Tag: Jean-Pierre De Decker

25 jaar geleden: cultuur in Gent (292)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (292)

25 jaar geleden namen we afscheid van « Torch song trilogy », een stuk dat alweer in aanmerking zou kunnen komen voor extra-voorstellingen, zonder dat men daarvoor de broek moet laten zakken (zelfs op scène gebeurt dat deze keer niet, wat mijnheer Kielemoes wel plezier zal doen). Het is dus wel erg unfair om de bijval in het NTG toe te schrijven aan een niveauverlaging. Met de keuze van zijn stukken speelt Jean-Pierre De Decker wel in op wat de mensen aanspreekt maar wat is daar verkeerd aan ? ★ Dat doet ook Eddy Daese met zijn “Paparazzi”, die eveneens vanavond hun fototoestellen opbergen in het Van Crombrugghe Genootschap. Als dergelijke stukken tevens tot nadenken aanzetten, dan is dat zelfs lekker meegenomen! ★ Wie wel letterlijk zijn broek afsteekt, is Tom Lanoye (foto Arthur Los via Wikipedia) die vanavond een extra-voorstelling geeft van « Gespleten en bescheten » in Vooruit. ★ En morgen om 11.30 uur is Bert André te gast bij Freek Neirynck in de Foyer van het NTG. Misschien vertelt hij nog eens de anekdote toen hij voor “Midzomernachtsdroom” een stramien ging “passen” in een ijzerwinkel. (HLN, 21/2/1998)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (281)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (281)

Jean-Pierre De Decker heeft zijn hart verpand aan « Torch Song Trilogy », het stuk dat in de jaren tachtig homoseksualiteit bespreekbaar maakte bij een groot publiek. Nadat een eerste poging om het stuk te monteren bij het Nieuw Ringtheater mislukte wegens faillissement van de producer, slaagde hij er vorig jaar in om het met de KNS op de planken te zetten. Nu doet hij diezeljde productie nog eens over in zijn eigen theater, het NTG dus. Uit de Antwerpse versie heeft hij hoofdrolspeler Door Van Boeckel meegebracht, diens « vriend» (in het stuk) Mathias Sercu (foto Radio 1) en zangeres Sofie, die enkele muzikale interventies brengt. Weliswaar geen smartlappen zoals de titel (torch song) lijkt te suggereren, maar een soort van nightclub-jazz met het trio van Eddy Aelbrecht. De « trilogie » slaat op het feit dat dit oorspronkelijk drie afzonderlijke stukken waren. ★ In de Bijloke is het Nationaal Orkest van Belgie te gast, dat geleid door Frederik Devreese een uitsluitend Belgisch programma (Meulemans, Degreef, Poot, Sternefeld) brengt, zoals het een Nationaal Orkest betaamt! (HLN, 5/2/1998)

Dertig jaar geleden: “De wereld van Ludovic”

Dertig jaar geleden: “De wereld van Ludovic”

In de tv-film ‘De wereld van Ludovic’ kruipt Mathias Coppens in de rol van Ludovic. Een kind dat thuis geen warmte vindt en die gaat zoeken bij zijn vriendinnetje Sophie (de Nederlandse Bella van Meel) en haar familie. Daarnaast spelen ook nog Hilde Van Mieghem, Annick Christiaens en Didier Bezace mee.

Lees verder “Dertig jaar geleden: “De wereld van Ludovic”” →

120 jaar geleden: creatie van “Het Gezin Van Paemel”

120 jaar geleden: creatie van “Het Gezin Van Paemel”

Het Multatulitheater is een Gents amateurgezelschap dat ontstond in 1874, in de schoot van de socialistische arbeidersbeweging. Aanvankelijk was het een groepje jonge arbeiders (“de jonge socialisten”) die geëngageerde liederen en gedichten zongen en declameerden in verscheidene Gentse café’s. Twee jaar later werd een toneelafdeling opgericht.

Lees verder “120 jaar geleden: creatie van “Het Gezin Van Paemel”” →

35 jaar geleden: “Me and my girl” door het Ballet van Vlaanderen

35 jaar geleden: “Me and my girl” door het Ballet van Vlaanderen

« Me and my Girl », een sprookjesmusical over een arme drommel die door een erfenis aan de top van de Engelse Society gepiloteerd wordt, dateert uit 1937. Het frisse thema, de lustige songs van Noel Gay en vooral de opgewekte « Lambeth Walk» waren voor de Engelsen een straaltje zon aan de grijze hemel van de jaren dertig. Nu de Dow Jones op één dag nog een grotere val gemaakt heeft dan bij de crash van 1929, baden de opvoeringen van « Me and my Girl » in een identiek sociaal klimaat. Of de voorstellingen te New York, Londen en nu ook bij ons, een opbeurende uitwerking zullen hebben, trekken wij evenwel sterk in twijfel. De romantiek van voor vijftig jaar heeft de plaats moeten ruimen voor de wekelijkse Lotto en de dagdromen die daarmee gepaard gaan. Hoe dan ook, de opvoeringen door het Ballet van Vlaanderen die momenteel te Antwerpen lopen en gepland zijn van 11 tot 15 november 1987 te Gent, lonen zeker de moeite van een verplaatsing.

