Veertig jaar geleden: België, vuilnisbak voor onveilig speelgoed

Veertig jaar geleden: België, vuilnisbak voor onveilig speelgoed

Elk jaar moest ik rond zes december een artikel over speelgoed schrijven in De Rode Vaan. Dat kwam omdat commercieel directeur René Lampaert dan publiciteit probeerde binnen te rijven uit de sector. Dat wilde overigens niet zo goed lukken, omdat wij met De Rode Vaan natuurlijk kritisch stonden tegenover heel die sector. Maar goed, de aanhouder wint, moet René gedacht hebben en dus was het elk jaar weer van dat. Maar ik kan al die artikels natuurlijk moeilijk allemaal tesamen rond die datum publiceren. Daarom ben ik blij dat ik voor mijn artikel uit 1981 kan terugvallen op een andere datum: op 25 juli 1980 was er immers een wet gestemd die de veiligheid van elektrisch speelgoed moest garanderen.

Lees verder “Veertig jaar geleden: België, vuilnisbak voor onveilig speelgoed”

35 jaar geleden: “De geluksbode het hoofd afgehouwen”

35 jaar geleden: “De geluksbode het hoofd afgehouwen”

« Geachte Heer De Schepper,
Dankzij de computerselectie uitgevoerd in opdracht van de Editions Rencontre door de GSI-maatschappij in Genève, bent u houder van een nummer dat in aanmerking komt voor de toekenning van de loten van ons spel.
Nu u onze omslag heeft geopend, wil u natuurlijk weten wat u gaat ontvangen. U heeft reeds recht op één van de prijzen en geschenken, die beschreven staan in de kleurenbijlage die wij hierbij hebben gevoegd : een Mercedes 280, een Ford Fiesta, een video-installatie, een micro-computer, een salon in leder, enz. Daarenboven neemt u deel aan de trekking van een fabelachtige Superprijs van 2.655.000 fr. Op welke manier het lot u ook zal toelachen, u kan er van op aan dat u zeker iets zal ontvangen om u te bedanken dat u aan ons spel heeft deelgenomen.
We organiseren dit spel om uw aandacht te trekken op vier schitterende uitgaven die aan uw keuze worden voorgelegd… »
Lees verder “35 jaar geleden: “De geluksbode het hoofd afgehouwen””

Wie moet er ’n computer?

Wie moet er ’n computer?

Alcide is niet enkel gespecialiseerd in het Trojaanse paard, maar ook in computers (een Trojaans paard is in de computerwereld overigens een functie die verborgen zit in een programma dat door de gebruiker wordt geïnstalleerd en die toegang tot de geïnfecteerde computer kan verschaffen aan kwaadwillenden en zo schade toebrengen aan de computergegevens of de privacy van de gebruiker). En daarom meldde hij (en niet Wikipedia b.v.) dat het op 24 april precies 35 jaar geleden is dat IBM zijn eerste personal computer lanceerde: “Le constructeur américain IBM (International Business Machines) lance son ordinateur individuel PC (Personal Computer). C’est un ordinateur doté de 16 à 64 Ko de mémoire vive et fonctionnant avec un processeur 8088 Intel et le système PC/Dos Microsoft.” Maar dat blijkt nu een reden te hebben dat Wikipedia dat toen niet vermeldde. Het is immers vandaag dat de verjaardag wordt gevierd. Alhoewel, “gevierd”? In het begin werd deze ontwikkeling met het nodige scepticisme begroet en dat blijkt dan ook duidelijk uit het eerste artikel dat aan computers werd gewijd in De Rode Vaan…
Lees verder “Wie moet er ’n computer?”

“Tsjoep”, speelgoedhandelaar

Bijnamen. Zwijg me d’rvan. In mijn eerste school noemden mijn leerlingen mij « de Flap ». En alhoewel dit niks te maken had met mijn rozeknopjes, die overigens verborgen waren onder een vacht mei 68-haar (de echte reden was dat ik hen mappen met flappen i.p.v. met glijders had aangeraden), lag de bijgedachte voor de hand. Net hetzelfde gebeurde toen men mij opdroeg een speelgoedhandelaar, gekend in het Gentse onder de naam « Tsjoep », te gaan interviewen.
Lees verder ““Tsjoep”, speelgoedhandelaar”

Kopen op afbetaling? Bezint eer ge begint!

