid werkelijk alles worden afgenomen. »

Lees verder “35 jaar geleden: « Wilfried wurgt wielerwedstrijden ! »”

Wilfried Martens (1936-2013)

Wilfried Martens (1936-2013)

Het is al vijf jaar geleden dat Wilfried Martens is overleden (foto Wikipedia). Ik wil niet in de soep spuwen, want voor mijn part mag de uitdrukking “van de doden niks dan goeds” zeker voor een deel toepasselijk zijn op bijna eender wie recentelijk komt te overlijden (*), maar het is natuurlijk een feit dat tijdens de zogenaamde “glorieperiode” van Wilfried Martens (de jaren tachtig dus) ik op De Rode Vaan werkte en daar vonden we Wilfried Martens helemààl niet zo bijzonder. Integendeel, bij ons kreeg hij bijna van alles de schuld (**), zelfs van de teloorgang van de kermiskoers in Hamme! (***)
Lees verder “Wilfried Martens (1936-2013)”

Voorrang van rechts

Voorrang van rechts

Het nieuwste stuk van « De Vieze Gasten », « Voorrang van rechts », is een positieve verrassing. Na twee zwakkere jaren staat het nooit aflatende gezelschap van Mon Rosseel er weer helemáál. In een sprankelende Romeinse revue wordt ongenadig blootgelegd hoe de volmachtentreinen van Wilfried Martinex en Wilma De Clercq (de scène waarop dit « koppel » ten tonele wordt gevoerd is trouwens één van de hoogtepunten van de avond) onstuitbaar de weg naar rechts hebben ingeslagen.

Lees verder “Voorrang van rechts”

Martin De Jonghe wordt zeventig…

Martin De Jonghe wordt zeventig…

Martin De Jonghe (foto YouTube) wordt vandaag zeventig. Ik vind het moeilijk om de man te omschrijven. Is hij een cabaretier? Een radiomaker? Een lolmaker? Feit is dat zijn grootste succes het singeltje “Vercruusse danst” was. Vercruusse was één van de typetjes waarachter De Jonghe schuil ging. Zelf heb ik die tekst destijds in De Rode Vaan voor de Minibrokjes (de komisch bedoelde rubriek op de laatste pagina) bewerkt tot een ontmoeting tussen onze toenmalige premier Wilfried Martens en de Iron Lady Margaret Thatcher.

Lees verder “Martin De Jonghe wordt zeventig…”

Vijf jaar geleden: over de Provence, cols, Tour, La Marmotte… een zalige vakantie

Vijf jaar geleden: over de Provence, cols, Tour, La Marmotte… een zalige vakantie

Frankrijk boetseerde opnieuw de vakantie van Luc De Ryck. ‘n Week met vrouwlief in Montbrun les Bains (Provence), ‘n week met de wielerkompanen in Valmeinier (Franse Alpen), terwijl de echtgenote in het nabije Valloire pleisterde. “‘n zalige, zonnige, zomerse, zuiderse, zorgeloze, zweetrijke vakantie, die bedelt om herhaling!” zo vat hij het samen. Ziehier zijn verslag…

Lees verder “Vijf jaar geleden: over de Provence, cols, Tour, La Marmotte… een zalige vakantie”

Deze vlieger gaat… niet op!

Deze vlieger gaat… niet op!

Dat ik in De Rode Vaan alles eens moest uitproberen, blijkt ook uit onderstaande tekst. Dat was de eerste (en enige) keer dat ik zowaar het editoriaal mocht/moest schrijven. Dat was nog in de tijd dat de editorialen elke dag werden samengevat op de radio. En zo herinner ik me dat, toen ik het perron van het Sint-Pietersstation opstapte, ik door iemand begroet werd met de woorden: “Ik heb je gehoord op de radio, hoor!” Wie had het ook weer over the fifteen minutes of fame?

Lees verder “Deze vlieger gaat… niet op!”