« Wilfried wurgt wielerwedstrijden ! »

« De sport is de dag van vandaag een zeer groot element in de ontspanning voor de mensen. En vooral de wielersport is erg populair in Vlaanderen. Door de maatregelen van de regering wordt deze sport echter aangetast, zodat het zeer moeilijk wordt om de mensen nog aan te trekken om naar een wielerwedstrijd te komen. Door Wilfried Martens en de zijnen kosten wielerwedstrijden nu immers veel geld, wat de organisatoren op hun beurt bij de toeschouwers trachten te halen. Daarom ben ik als communist in het bestuur gegaan van de wielerclub Nering door Sport van Hamme, omdat ik vind dat het de taak is van een communist om naast de mensen te gaan staan en mee te leven met hun problemen en hen te helpen en via acties duidelijk te maken dat zij door de overheid werkelijk alles worden afgenomen. »

Aan het woord is Erik Deloore, een jong KP-militant, en hij zegt het met zo’n overtuiging dat het lachen mij vergaat. Want, geef toe, in een eerste opwelling zou je kunnen zeggen : Wilfried Martens, die beweert dat hij ooit zelf wielrenner had willen worden indien zijn onwillige hartklep dit hem had toegestaan, kan dan misschien wel werklozen, gehandicapten, alleenstaanden, vrouwen, gastarbeiders en noem maar op, « aanpakken », maar zijn geliefde wielrenners zal hij toch wel gerust laten zeker ?
Erik weet mij echter van het tegendeel te overtuigen en een paar dagen later zit ik dan ook aan tafel met een aantal kopstukken van Nering door Sport. Op zaterdag 14 april richten zij hun eerste wedstrijd van dit seizoen in, voor nieuwelingen, op 21 april volgt er reeds een nieuwe, deze keer voor liefhebbers, maar op 5 mei kunnen de nieuwelingen reeds opnieuw aan de slag, terwijl de liefhebbers op 12 mei weer in het zadel zitten. En zo gaat dat haast onafgebroken door tot en met zaterdag 15 september, de bekroning van het seizoen, met de beschermde wedstrijd voor beroepsrenners, de Omloop van Schelde en Durme.
Een zwaar programma dus en dat verwondert mij niet, want als kind groeide ik op in Temse, op een boogscheut van Hamme, en net als zovele leeftijdsgenoten reed ik haast wekelijks over de fameuze Mira-brug (die nu niet meer wordt gebruikt) om er plaatselijke renners als José De Cauwer, Franky De Gendt of André Peirsman te gaan aanmoedigen. En onze triomf was haast even groot als die van de winnaar zelf, toen Ward Bogaert (oudere broer van de huidige prof Jan) er ooit eens de zegebloemen wegkaapte. Jazeker, Hamme was de wielerhoofdstad uit de omgeving. Het is dan ook méér verwonderlijk dat ik bij wijze van spreken met bedroefde gezichten rond de gesprekstafel wordt geconfronteerd. Want hoe zwaar het programma ook nu nog mag lijken, tóch is er afgeslankt en dat is de schuld van Wilfried Martens, de schurk. Even uitleggen.
« GRATIS IS VOORBIJ »
Freddy Coppieters (voorzitter) : Enkele jaren terug richtte onze club alleen al zo’n veertien wedstrijden per seizoen in. Niet alleen waren het toen « betere tijden » zoals men zegt, maar ook kregen we van het gemeentebestuur alle materiaal, zoals b.v. de nadar-afsluiting, helemaal gratis. We hadden ook veel minder seingevers nodig. Maar sedert een tweetal jaren zijn de normen hiervoor veel strenger geworden, moeten we ook het materiaal huren en moeten we tussen komen voor het afstaan van personeel, want die krijgen daarvoor vakantiedagen en dat kost natuurlijk geld. Het gevolg was dat het aantal wielerwedstrijden in Hamme en in de deelgemeenten van dertig en meer is teruggelopen naar negentien voor de twee clubs samen. Ook krijgen we minder politieagenten ter beschikking zodat we zelf méér mensen moeten optrommelen. En gratis is nu eenmaal voorbij, de dag van vandaag, zodat dit een grotere meeruitgave betekent voor ons. Je mag rekenen op zo’n 300 fr de man. Daar komt nog bij dat ook de Belgische Wielerbond zijn duit in het zakje doet door de prijzen fors in de hoogte te jagen, zodat het alles bij elkaar veel duurder is geworden voor veel minder wedstrijden.
