25 jaar geleden: Theaterfestival werpt blik op verwante media

25 jaar geleden: Theaterfestival werpt blik op verwante media

Na een paar Antwerpse edities vond het Nederlands–Vlaams Theaterfestival van 25 augustus tot en met 8 september 1995 voor het eerst te Gent plaats. Vanaf dit jaar werd, wat het Vlaamse luik betreft, immers een beurtrol gehanteerd tussen Gent, Brussel en Antwerpen. Andere nieuwigheid was, de steun van stad en provincie, wat in Antwerpen niet het geval was.

Lees verder “25 jaar geleden: Theaterfestival werpt blik op verwante media”

Vijf jaar geleden: eerste aflevering van “Amateurs”

Vijf jaar geleden: eerste aflevering van “Amateurs”

Eén van de betere series op televisie vond ik “Amateurs” op VTM. Vooral de manier waarop Stany Crets zich als Stanny Krets te kakken liet zetten op een manier die alleen maar met “Het Geslacht De Pauw” kon worden vergeleken, vond ik zeer gedurfd (*). Maar ook meeste andere acteurs vind ik fantastisch. Het is altijd gevaarlijk om in zo’n geval namen te noemen, maar Marc Van Eeghem verdient toch een speciale vermelding, vind ik (helaas zou hij niet lang daarna overlijden). Tenslotte ook alle lof voor de jonge auteurs: Jonas Van Geel, Jef Hoogmartens en Steve Aernouts!
Lees verder “Vijf jaar geleden: eerste aflevering van “Amateurs””

Twintig jaar geleden: Provinciale Prijs voor Letterkunde voor Jürgen Pieters

Twintig jaar geleden: Provinciale Prijs voor Letterkunde voor Jürgen Pieters

Aangezien de Provinciale Prijs voor Letterkunde in 1999 was voorbehouden voor essays, werd Jürgen Pieters uit Mariakerke bekroond omwille van zijn werk “De honden van King Lear” (Groningen, Historische Uitgeverij, 1999, 850 fr.), een bundel beschouwingen over hedendaags theater die reeds in diverse literaire tijdschriften (Yang, Feit en Fictie, Documenta, De Vlaamse Gids) waren verschenen. Aan de bekroning is een bedrag verbonden van 100.000 frank.

Lees verder “Twintig jaar geleden: Provinciale Prijs voor Letterkunde voor Jürgen Pieters”

Theaterjaaroverzicht 1988

33 dirk tangheVoor het voetlicht was 1988 ongetwijfeld het jaar van de Blauwe Maandag Compagnie en van Dirk Tanghe (foto).

Het Antwerpse gezelschap maakt van theater opnieuw een belevenis. Vooral « Nachtwake » in een regie van Guy Joosten (begin dit jaar) en « De Meeuw » herkneed onder leiding van Luk Perceval zijn parels. Zowel het hedendaagse stuk van Lars Norén als de eigentijdse mise-en-scène van de « klassieker » van Anton Tsjechov ontlokten bij ons de uitroep: « Perfect ». Typisch voor het Belgische cultuurbeleid is de subsidiekruimel waarmee het gezelschap zich tevreden moet stellen.

Intussen blijven heel wat flink betoelaagde huizen maar wat aanmodderen. Toch hebben twee van die gevestigde schouwburgen het aangedurfd iemand te engageren die al lang in de alternatieve ruimten het theaterpubliek wist te enthousiasmeren. In het NTG kreeg regisseur Dirk Tanghe zelfs een contract voor drie jaar aangeboden. Binnenkort zien we daar nieuw werk van hem, met onder andere « Dood van een handelsreiziger » naar het werk van Arthur Miller.

In de Brusselse KVS ensceneerde Tanghe in februari een gedurfde versie van Shakespeares « Romeo en Julia ». Een kleine groep professionele acteurs werd er voor de gelegenheid aangevuld met 32 jongeren, van wie de meesten nog nooit op de planken gestaan hadden. Tanghe slaagt erin tegelijk tijdloos en bijzonder eigentijds te werken. « Romeo en Julia » werd alvast een overrompelend publiek succes.

Dat is wel nieuw aan de jonge durvers van het Vlaamse theater: er mag opnieuw gespeeld worden. Sommige confraters bekijken dat allemaal met een scheef oog. Moet theater dan niet iets « verhevens » zijn ? Anderen blijven pleiten voor de gecompliceerde warrigheid. Daarvoor halen zij zelfs al eens nijdig uit naar mensen die erin slagen de complexe realiteit of de al even ingewikkelde menselijke psyche te verzoenen met toegankelijk, wervelend, gevoelig, beklijvend theater. Wat moet theater anders zijn ?

Referentie

Piet Loose in De Rode Vaan nr.52 van 1988

Dertig jaar geleden: “Tuut!” zei de trein en de statie vertrok

Dertig jaar geleden: “Tuut!” zei de trein en de statie vertrok

Zoals naar gewoonte opende de KNS ook haar 135ste speeljaar een beetje feestelijk. Op de affiche : « Romeo en Julia » in een vertaling, of beter een hertaling, van Hugo Claus. Wij reserveerden te laat voor de feestdis, zodat we pas naar de matinee op zondag konden. Maar zo kon ook de zoon van elf meteen mee voor een portie Shakespeare die ons eerder als een geheugensteuntje overviel dan als een hartverscheurend drama.

Lees verder “Dertig jaar geleden: “Tuut!” zei de trein en de statie vertrok”

Dertig jaar geleden: “King Lear” in het NTG

Dertig jaar geleden: “King Lear” in het NTG

Wanneer Lear, koning van Brittannië, op hoge leeftijd besluit zijn machtige rijk te verdelen onder zijn drie dochters, betekent dat het begin van een donkere en angstaanjagende tijd. Belust op macht vleien Goneril en Regan, de twee oudste dochters, hun vader met listige tongen. Maar Cordelia, tot dan toe de lieveling van haar vader, weigert hieraan mee te doen en tracht haar gevoelens oprecht uit te drukken. Dit bevalt Lear echter niet. Hij wordt kwaad, onterft Cordelia, verdeelt zijn rijk en beslist afwisselend bij zijn beide dochters te verblijven. Pas wanneer Cordelia, samen met de koning van Frankrijk het Kanaal is overgestoken, worden hem de ogen geopend. Nu zij de macht in handen hebben laten Regan en Goneril hun vader immers categoriek vallen. Razend en met nog slechts de nar als gezel, vlucht Lear naar de heide. Daar doet een onweer de waanzin die in hem sluimert losbarsten. Lear zint op wraak…

Lees verder “Dertig jaar geleden: “King Lear” in het NTG”