Senne Rouffaer (1925-2006)

Senne Rouffaer (1925-2006)

Het is vandaag al tien jaar geleden dat de Vlaamse acteur Senne Rouffaer is overleden. Voor mijn generatie zal hij natuurlijk voor eeuwig verbonden blijven met de figuur van Kapitein Zeppos (foto). Deze serie was zeer populair in 1964 en er kwam zelfs een vervolg vier jaar later. Ze werd aangekocht door de BBC en Gregory Ball mocht hiervan getuigen in een documentaire vele jaren later. Daarnaast werd de serie nog op vele buitenlandse zenders uitgezonden. Van de serie bleef bij velen de dynamische regie en de swingende klankband, samengesteld door Pieter Verlinden, met vooral de openingsgeneriek (een bekend muziekstuk van Bert Kaempfert, getiteld “Living it up”). Tijdens de opnames ervan kreeg hij een relatie met Vera Veroft (Ariane Despinal), die de rol van zijn vrouw speelde in de serie. According to the original scenario, the Zeppos character regularly got into fist fights. Because this did not work for Senne Rouffaer, he suggested to make the character an English gentleman. The fist fights were replaced by fencing, something Senne knew quite well from classical theatre. Zeppos werd daardoor eerder het type van de voorkomende Engelse gentleman, die niet met de vuisten knokte, maar stijlvol het floret hanteerde, paard reed en met zijn auto door het water kliefde. Alhoewel… dat “klieven” viel (net als het paardrijden) wel eens tegen en dat kwam jaren later dan ook aan bod in uitzendingen als “De leukste eeuw” of “Het ABC van de VRT”. De Griekse afkomst van Zeppos werd dan weer uitstekend geparodieerd door Chris Van den Durpel, vooral met betrekking tot zijn sidekick, gespeeld door Raymond Bossaerts.
Lees verder “Senne Rouffaer (1925-2006)”

Dertig jaar geleden: Peter Benoy komt aan het hoofd van het Reizend Volkstheater

ronny1Morgen zal het dertig jaar geleden zijn dat Peter Benoy (weer iemand die niet op het internet is terug te vinden) aan het hoofd kwam te staan van het Reizend Volkstheater, in opvolging van Frans Vercammen die precies twee jaar eerder de nieuwe directeur was geworden.
Lees verder “Dertig jaar geleden: Peter Benoy komt aan het hoofd van het Reizend Volkstheater”

Het huis van Labdakus

In het seizoen 77-78 bracht het nieuw gevormde RO-theater van Rotterdam een bezienswaardige voorstelling van “Het huis van Labdakus” (foto) in een regie van toenmalig directeur Franz Marijnen. Op basis van een scenario van Hugo Claus werd een aantal tragedies rond het geslacht van Oedipus bewerkt tot één geheel. “Een voorstelling die aldus wordt geïntroduceerd: het toneel is vrijwel leeg en naakt, in zijn volle diepte, een besloten en beklemmende indruk. Op de voorgrond staat slechts een vleugel met daarnaast een kamerplant. Stilte. Een concertpianiste komt op en begint een Chopin-recital. Na een minuut of tien zwaaien de grote metalen deuren van de achterwand langzaam open en komt in een zee van dampen een gestalte het theater binnen. Hij is geschminkt als een schim uit het dodenrijk. Tijdens de pianoklanken komen één voor één de andere karakters uit het drama naar voren. De een luidruchtiger dan de ander. Sommigen schoorvoetend, anderen in een snelle Bugatti. Een intrigerend begin van een voorstelling, die duidelijk is opgebouwd uit de consequentie van deze vondst. Marijnen heeft zijn stuk laten beginnen met een vluchtende familie (het geslacht van Oedipus) die in het theater een toevluchtsoord probeert te vinden voor het onheil van buiten. De beklemming die bij de aanvang van de voorstelling bij de toeschouwer is opgeroepen komt ook over de vluchtende familie. In deze scène heeft de concertpianiste ook een duidelijke functie: het theater is als een laatste rustplaats. Langzaam ontvouwt zich nu het drama van Oedipus, die er achter moet komen dat bij de veroorzaker van alle ellende is. Dit is een manier om klassieken te lijf te gaan. De regisseur heeft nagedacht hoe hij zijn essentie uit het geschrevene moet halen om een modern publiek te boeien.” (Joop Bromet)
Lees verder “Het huis van Labdakus”

Le misanthrope

Of “Le Misanthrope” met zijn nu toch wel respectabele leeftijd (dateert van 1666, even oud dus als de fabeltjes van La Fontaine die in dat jaar gepubliceerd werden) en zijn duizenden voorstellingen tot nog toe over de hele wereld, ook nog door het NTG kon gespeeld worden? Het hangt ervan af, wàt men ermee doet.
Lees verder “Le misanthrope”