Jaap Van Zweden wordt 55…

Jaap Van Zweden wordt 55…

Jaap Van Zweden zag ik voor het eerst in het concerto voor viool in D van Locatelli op TROS-televisie op 25/03/1992. Daarna kwam ik hem uiteraard nog herhaalde malen tegen, eerst nog als concertmeester bij het Concertgebouworkest maar later vooral als dirigent. Ik denk dat hij (net als Rudolf Werthen of Dirk Vermeulen) problemen heeft met de arm, maar ik heb daarvan geen “bewijzen” gevonden.
Lees verder “Jaap Van Zweden wordt 55…”

Joseph Alfidi wordt 65…

Joseph Alfidi was een Amerikaans wonderkind dat op vijfjarige leeftijd reeds “La Forza del Destino” dirigeerde. Koningin Elisabeth haalde hem naar hier om piano te studeren en hij “dankte” haar met derde te eindigen op de Elisabethwedstrijd 1972. In de finale speelde hij het fameuze derde pianoconcerto van Sergei Rachmaninov. Zoals gebruikelijk werd van deze uitvoering ook een plaat geperst, daarom is het eigenlijk opmerkelijker dat hij enkele jaren later ook nog een plaat heeft gemaakt met het Filharmonisch Orkest van Vlaanderen. Onder leiding van zijn landgenoot Theodor Bloomfield speelt hij hierop het concerto van George Gershwin. Blijkbaar heeft hij een aantal jaren in ons land vertoefd, want hij heeft ook enkele kamermuziek-albums opgenomen voor EMI-Belgium. Meer zelfs, ik ontdek nu pas dat hij na de Elisabethwedstrijd eigenlijk in ons land is blijven “plakken” (het hoefden niet altijd pianisten “van achter het ijzeren gordijn” te zijn). Op die manier geeft hij nu les aan het conservatorium van Luik.

Festival van Vlaanderen 1985

09Met een herdenkingsconcert van Willaert, Schütz en Bach door les Goûts Réunis wordt op 15 april te Kortrijk het 27ste Festival van Vlaanderen uit de startblokken geschoten. « Het luisterrijkste van alle Festivals van Vlaanderen ! » zo jubelt afgevaardigd bestuurder Jan Briers en we zijn geneigd hem bij te treden, ook al wekken de massa’s geld die dat « luisterrijke » moeten waar maken bij ons eerder wrevel op dan jubel.
Lees verder “Festival van Vlaanderen 1985”

Opera: to be or not to be

« Opera » is weer actueel in Vlaanderen. Pamfletten worden uitgedeeld aan de ingang van de schouwburgen en de programmaboekjes van de « Opera voor Vlaanderen » omvatten een toelichting bij de begroting onder het motto : « Cultuur, geld en democratie ». Er wordt ook weer gesproken over opera. Vooral als het om centen gaat. Het NTG vindt dat het te weinig geld krijgt ? Jef Demedts schopt wild om zich heen, Gerard Mortier van de Muntschouwburg krijgt een trap op een welgemikte plaats. Een nieuw productiesysteem voor onze filmers, wat inhoudt minder subsidies ? Zelfs de blauwer-dan-blauwe Guy « Potlood » Thijs zegt : « Als de opera zoveel miljard krijgt, ikke dan ook ! »
Ja, er is heel wat te doen om de opera. Etienne Van Neste is nu een deftig gespreksonderwerp aan tafel en Rod Stewart begint zijn concert met een aria uit « Rigoletto » (niet door hemzelf gezongen, gelukkig), maar we dwalen af, want de werkelijke oorzaak ligt niet bij Verdi maar bij Poma. Een naam die op het eerste gezicht niet zou misstaan tussen een rijtje Italiaanse componisten, maar bij nader toekijken houdt onze cultuurminister het meer bij Juul Kabas. Die brengt tenminste geld in ’t laadje. « ’t Zijn zotten die waarken », nietwaar ?
Wat heeft die arme Poma onze operaliefhebbers wel misdaan ? We vroegen het aan onze medewerkers Guillaume — zeg maar Willy of Farce — Maijeur en Palmyre Timmermans, beiden beter gekend als W.M. en P.T.
Lees verder “Opera: to be or not to be”