— Kun je daar een cijfer opplakken ?
Freddy Coppieters
: Dat is moeilijk, maar om je een idee te geven : dit jaar hebben we voor de beroepsrennerswedstrijd 61 seingevers nodig, terwijl er dit enkele jaren terug slechts een veertigtal waren. Ook het Rode Kruis is erg opgeslagen.
Leopold Van Cauteren (schatbewaarder) : Men zou kunnen stellen dat tegenover tien jaar geleden de prijs van een wedstrijd nu verdriedubbeld is. In de periode van 1965 tot 1968 werden hier jaarlijks twee beroepsrennerswedstrijden gereden. Toen bedroegen de prijzen, als ik me goed herinner, 45.000 fr. Nu moet dat 145.000 fr zijn.
— Ja, maar dat is door een maatregel van de BWB, waarover we het zeker nog zullen hebben. Laten we echter voorlopig de zaken klaar en duidelijk scheiden. Enerzijds heb je het feit dat de bezuinigingen van de regering worden afgewenteld op de gemeenten en die rekenen ze op hun beurt door aan de « gebruikers », met name hier de wielerclub.
Pierre Delooze (secretaris):
En daarbij komt nog dat we vijftien jaar geleden een subsidie kregen van 20.000 fr, wat op zichzelf ook niet zoveel is, maar kom. Dat werd dan eerst afgezwakt naar 15.400 fr en op het huidige ogenblik bedraagt die amper nog 10.000 fr, terwijl voor ons juist de prijzen stijgen. En dan krijgen we ze enkel nog op voorwaarde dat we een beroepsrennerswedstrijd organiseren, die nota bene bijna 300.000 fr kost.
Freddy Coppieters : En er zijn ook nog de praktische gevolgen. Zo moeten wij behalve voor de beroepsrennerswedstrijd nu de nadar-afsluiting zelf plaatsen, het gemeentepersoneel breekt ze nu immers enkel nog af en dat is dan uitsluitend uit veiligheidsredenen, want je weet hoe dat gaat na een wedstrijd : iedereen heeft een pintje gedronken, je doet het tenslotte toch voor het verteer nietwaar, en dan slaat er al eens één een afsluiting tegen een auto en daar zijn wij niet voor verzekerd, hé.
Leopold Van Cauteren : Indien we een wedstrijd op een zaterdag inrichten, zouden we voor ieder lid van het gemeentelijke personeel 500 fr moeten betalen per uur en ’s zondags zelfs 1.000 fr ! Dat is onmogelijk. Onrechtstreeks worden wij dus verplicht om minder koersen te geven.
— Hoe is het gemeentebestuur van Hamme samengesteld ?
Leopold Van Cauteren
: Dat is een homogeen CVP-bestuur.
« EEN KOERS ROND DEN TOOG »
— Jullie zijn een vzw. Hoe geraken jullie aan fondsen om een wedstrijd te organiseren ?
Freddy Coppieters
: Met een tombola van drieduizend loten die door onze leden aan de man worden gebracht. Daarnaast hebben we nog andere tombola’s en vooral natuurlijk de publiciteit in ons programmaboekje. En we moeten vaststellen dat ondanks de crisis de mensen toch nog steeds bereid zijn om ons te steunen. Maar een ander probleem is dan natuurlijk wel dat we niet de enigen zijn om koersen in te richten. En naast die koersen gaat men nog voor zowat vanalles rond, zoals voor carnaval en wat weet ik nog allemaal.
— En met al die geleverde inspanningen, komen jullie dan rond ?
Leopold Van Cauteren
: Het komt er eigenlijk op neer dat we de wedstrijden steeds organiseren op basis van wat we het jaar daarvoor hebben binnengebracht.
Pierre Delooze : Nog iets. Als wij een omloop uitstippelen, dan begrijp je dat we trachten zoveel mogelijk langs cafés te passeren. Die mensen zijn immers onze hoofdsponsors. Maar wanneer je dan die omloop voorlegt aande politiecommissaris, dan wordt die afgekeurd, dan zegt-ie alleen maar : dat is een koers rond den toog.