20 jan danckaert“Jeanneke, geef iedereen nog eens een pintje, want ik sta in de gazet vandaag ! Wa zegde ? Wat ‘k dan wel gedaan heb ? Nen hond gebeten ? Maar nee, meiske, W’ebben d’r weer ene op straat gezet. ‘k Weet wel dat ‘k da zo’n drie kere per week doe en dat ‘k d’rvoor meestal nie in de gazet kom, maar deze keer was ’t ne speciale. Nen dichter, stelt u voor ! Allé, da wil zeggen, w’hebben zijn vrouw en zijn kinderen op straat gesmeten, want hij was al weg. De vogel was gaan vliegen, ha ha ! Na een « onthuwelijkingsceremonie ». Allé, zo in ’t openbaar gaan zeggen da ge nie meer overeenkomt mee uw wijf, da’s toch nie normaal, hé ? Zo’n gasten moesten z’eigenlijk…
Maar enfin, d’r gaat ’t nu nie over. Gelijk as da’k zei, we hebben die hun boeleke d’r eens meegepakt. Terwijl da madam was gaan werken. Die wist van niks, haha ! De Sjarel was den brief vergeten afgeven. W’hebben nogal gelachen, zulle, as we da hoorden. Alles lag al op den auto. Allé, alles, wa rommel en zo. ‘k Zeg nog tegen de Lowie, ge kent hem wel hé, die stadswerkman die altijd moet helpen, ‘k zeg : Lowie jongen, da’s nog justekens goe voor die dutsen in Polen, zie. Enfin, komt die kerel toch nog af en begint d’r van zijn kl…, allé van zijn oren te maken. Precies of dat ‘em den huisbaas is. Maar ik heb… Wa zegde, Jeanneke ? Dat ‘em groot gelijk heeft ? Dat een echte schande is ? Maar, allé, hoort da nu af. Ewel, ‘k zal hier de volgende keer nog eens nen tournée générale geven, zulle ! ‘k Zijn al weg, zie. Salut ! En pas maar op of ‘k zwier uwen boel volgende keer op straat !”
(De Rode Vaan nr.9 van 1982)
Lees verder “Kopen op afbetaling? Bezint eer ge begint!”

Hoe bewust is de jonge consument?

20 jan danckaertOp het einde van vorige maand organiseerde de Coöperatieve Vrouwenbeweging een « Forum Jonge Consument » in het Gentse Socioculturele Centrum Vooruit. Een initiatief dat onze belangstelling opwekte, maar een bezoek was toch min of meer teleurstellend. Gezien het kader waarin het « forum » tot stand kwam, maakten een paar socialistische (lees SP) maatschappijen zoals CODEP en PS van de gelegenheid gebruik om zich aan de jonge bezoekers voor te stellen. Op zich is daar natuurlijk niks tegen, maar in het kader van een initiatief dat « een kritische houding ten opzichte van consumeren » (uit de perstekst) wil propageren, stuitte deze publicitaire aanpak wel tegen de borst.
Lees verder “Hoe bewust is de jonge consument?”

Leg wat in zijn schoentje

« Sinterklaas kapoentje, leg wat in mijn schoentje, leg wat in mijn laarsje, dank u Sinterklaasje ». Een schlager uit het gouden hitverleden, die nu stilaan een plaatsje mag krijgen in één of ander museum. Als kinderen immers nog geloven in Sinterklaas dan vinden zij hem zeker niet langer een « kapoentje », wegens bezuinigingen kunnen schoen en laars niet meer beide worden gevuld maar dienen er prioriteiten vastgelegd en een bedankje kan er dan ook nauwelijks nog af.
Aan dit alles heeft kameraad Nicolaas natuurlijk weinig schuld. Indien zijne haren van pure ouderdom niet reeds spierwit waren geworden, dan zouden ze nu wel grijs zien van wat ene Wilfried in dit landje allemaal uitspookt en dat nog wel terwijl hij zich met de naam tooit van Nicolaas’ grootste concurrent inzake vrijgevigheid, de heilige Maarten.
Een en ander kan als mogelijk gevolg hebben dat ook de werkzekerheid van de goede Sint in het gedrang komt. En aangezien « heilige » geen erkend beroep is door de RVA, zou het wel eens kunnen dat we eerlang Nicolaas in de goot aantreffen met zijn schoen voor zich om wat geld in te werpen (een mijter kan je nu eenmaal moeilijk op z’n kop zetten). « Leg wat in mijn schoentje » kan dan beter worden omgevormd tot « leg wat in zijn schoentje ».
Lees verder “Leg wat in zijn schoentje”