Lees verder “35 jaar geleden: “Me and my girl” door het Ballet van Vlaanderen” →

Vijftig jaar geleden: “Anna Lusa” van David Mowat

Vijftig jaar geleden: “Anna Lusa” van David Mowat

Nemen we even de teletijdmachine naar het begin van de jaren zeventig. Toen zat ik pas aan de universiteit en wat doe je dan, als je als snotneus (zeker in die tijd, dat was helemaal niet te vergelijken met de met internetporno opgegroeide jeugd van vandaag) voor het eerst in de Grote Stad vrij mag rondlopen? Dan ga je naar het theater natuurlijk. En niet naar “Slisse en Cesar”, want dat spelen de amateurgezelschappen in je boerendorp al jààààren. Nee, je gaat naar een “progressief” theater. In mijn geval was dat het Arcatheater dat toen nog in een middeleeuwse kelder in de Hoogpoort was gevestigd. En waarom ga je naar een “progressief” theater? Om bloot te zien natuurlijk. Stel je voor: een actrice zo maar naakt voor je neus, op een paar centimeter afstand. En dat terwijl je je tot dan toe zoals Jean Blaute met de catalogus van de Unigro of Trois Suisses moest behelpen!

Lees verder “Vijftig jaar geleden: “Anna Lusa” van David Mowat” →

35 jaar geleden: “Het gebroed onder de maan” in Arca

35 jaar geleden: “Het gebroed onder de maan” in Arca

Meer nog dan van « Pas de deux » (zie enkele dagen geleden) hebben wij van « Het gebroed onder de maan » genoten. Misschien zal Gildas Bourdet geen « man for all seasons » worden, maar op het ogenblik is de faam van deze Bretoense auteur toch mooi meegenomen. « Station service » moet zowat het beste geweest zijn dat er vorig seizoen in Gent was te zien (het werd trouwens hernomen), « De sapeurloot » had daarvoor reeds zijn eigen aanhang opgebouwd en in februari zal in de Antwerpse KNS van zijn hand « De wasserij » te zien zijn.

Lees verder “35 jaar geleden: “Het gebroed onder de maan” in Arca” →

35 jaar geleden: “Pas de deux” van Hugo Claus

35 jaar geleden: “Pas de deux” van Hugo Claus

35 jaar geleden zag ik “Pas de deux” van Hugo Claus in een regie van Jean-Pierre De Decker. Ik bracht daarover verslag uit in De Rode Vaan onder de titel “Er mag weer ‘gespeeld’ worden”, want ik had mijn buik meer dan vol van de zogenaamde nieuwe esthetiek die in die tijd hoogtij vierde. Jean-Pierre De Decker zei hierover later: “Als ik aan zelfkritiek doe, zie ik dat ik in sommige voorstellingen de acteur een beetje verwaarloosd heb ten koste van het spektakel. Het was de jongste jaren ook niet makkelijk de acteurs echt te laten spelen. Ik vond het heel mooi dat er boven een bespreking van Pas de Deux als titel stond: ‘Er mag weer gespeeld worden’. Ik geloof dat het in de Rode Vaan was . Dat is het grootste compliment dat je mij kan geven.” (tegen Luc Rasquin in “De Rode Vaan” nr.3 van 1988)

Lees verder “35 jaar geleden: “Pas de deux” van Hugo Claus” →

25 jaar geleden: Cultuur in Gent (130)

25 jaar geleden: Cultuur in Gent (130)

Vanavond heeft de laatste opvoering door het « oude » NTG plaats. In « Professor Bernhardi » geven de vertrouwde gezichten, met aan het hoofd een schitterende Nolle Versyp (foto), nog eens het beste van zichzelf. Op de voorstelling van het nieuwe seizoen eergisteren, riep de nieuwe directeur Jean-Pierre De Decker op om deze opvoering niet onopgemerkt te laten voorbijgaan. Zoals bekend heeft DeDecker zelf al deze mensen aan de deur gezet. Dat klinkt dus zo’n beetje als Schweitzer die oproept allen massaal naar Renault-Vilvoorde te trekken! * Sans rancune. Niet iedere acteur of actrice « turned gracefully old » trouwens, zodat Jean-Pierre niet helemaal ongelijk had om zijn « stal » te vernieuwen. Ook zijn programmatie doet ons reeds watertanden. Nu nog die supporterende pubers (studenten die nog examen moeten afleggen bij hem?) weren op persconferenties en we zijn er, JP! * Zondagochtend speelt in de Kon.Academie clavecinist Guy Penson en in de Sint-Michielskerk brengt het orkest Zanglust de « Messa di Gloria » van Puccini. Het koor heet niet Speellust maar Nova Fuga. (HLN, 14/6/1997)