— En hoe zit het met de belangstelling van de profs voor jullie wedstrijd ?
Pierre Delooze
: Als we de zaken objectief bekijken, moeten we vaststellen dat we vroeger met die 45.000 fr er toch nog in slaagden om enkele ploegen samen te krijgen, terwijl we het dit jaar toch nog zullen moeten afwachten.
Freddy Coppieters : Een probleem bij de beroepsrenners is natuurlijk wel dat als je aan het rekenen gaat, dat je dan voor elke vertrekker in feite moet betalen.
Leopold Van Cauteren : Daar kunnen we natuurlijk niet veel oververtellen, dat is veel te gevaarlijk…
— De « zwarte kas » van Standard ? (algemene hilariteit)
Leopold Van Cauteren
: Ja, maar eigenlijk is het toch zo, nietwaar ? Mijn kas die klopt, want voor ons zijn dat allemaal onkosten…
Freddy Coppieters : Ergens stoot het toch wel tegen de borst, want neem nu vorig jaar, toen hadden we hier toch wat renners met naam zoals Jan Raas en Roger De Vlaeminck en die hebben ons allebei gene frank gekost. En dan zijn er anderen, die maar meelopers zijn en die willen dan betaald worden !
— Maar dat is precies wat de BWB wil voorkomen door dat hogere prijzengeld op te leggen, dat ze voor de prijs zouden rijden en niet voor startgeld…
Freddy Coppieters
: Vorig jaar geraken hier twintig renners op kop, met Jan Raas daarbij, en de rest reed niet meer. We hebben ze moeten uit de wedstrijd nemen, dat is natuurlijk ook niet je dat. En dan hebben wij nog geluk, want het is een beschermde wedstrijd, dus met volgwagens, enkele dagen voor Parijs-Brussel, er komen ook enkele lastige stukken in voor en op die manier is het een goede voorbereiding. Vroeger hielden we onze wedstrijd in augustus, dus middenin de periode van de criteriums en dan bestond er bijna geen belangstelling voor. Vele mensen zijn dan ook met vakantie, enz.
— Hoe ziet u de toekomst tegemoet ?
Leopold Van Cauteren
: Persoonlijk stop ik ermee als wedstrijdleider wegens gezondheidsproblemen met mijn « wekker », het zal dus van de anderen afhangen. Maar ik vind toch ook dat een schepen van sport wat meer belangstelling zou mogen aan de dag leggen voor de wielersport. We hebben eens een koers georganiseerd in zijn straat en hij is nog niet eens buitengekomen, laat staan van te komen kijken ! Ik denk dat schepen Vandecasteele niet eens weet of een wiel vierkant of rond is.
Erik Deloore : Vandecasteele is ook schepen van toerisme en in die hoedanigheid heeft hij onlangs de sportroute geopend en de brochure die daarop betrekking heeft, voorgesteld. Maar voor zover ik weet gaat dit vooral over caféspelen en dat is het soort sport dat hem het meest interesseert.
Leopold Van Cauteren : Niet dat wij daar iets tegen hebben, maar hij zou voor alle sporten evenveel belangstelling aan de dag moeten leggen. Trouwens het ontbreekt hier ook aan een beleid. Soms is er hier een wielerwedstrijd en een motorcross op dezelfde dag. Maar als een organisator een wedstrijd aanvraagt in eender welke discipline, dan weet men op het gemeentehuis toch of er al iets anders plaatsheeft of niet ? Hetzelfde geldt trouwens voor steuntombola’s, ook die moeten worden aangevraagd. Daar zou men dus ook tot zekere afspraken kunnen komen, zodanig dat men de mensen niet om de haverklap lastigvalt.
Wijze woorden van een afscheidnemende koersleider, voor wie we niet alleen hopen dat zijn eigen « wekker » nog lang mag blijven tikken, maar ook die van zijn club, zodanig dat alvast dit stukje volkscultuur in Hamme niet verloren gaat.

Referentie
Ronny De Schepper, In Hamme hoor je nog eens iets: « Wilfried wurgt wielerwedstrijden ! », De Rode Vaan nr.16 van 1984

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.