Bert Hermans (1924-1999)

Bert Hermans (1924-1999)

Het is vandaag al 25 jaar geleden dat gewezen televisiedirecteur Bert Hermans is overleden. Bert Hermans werd in 1924 in Antwerpen geboren. Van 1943 tot 1956 was hij leraar. Hij begon zijn loopbaan bij de VRT in 1956. In de periode 1965-1974 maakte hij een tijdelijke overstap naar ministeriële kabinetten, resp. bij de vice-premiers Spinoy en Cools en bij premier Leburton. In 1981 volgde hij Nic Bal op als directeur-generaal televisie. Onder zijn beleid werd het tweede televisienet verder uitgebouwd en werd Teletekst opgestart. In juni 1989 ging Bert Hermans met pensioen. In mijn archief vond ik slechts één stukje waarin naar Hermans wordt verwezen. Het is van de hand van mijn collega bij De Rode Vaan, Lode De Pooter, en ik ga er absoluut niet mee akkoord, maar ik geef het toch maar voor wat het waard is…

Lees verder “Bert Hermans (1924-1999)”

Veertig jaar geleden: hoe bewust is de jonge consument?

Veertig jaar geleden: hoe bewust is de jonge consument?

Veertig jaar geleden organiseerde de Coöperatieve Vrouwenbeweging een « Forum Jonge Consument » in het Gentse Socioculturele Centrum Vooruit. Een initiatief dat onze belangstelling opwekte, maar een bezoek was toch min of meer teleurstellend. Gezien het kader waarin het « forum » tot stand kwam, maakten een paar socialistische (lees SP) maatschappijen zoals CODEP en PS van de gelegenheid gebruik om zich aan de jonge bezoekers voor te stellen. Op zich is daar natuurlijk niks tegen, maar in het kader van een initiatief dat « een kritische houding ten opzichte van consumeren » (uit de perstekst) wil propageren, stuitte deze publicitaire aanpak wel tegen de borst.

Lees verder “Veertig jaar geleden: hoe bewust is de jonge consument?”

“Netsjajev is terug” van Jorge Semprun

“Netsjajev is terug” van Jorge Semprun

“Het loont natuurlijk altijd de moeite om mensen als Jorge Semprun (schrijver) en Yves Montand (acteur en zanger) aan het woord te horen. Dus geen bezwaar tegen hun optreden in De vijfde windstreek-aflevering (31-3-82) die een portret van deze in het Frans schrijvende Spaanse auteur bracht. Wij kunnen gerust luisteren naar het betoog van mensen die eens lid waren van een KP en daar nadien van weggingen. Wanneer evenwel deze evolutie op een zo emotievolle en anti-KP manier verteld wordt als Y.M. dat in zijn begeleidend commentaar meende te moeten doen (hij heeft de jongste jaren een brevet genomen op soortgelijke aanpak) dan begint men echter wel enigszins te twijfelen aan de sereniteit van zulk een portret. En wanneer interviewer Piet Piryns — tussen enkele trekjes aan de sigaret — ook nog in die richting duwt, worden de vraagtekens nog groter. Ja, op het grote Semprun-interview wachten wij nog steeds…”

Lees verder ““Netsjajev is terug” van Jorge Semprun”

35 jaar geleden hadden wij oog en oor voor…

35 jaar geleden hadden wij oog en oor voor…

Ik had geen passende illustratie om dit artikel te illustreren, dus grijp ik maar even terug naar de foto van de redactie van De Rode Vaan bij de verhuis naar de Lemonnierlaan in 1981. Het is bedoeld als een soort van uitwuiven, want van de erop afgebeelde redacteurs (v.l.n.r. René en Piet Lampaert, Lode De Pooter, Miel Dullaert, ikzelf en Jan Vermeersch) blijven eind 1988 enkel nog Miel Dullaert en ikzelf over. En in het geval van mezelf: dat zal enkel nog duren tot eind februari 1989. Vanaf dan blijft Miel Dullaert nog als enige over. Hij staat dan wel aan het hoofd van een vernieuwde redactie, die zichzelf in De Rode Vaan nr.52 van 1988 (waaruit dit overzicht komt) wel als volgt aankondigde:

Lees verder “35 jaar geleden hadden wij oog en oor voor…”