Walter Tillemans wordt 85…

Walter Tillemans wordt 85…

In het kader van één van de vele herdenkingen van mei ’68 bracht de Gazet van Antwerpen in herinnering dat in Vlaanderen op theatraal vlak weliswaar “Mistero Buffo” het best in deze sfeer past, maar dat dit stuk wel uit het begin van de jaren zeventig dateert. Daarom was het geen onverdienstelijke prestatie om nog eens het Brecht-stuk “Man is man” boven te halen dat zowaar reeds in maart 1968 werd gebracht en dus eigenlijk op de gebeurtenissen van mei ’68 vooruitliep! De regisseur van dit revolutionaire stuk was Walter Tillemans, de man die ik samen met Johan de Belie in 1984 heb geïnterviewd n.a.v. het fameuze “Pak ‘m, Stanzi!” (De Rode Vaan nr.22). Omdat hij in dat interview zo te keer ging, had ik er als titel “Pak ze, Tillemans!” boven geplaatst en die is ook nu nog altijd van toepassing.
Lees verder “Walter Tillemans wordt 85…”

Boris Pasternak (1890-1960)

43 boris pasternakHet is vandaag ook 55 jaar geleden dat de Russische schrijver Boris Pasternak is overleden. Bij ons is hij vooral bekend door “Dr.Zhivago”, dat destijds verboden werd in de Sovjetunie en waarvoor hij dan in 1958 prompt de Nobelprijs kreeg, want zo ging dat in die tijd. Merkwaardig genoeg is Pasternak ooit wel ter sprake gekomen in De Rode Vaan, maar dan niet met “Dr.Zhivago”, maar wel naar aanleiding van een opera, die onze medewerker Guillaume Maijeur zowaar in Wuppertal was gaan bekijken…
Lees verder “Boris Pasternak (1890-1960)”

Stilte (voor de storm?)

64 gianni bugnoHet operaseizoen 1987-88 in Gent is begonnen met… vijf minuten stilte. In de toespraak van Laurette Muylaert namens het gemeenschappelijk vakbondsfront, die daaraan én aan wat een feestelijk openingsconcert had moeten worden voorafging, werd gesteld dat deze stilte « slechts een verwitting » was. Het werd dus niet met zoveel woorden gezegd, maar harde acties hangen in de lucht, dat is duidelijk.
Lees verder “Stilte (voor de storm?)”

O.V.V.: “Goedkoopste formule, maar verkeerd beleid”

20 operaSommige lezers zullen wel de indruk hebben dat er geen enkel blad in Vlaanderen is dat zoveel aandacht besteedt aan allerlei facetten van de opera, dan de rode vaan. « Dat is vreemd » zullen de lezers dan allicht zeggen, « want opera is toch een uiting van burgerlijke cultuur, wezensvreemd voor de arbeidersklasse ». « Dat is normaal », zal men vanuit een bepaalde hoek daarop repliceren, « want ook in de landen van het reëel bestaande socialisme wordt de opera hoog in aanzien gehouden. » « Dat is vreemd, » zeggen de tegenstanders dan weer, « want het is een heel dure kunstvorm die in deze crisistijd veel geld opslorpt dat veel beter zou kunnen worden aangewend in de sociale sector ». « Dat is normaal » willen de voorstanders toch het laatste woord hebben, « want de opera is een arbeidsintensieve werkaangelegenheid en hier investeren betekent juist dat men tal van arbeidsplaatsen in stand houdt ».
Hoe dan ook, in Antwerpen — op het terras van het stemmige etablissement « De Pelgrim » meer bepaald — plaatsten we een aantal individuen rond de tafel die allen op hun eigen wijze op de een of andere manier geïnteresseerd zijn in dit cultuurfenomeen. En dat waren : Jacqueline Dulac, operazangeres; Roger De Vocht, operarecensent voor « Vooruit », « De Dulle Draak » en « Voor Allen »; Palmyre Timmermans en Guillaume Maijeur, recensenten voor de rv van de « Opera voor Vlaanderen » (Antwerpen) en de Muntschouwburg (Brussel); en van de kant van de redactie Ronny De Schepper als recensent van de OVV (Gent) en Jan Mestdagh, leider van de cultuurrubriek en geïnteresseerd bezoeker van de opera-instellingen van Brussel en Gent.
Lees verder “O.V.V.: “Goedkoopste formule, maar verkeerd beleid””