“De Paradijsvogels” van Gaston Martens

“De Paradijsvogels” van Gaston Martens

Vandaag is het 45 jaar geleden dat op de BRT een TV-film werd uitgezonden met als titel “De Paradijsvogels”. Deze film had niks te maken met het populaire feuilleton dat pas zes jaar later in première zou gaan. Nee, het was een verfilming van de vierde productie van het NTG in het seizoen 1972-73.
Lees verder ““De Paradijsvogels” van Gaston Martens”

45 jaar geleden: “Le misanthrope” door het NTG

45 jaar geleden: “Le misanthrope” door het NTG

45 jaar geleden was het NTG te gast in de stadsschouwburg van Sint-Niklaas met hun versie van “Le misanthrope” van Molière. Wij zijn daar destijds met de Broedersschool (waar ik toen les gaf) naartoe gegaan, maar ik herinner mij daar eerlijk gezegd helemaal niks meer van. Gelukkig heb ik nog een recensie gevonden in een oude Gazet van Antwerpen…
Lees verder “45 jaar geleden: “Le misanthrope” door het NTG”

Richard II (1367-1400)

55 Richard_II_of_EnglandVandaag is het 615 jaar geleden dat Richard II is overleden. Hij stierf (wellicht door uithongering) in het kasteel Pontefract in York, waar hij was vastgezet door zijn neef Henry of Bolingbroke. Richard II is, net zoals Richard III, een typisch voorbeeld van geschiedenisvervalsing door Shakespeare. Maar hier is het dus juist omgekeerd: van Richard III maakte hij een monster, terwijl hij van Richard II totaal ongepast een halve heilige maakt. Richard II regeerde als een absolute heerser, zette het parlement buiten strijd en voerde een waar terreurbewind dat zich uitte in onderdrukking, doodvonnissen en zware belastingen. Geen wonder dus dat hij uiteindelijk aan de kant werd gezet en van kant gemaakt.
Lees verder “Richard II (1367-1400)”

RAT zet tanden in bende van vier

00Het verdict is gevallen. De Raad van Advies voor Toneelkunst (RAT) heeft z’n jaarlijkse beoordeling bekend gemaakt aan cultuurminister Dewael en het nu is aan hem om daaruit de passende conclusies te trekken. Tot hiertoe werden deze adviezen principieel niet aan de pers medegedeeld, omdat — althans volgens voorzitter Hugo Meert — het al dan niet opvolgen van het advies door de minister dan een politieke interpretatie zou krijgen. Toch is een jonge en dynamische, maar (dus?) ook nogal impulsieve confrater van « De Gentenaar » achter een paar adviezen gekomen die hij dan ook publiek heeft gemaakt, maar waarbij hij zich helaas beperkt tot theaters die in het Gentse werkzaam zijn of er soms op bezoek komen. Daarbij is hij overigens De Vieze Gasten vergeten.
Lees verder “RAT zet tanden in bende van vier”

“Veel leven om niets”: omme moa leut ein

De komedies van Shakespeare, als je’t mij vraagt is daar al meer om te doen geweest dan om z’n tragedies of historische stukken. En terecht want, al hanteert Old Will telkens zowel woord- als situatiehumor, beide vormen zijn heden ten dage zo geëvolueerd dat de oude meester toch niet echt meer kan worden gesmaakt. Tegen de tijd dat hij één Elisabethaans woordenspel heeft ontwikkeld, heeft Freek De Jonge er reeds tien opzitten en situaties met vermommingen en afluisteren vind je ten hoogste nog in films van het allooi van « De schachten in Tirol ». Daarom heeft regisseur Jean-Pierre De Decker er goed aan gedaan de actie over te plaatsen naar een Zuid-Amerikaans land rond de eeuwwisseling om tegen de achtergrond van een operetterevolutie deze operetteklucht over al of niet vermeende maagdelijkheid en de onvermijdelijke « battle of the sexes » te laten plaatsvinden. Kan men immers eventueel vraagtekens plaatsen bij « schaamteloze » parodieën op « Hamlet » of « Romeo and Juliet », dan komen Shakespeares komedies enkel nog echt tot leven indien ze overdreven in de verf worden gezet.
Lees verder ““Veel leven om niets”: omme moa leut ein”

Het proces

Bij het begin van het seizoen 1976-77 wordt Jacques Van Schoor directeur van het NTG. Hij stelt Anita Van den Berghe aan om wat te doen aan de teruglopende belangstelling. Met haar team van medewerkers (waarbij o.m. Jan Seurinck) slaagt ze er even in het gemiddelde op te drijven tot 300 per voorstelling, maar na enige tijd zakt het opnieuw. Ikzelf woonde toen nog niet in Gent en schreef dus ook nog geen recensies voor De Rode Vaan (al werkte ik daar wel al), dat deed Firmin De Gryse. Ik deed wel de eindredactie. Een paar titels komen mij dan ook nog min of meer bekend voor. Zo o.a. “Het proces” van Peter Weiss naar de bekende roman van Franz Kafka. Ik heb zelf ook een uitgebreide bijdrage geschreven over “Het proces” (*), maar dat was enkele jaren later, n.a.v. een tournee van het gezelschap “The Cherub Company” met een toneelbewerking van de in Londen woonachtige Pool Andrew Visnevski. Met deze voorstelling behaalde de Cherub Cy in september 1980 in Edinburgh “The Fringe First Award”.
Lees verder “Het proces”